Tag: afgoderij

De Profeet Elia versus Achab & Izebel

Eén van de bekende verhalen uit het Oude Testament vinden we in 1 Koningen 17 tot en met 19. De Profeet Elia versus Achab en Izebel – de Koning en zijn vrouw die het land Israël volledig van God los dreigden te maken.

Het begint in Hoofdstuk 17 als volgt:

Toen zeide de Tisbiet Elia, uit Tisbe in Gilead, tot Achab: Zo waar de Here, de God van Israël, leeft, in wiens dienst ik sta, er zal deze jaren geen dauw of regen zijn, tenzij dan op mijn woord.

Daarna volgt het bekende verhaal, de grote droogte, de ‘showdown’ op de berg Karmel, Elia’s enorme triomf. Maar ook, de dag er na, zijn enorme teleurstelling.

Bijgaande een puntsgewijze samenvatting van de hoofdstukken en een aantal belangrijke lessen die hier uit zijn te leren voor gelovigen. De samenvatting is naar een video van Dr. David Feddes. Voor mijn eigen gebruik gemaakt, maar ik denk dat ook andere lezers hier mee geholpen kunnen zijn.

SAMENVATTING

Achab en Izebel

  • Izebel → afgoden in Israël, Achab zat er niet mee want: economisch en politiek voordeel.
  • Slechtste koning en koningin ooit in Israël
  • Elia gezonden door God met profetie met betrekking tot jarenlange droogte, pas als Elia het zou zeggen zou de regen en dauw terugkeren;
  • Elia moest in de Woestijn door de raven onderhouden worden;
  • Elia naar een weduwe → de oliekruik ging niet leeg, het meel raakte niet op;
  • Weduwe leefde in Sidon, thuishaven van Izebel;
  • Kind wordt ziek, sterft. Elia wekt het tot leven door God’s hand.
  • Weduwe, die heidens was, erkent: Elia is een man van God, en dat hij de waarheid spreekt.
  • Obadja (dienaar Koning!) heeft 100 profeten verborgen gehouden in twee grotten.
    Niet elke politicus is een gladjakker, deze man dient God!
  • Achab geeft Elia (en God) de schuld van het oordeel, terwijl hij zelf de veroorzaker is. God de schuld geven is niet terecht; zie dat je zelf vaak het probleem veroorzaakt;
  • Elia zet het volk voor de keuze: God of de Baals – het volk maakt geen keuze maar zwijgt
    (1 Ko. 18:21)
  • Het gebeuren vond plaats op de Karmel, waar Baals-aanbidding, vlak bij Sidon, dé godsdients was. Baal was ook de “god van bliksem en onweer”…! Er waren 850 Baals-priesters.. tegen één profeet van God.
  • God’s vuur verteert het offer compleet!
  • De mensen roepen uit: De Here is God!
  • Elia bid 7x en de regen komt.
  • Izebel bedreigt Elia met de dood, hij vlucht..
  • en vraagt God om zijn leven weg te leven!
  • Engel geeft hem te eten en te drinken en hij gaat naar de Horeb;
  • God ontmoet hem daar in een zachte bries;
  • 7.000 hebben hun knie niet gebogen voor Baal;
  • Hij moet 2 koningen aanstellen en Eliza als zijn opvolger zalven.

Burnout & Breakdown

  • Een piek (Berg) kan zorgen voor een ontzettende ‘val’ in de diepte. Een (kleine) tegenslag kan je alle euforie doen vergeten in een oogwenk;
    • de mensen om je heen zijn ‘slecht’;
    • de kerk helpt je niet bepaald;
    • ik ben een ‘loser’, mijn leven is een mislukking;
    • ik wou wel dat ik dood was, ..
  • Elia was een man met een natuur als elk mens (zoals wij) → Jak. 5:17, 18

  • Onze gebeden kunnen dezelfde kracht als die van zijn gebeden hebben!

  • Hij was zelf geen ‘superman’, het was God die zijn gebed kracht gaf.

Wat Elia nodig had:

  • Voedsel & Water;

  • Rust (slaap);

  • Vernieuwing van zijn Geest!

