Bijbelschool @ Home

“wanneer gij u dan tot de HERE, uw God, bekeert en naar zijn stem luistert overeenkomstig alles wat ik u heden gebied, gij en uw kinderen, met geheel uw hart en met geheel uw ziel” - Deut 30:2

Veel Christenen, of beter gezegd, mensen die zoekende en tastende zijn in het geloof, denken dat ‘bekering’ iets is dat God moet ‘inwerken’ of ‘doen. Hun leven lang wachten ze op dat éne moment dat God persoonlijk zal ‘ingrijpen’ in hun leven … vaak strijden ze met geloof, geloofszekerheid, met God. En dat zonder reden. Want, de Bijbel leert ons heel iets anders. Zet de theologische bril vandaag maar (weer) eens af, en kijk wat God’s Woord zélf ons onderwijst.

BEKERING

Bekering is een actie die de mens zelf moet ondernemen. Zie deze en deze link, alle teksten verklaren dat. Heel veel mensen denken dat dat niet mag of kan omdat dat “zelfwerkzaamheid” zou zijn. Vaak opgebracht in de (reformatorische) traditie gruwen veel mensen van het idee dat je zelf tot bekering moet of zelfs zou kunnen komen. Het probleem is echter dat heel veel mensen het verschil tussen wedergeboorte en bekering niet kennen. Dat is namelijk een wezenlijk verschil.

- bekering = de eerste stap, van de mens, naar God. Bekering = afkeren van de zondige levenswandel, inzien dat men een zondaar ís en redding nodig heeft en dit alleen van God kan verwachten. Dat is een ‘aktie’ die altijd de mens zelf moet doen in die zin dat het besef er moet zijn ‘ik ben verkeerd bezig, iemand moet mij redden’, en dan vervolgens naar God keert en roept tot Hem. Dát is bekering.

WEDERGEBOORTE

- wedergeboorte = de vervolgstap. het “uit God geboren” worden, en dat is een heel moeilijk onderwerp voor mensen. Want wat is dat? Nicodemus wist het ook niet (Joh 3). Van Wikipedia:

Wedergeboorte is volgens het christendom een opnieuw geboren worden in een ander mensengeslacht, dat van Jezus, die volgens een traditionele uitleg in de Bijbel de tweede mens wordt genoemd (1 Kor. 15:45-47). Jezus is als Christus het hoofd van een nieuw of ander mensengeslacht in tegenstelling tot Adam, de eerste mens en hoofd van het eerste mensengeslacht. Wedergeboorte in het geslacht van deze Jezus Christus betekent afgesneden worden uit het eerste geslacht van Adam om vervolgens overgezet te worden in het geslacht van Jezus Christus.

De mens kan zich bekeren (“naar God toe keren”), maar het wedergeboren worden, tot het “geslacht van Christus” behoren is vervolgens het werk van God doet in je, ná je bekering. Het “zoonschap” van de gelovige. Dat gééft God vervolgens en kun je je zelf niet toe-eigenen. Hoewel je wel die ‘macht’ hebt staat er:

Johannes 1:12 – “Doch allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden”.

Het woord ‘macht’ is in onze vertaling een beetje een brakke vertaling, er staat namelijk iets anders: recht (klik hier). Je hebt het recht (!) gekregen een kind van God te worden als je gelooft en je bekeert. Dat is nogal wat! Waarom heb je ‘recht’? Omdat je doet wat de Here vraagt namelijk: je bekeren. En dan geeft Hij vervolgens dat ‘kindschap’, ‘zoonschap’ - dan wórdt je van boven af geboren.

Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons naar zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop – 1 Petr. 1:3

Ik kan u daarom onder verwijzing naar het Woord van God zeggen: neem met een gerust hart die stap, bekéér je, en Hij zal ‘van bovenaf’ u het Kindschap, de Wedergeboorte, geven!

Johannes 4:31-38
Matteüs 7:15-23

Twee heel verschillende gedeelten hebben we gelezen. Tenminste, zo lijkt het. Maar beide gaan in de kern over het doen van de wil van God.

In het éérste gedeelte in de positieve zin, in het tweede in de ‘negatieve’ zin; zij doen alsóf zij de wil van God deden maar dat was niet het geval.

“Mijn spijze [voedsel] is de wil te doen desgenen, die Mij gezonden heeft, en zijn werk te volbrengen“.

> Lees verder (PDF)

Bereid de weg van de HEERE, maak recht in de wildernis een gebaande weg voor onze God. (Jes. 40:3)

Jesaja hoofdstuk 40 – 66 staat wel bekend als ‘Het Boek van Troost’. Die titel komt uit het eerste gedeelte, wat zonet gelezen is. Jesaja 40:1 introduceert het thema: “Troost”. Troost voor het volk van God.

Wat volgt is een beeldende omschrijving van wat er allemaal gaat gebeuren in de toekomst, wat God voor Zijn Volk, Israël, gaat doen. Hij gaat hen troosten, omdat haar strijd achter de rug zal zijn en haar zonde verzoend is. En dan komt het hele bekende vers:

3 Een stem van iemand die roept in de woestijn:
Bereid de weg van de HEERE, maak recht in de wildernis een gebaande weg voor onze God.