    • Naar een plaats waar hij God ontmoet;

    • Luisteren naar Zijn stem;

    • God’s aanwezigheid ervaren;

    • Weer ‘oplijnen’ met de missie die God geeft.

Dit geldt ook voor elke gelovige!

De onzichtbare fluisteraar

  • God komt vaaak helemaal niet in tekenen en wonderen – die verandert het hart van de mens (Izebel) niet. Ook de Farao van Egypte was niet onder de indruk, ..

  • de wonderen van de Here Jezus veranderde de harten van de leiders van Israël niet! Ze wilden alleen maar méér wonderen als ‘bewijs’ ..

  • De sleutel tot het veranderen van de harten zijn niet de ‘wonderen en tekenen’ → Hij openbaart zijn wil, zijn doel, in de stilte, in het ‘fluisteren’ van de wind. Elia herkende dit meteen en wist “ik ben nu heel dicht bij God”.

Zoeken we God? Zoek de stilte.
Niet de ‘show’ of ‘entertainment’. Een geweldige, heftige en emotionele, kerkdienst kan je emotioneel raken – maar zonder dat je God daadwerkelijk hebt ontmoet! Het voelt misschien wel alsof je God hebt ervaren maar in de praktijk ben je niet ten diepste één met Hem geworden op zo’n moment. Zelfs als Hij daar wél aanwezig was (denk aan het vuur uit de Hemel). Verwar zo’n vuur (= teken van oordeel!) niet met gemeenschap met God!

Wat Elia vergat, ..

  • Obadja zijn werk in het verbergen van de profeten → Elia wás niet alleen! God heeft vaak “zijn mensen” in de meest onverwachte plaatsen. Denk aan de discipelen die voor Herodus werkten. Mensen die voor Ceasar werkten;

  • Er waren (dus) nog steeds 100 profeten → Elia dacht dat hij de énige was? Hij wist dat dat niet zo was maar wentelde in zelfmedelijden. Er blijft altjid een ‘overblijfsel’: de 7.000 die nooit hun knie voor Baal hadden gebogen!

In Rom. 11:2-5 zegt Paulus dat er “ook in de huidige tijd een overblijfsel is”.

  • Elia dacht dat hij alleen was, maar God had Elisa als opvolger al klaarstaan!

  • Elisa deed zelfs nog grotere dingen dan Elia!

We zijn als gelovigen niet onvervangbaar. Gods werk gaat door als wij er niet meer zijn → God is echt niet afhankelijk van ons, maar andersom!

God verhoorde Elia niet, ..

Elia vroeg te mogen sterven.. dat is een gebed dat nooit verhoord werd; integendeel: hij werd opgenomen in de hemel. 2 Kon. 2:11-12. Net als Henoch en, straks, de Gemeente.

Richteren, Ruth

Aangezien deze twee boeken zich in dezelfde tijd afspelen, is er een (sterke) relatie.

Richteren
Het boek Richteren (NBV: Rechters) ontleent zijn naam aan de personen die door God werden geroepen om het volk Israël te leiden, te “richten”, na Jozua. Het waren niet alleen “rechters” (zij die recht spreken), de oorspronkelijke naam impliceert veel meer en het boek maakt dit ook duidelijk in de beschrijvingen; vaak waren het bijvoorbeeld ook militair- en geestelijk leiders.

In Richteren 2 lezen we het volgende:
7 Het volk diende de HERE gedurende heel het leven van Jozua en van de oudsten die Jozua overleefden, en die heel het grote werk gezien hadden, dat de HERE voor Israël gedaan had. 8 En Jozua, de zoon van Nun, de knecht des HEREN, stierf, honderd en tien jaar oud; 9 men begroef hem in het gebied van zijn erfdeel te Timnat-Cheres, in het gebergte van Efraïm, ten noorden van de berg Gaäs. 10 Nadat ook dat gehele geslacht tot zijn vaderen vergaderd was, kwam na hen een ander geslacht op, dat de HERE niet kende, noch het werk, dat Hij voor Israël gedaan had. 11 Toen deden de Israëlieten wat kwaad is in de ogen des HEREN en gingen de Baäls dienen.