Een Bijbelstudie op een aantal gedeelten uit deze hoofdstukken over het thema “De Dienstknecht van God“, de man die “Het Heil (van God)”, Yashuw’ah, heet – oftewel: Christus Jezus.

Het begrip “Dienstknecht” wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd. Deze studie gaat over wat Jesaja laat zien over het werk van de Dienstknecht voor Israël, de “heidenvolken” en de relatie tot de gelovigen.

> Download de tekst hier (12 Pagina’s, A4, PDF-formaat)

1 Timotheüs 5:1-16

Toen Paulus zijn medearbeider Timoteüs achterliet in Efeze, hoofdstuk 1:3-4, liet hij hem achter met een zware taak. Paulus had drie jaar gewerkt in Efeze en uit zijn werk was de grootste Christelijke gemeente ontstaan – we hebben daarover in de studie over de vierde zendingsreis van Paulus ook gesproken.

De taak voor Timoteüs was vooral zwaar omdat hij een jonge broeder was. Misschien een jaar of 30. Als je zo jong bent en je krijgt de opdracht van Paulus:

3 Ik herinner u eraan hoe ik u, toen ik naar Macedonië reisde, ertoe opgeroepen heb in Efeze te blijven om sommigen te bevelen geen andere leer te onderwijzen, 4 zich ook niet bezig te houden met verzinsels en eindeloze geslachtsregisters, die meer twistgesprekken opleveren dan door God gewerkte opbouw in het geloof.

dan is dat een zware klus om te klaren!

Het was dus Timoteüs’ taak om op vooral leerstellig gebied enige orde op zaken te stellen terwijl Paulus naar Macedonië (Griekenland) reisde. Verder in de brief, en daar gaan we nu naar kijken, blijkt dat er niet alleen leerstellig een aantal zaken speelden die aandacht verdienden of waar correctie nodig was.

> klik hier voor de volledige studie (12 Pagina’s, A4)

Jona 3:1-10

Het verhaal van Jona is natuurlijk overbekend. Het is ook een ‘omstreden’ verhaal en de huidige, moderne, mens wil van een dergelijk wonderverhaal niet meer weten.

Toch vreemd – we geloven in de Here Jezus, we geloven dat Hij aan het kruis stierf, dat hij zelfs opstond uit de dood. Het verhaal van Jona in de vis en hoe hij daar weer levend uit komt staat, in typologische zin, model voor de dood en opstanding van Christus Jezus. Dat geloven veel Christenen wel. En er zijn ook nog heel veel Christenen die geloven dat God de Schepper is van deze wereld. We geloven in de Hemel, in een leven na de dood. Maar een man die door een vis wordt opgeslokt en na drie dagen weer levend wordt uitgebraakt door die vis? “Nee”,.. zegt men dan “dat kan niet hoor, dat moet je niet letterlijk maar gééstelijk lezen”.

Geestelijk lezen
Dat klinkt eigenlijk best mooi, “geestelijk lezen”. Maar wat blijft er dan over, of, anders gezegd: wat mís je dan in het verhaal van Jona?

> Prediking/studie, a4, 10 pagina’s (PDF)

Wat is de basis van onze Boodschap? Wat heeft de Gemeent van Christus te bieden aan haar eigen leden, en de wereld om haar heen?

Prediking, EBGLeek, Zondag 17/2/2013

> Download, PDF-formaat

Bijbelstudie, Romeinen 3.

Rom 3:1 Wat heeft de Jood dan voor op anderen? Of wat is het voordeel van het besneden zijn?

Wij denken al snel dat in Rome een ‘heiden-gemeente’ was en Paulus daar aan schreef; dat was echter niet het geval! De gemeente bestond in eerste instantie namelijk vooral uit Joden. Pas nadat Paulus tot twee maal toe gevangen had gezeten in Rome kwam er ook een groot aantal heidenen tot geloof.

Dat verklaart ook waarom hij in hoofdstuk 2:17 schrijft:

17 Zie, u wordt Jood genoemd. U steunt op de wet en roemt in God, 18 en kent Zijn wil en onderscheidt wat wezenlijk is, omdat u uit de wet bent onderwezen.

Ze werden Jood genoemd! De geadresseerden, de Gemeente in Rome, waren dus Joden! Vanuit de optiek van die ontvangers, de Christen-Joden of “Messiaanse Joden”, moeten we de Romeinen brief dan ook lezen en kijken wat we er vervolgens van kunnen leren.

In deze studie een uitgebreide beschouwing van Romeinen hoofdstuk 3.
U kunt de studie hier downloaden (PDF, 11 pagina’s a4-formaat)

Een recensie, of beter gezegd ‘een kritische analyse’, schrijven over een boek geschreven door twee professionele gelovigen, zoals Erik Drenth en Jaap Marinus theologen noemeni, is niet een klus die je zomaar doet. Helemaal niet als je één van deze auteurs persoonlijk een beetje kent. Ik heb het over het boek “Staat Geschreven”, met als ondertitel “De Zeven Zekerheden”. Een uitvloeisel van de weblog www.staatgeschreven.nl, van dezelfde theologen.

Wie het weblog kent heeft al een behoorlijk idee waar het boek over zou kunnen gaan. Het idee van het weblog was indertijd: een vrijzinnig theoloog versus een orthodox theoloog, die elk vanuit hun eigen invalshoek een deel uit de Bijbel met elkaar beschouwden. Dat doen ze nog steeds. Maar het weblog bevat ook veel andere artikeltjes en informatie. Eén van de dingen die mij opviel in de ontwikkeling van het weblog was het taalgebruik. Steeds meer termen die op een site als GeenStijl ook regelmatig gebruikt worden; (pogingen tot) cynische humor. Maar ook werden regelmatig anderen mijns inziens toch enigszins onheus bejegend, ‘afgebrand’, zo je wilt. Meer en meer voelde ik een soort van vervreemding, een afstand. Dan nu het boek. Toch nieuwsgierig en dus gekocht. Gelezen. En dan, dan moet je er iets van gaan vinden.

Bij het ‘iets vinden’ van een boek waarin de auteurs zo open en eerlijk over hun eigen opvattingen spreken past natuurlijk wel enige terughoudendheid. Het boek kreeg lovende recensies van sommigen, maar vooral in ‘orthodoxe’ kring was het credo “neersabelen” kennelijk. “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen” (Johannes 8:7). Dat indachtig, ging ik met een notitieboekje er naast aan de slag.

>> Lees verder (PDF, 6 pagina’s a4)

Overige recensies:
>> Habakuk.nu
>> Recensie Ruben Hadders (Zoeklicht jongerenwerker)
>> Recensies op Staatgeschreven (grof taalgebruik!)

Wie was Jezus van Nazareth? Wat is het verhaal rondom en van deze man, die tweeduizend jaar geleden leefde en van blijvende invloed op de geschiedenis van deze wereld is geweest?

Van zijn leven zijn meerdere verslagen beschikbaar, waarvan het oudste het “Evangelie van Marcus” is. In deze studie, een weerslag van een groot aantal lezingen/studie-avonden, wordt dit Evangelie van Marcus bestudeerd om zo een beter zicht te krijgen op de bijzondere man waarover dit Evangelie spreekt. We zien Jezus, door de ogen van één van zijn tijdgenoten en assistent en schrijver van Petrus – de Apostel die de leider van de jonge Christelijke kerk werd.

Deze uitgave mag vrij worden gekopieerd of geprint en (gratis) worden doorgegeven aan anderen (uw bijbelkring, leestafel van uw kerk, vrienden, familie..)

A4, ringband (gedrukte versie), 106 pagina’s.
Een uitgave (c) 2012 van de Stichting Bijbels & Theologisch Onderwijs ‘Yarah’.

> Bestel het e-Boek (€3,95)
> Bestel de gedrukte versie (€ 9,95)

Wat houdt je zoal bezig in een week? We hebben het druk, druk, druk. En we hébben het als mensen ook druk.

Deze maatschappij jaagt veel mensen op. Ik zie het dagelijks om mij heen. Mensen kunnen geen minuutje pauze hebben of het mobieltje komt weer te voorschijn. WhatsApp, sociale media, internet.

De gemeente van Christus ís in verwarring. De wereld is in verwarring. Afleiding wordt gezocht én gevonden. De wereld vlucht in de roddel-kolommen van de kranten, in allerlei onzinnige bezigheden, in uiterlijkheden .. maar de Christen weet het vaak óók niet meer. We gaan er boekjes over schrijven. Met als ondertoon “we weten het allemaal niet meer zo zeker”. En wie het wél zeker weet en durft te zeggen dat het absurd is dat het bedrijfsleven de Gay Pride heeft omarmt en vasthoudt aan de Bijbelse opvattingen wordt, óók door zijn ‘medegelovigen’ tot de grond toe afgebrand.

Slavernij
De Israëlieten leefden in slavernij. Ze wérden geleefd. Onwillekeurig trek je als je zo’n verhaal leest al snel de lijn naar deze tijd. Wij leven ook in slavernij. We zijn slaven van het geld, van prestatiedrang. Slaven van werkgevers die hun werknemers het liefst nog 3x zo hard voor nog niet half hun salaris willen laten werken. Slaven van een zelfgekozen regering die ons keer op keer voor de gek houdt en hun beloften niet nakomen. Slaven van de moderne media, slaven van de moderne techniek. Slaven van moderne opvattingen over geloof. Slaven van “modern kerk zijn”.

Slaven van- én verslaafd aan dit leven. Want: het houdt ons ook lekker bezig en we hoeven nergens over na te denken. Daar hebben we immers geen tijd voor. Maar uiteindelijk gaan we als mens daar aan kapot.

God wilde de Israëlieten bevrijden van hun slavernij. En ook ons wil hij daarvan bevrijden. Daarover spreekt Exodus 15:22-27.

>> Lees verder: Wat houdt je bezig (PDF/Download)