Tijdens het leven van Jozua en de met hem opgegroeide generatie diende het volk God, daarna kwamen de volgende generaties, .. en ze begonnen de afgoden te dienen. Het was daarom noodzakelijk dat God de “richters” liet opstaan; ze moesten het volk bevrijden van de onderdrukkers –een onderdrukking welke ze door het afdwalen van God’s Woord over zichzelf afriepen– en geestelijk weer op het rechte spoor brengen.

Het grote probleem van Israël is verwoord in 17:6:
In die dagen was er geen koning in Israël; ieder deed wat goed was in zijn ogen.
Het boek kan worden ingedeeld in twee delen:

1. De geschiedenis van de Richters (1-16)
2. Geestelijke en civiele verwarring (17-21)

Er worden in het boek 13 “richters” genoemd: twaalf mannen en één vrouw. Er zijn daarnaast nog twee richters, die niet genoemd worden, geweest: Eli (1 Sam.1) en Samuël. Hij was de laatste van de richters, en de reden dat Eli en hij niet genoemd worden is waarschijnlijk gelegen in het feit dat Samuël het boek Richteren op schrift heeft gesteld.

Gideon
De richters waar de meeste aandacht naar uitgaat zijn Gideon en Simson. Het verhaal, althans “zijn heldendaden” zijn min of meer bekend bij iedereen die de kinderbijbel wel eens heeft gelezen of in zijn jeugd Christelijk onderwijs heeft genoten.

Wat daarná gebeurde is bij de meeste mensen veel minder bekend; ondanks dat Gideon, die ook Jerubbaäl genoemd wordt, veertig jaar Israël richtte en hij zelfs een aanbod om koning te worden afsloeg verleidde hij Israël tóch (opnieuw) tot afgoderij, Richteren 8:27:
Gideon dan maakte daarvan een efod en plaatste die in zijn stad Ofra. Daar bedreef geheel Israël er overspelig afgoderij mee; hij werd voor Gideon en zijn huis tot een valstrik.

Daarnaast had Gideon een zoon, die Abimelek genoemd werd (de naam betekent: “mijn vader is koning”). In Hoofdstuk 9 lezen we dat deze Abimelek (alsnog) probeerde om een Koningshuis te vestigen in Israël, dit in strijd met de woorden -en wens- van zijn vader maar bovenal in strijd met God’s Woord. Hij was de zoon van een relatie van Gideon met één van zijn slavinnen, een ‘bijvrouw’ uit Sichem, (zie bijv. Ri.9:18) en hij vermoorde de andere zonen van Gideon op één na (Jotam, die wist te ontkomen) met als doel de macht te grijpen. Deze Jotam spreekt een profetisch woord uit, tegen Sichem en haar koning, dat tot in detail vervuld wordt.. (zie hoofdstuk 9).

Gerizem
Jotam sprak zijn profetische woorden uit vanaf de berg Gerizem. Deze berg was de plaats van “de zegen”, de berg Ebal van “de vloek” (Deut 11:29). Beide bergen zijn in de buurt van Sichem waar het tegenwoordige Nablus is, een van de grootste ‘palestijnse’ steden. De stad (berg) is erg belangrijk voor de Joden, Christenen, Arabieren alsmede de Samaritanen: Joh 4:5-26.

Simson
Bij Simson zien we een soortgelijk verhaal – een man God’s die zich door sexuele escapades en egoïsme in de nesten werkt en gevangen wordt genomen door de vijanden van Israël, de Filistijnen. De kracht van God wijkt van hem. Een klassiek beeld van iemand die verbazende daden in God’s naam en kracht doet maar zichzelf, zijn eigen lichaam, niet onder controle kan houden.

In de ogen van de mens die de gewijde geschiedenis leest zijn het daarom ‘mislukkelingen’. Eéns op de goede weg, maar jammerlijk gefaald. Is dat wel zo? Ondanks hun falen worden ze door God -in Zijn Woord- in de lijst van geloofshelden opgenomen! Als mensen hadden ze hun zwakheden, maar.. daarnaast manifesteerden ze een waar geloof in God. En dáárin zijn ze dan toch een groot voorbeeld voor ons.

Ruth
Het boek Ruth is één van de twee boeken in de Bijbel welke genoemd zijn naar een vrouw, de andere is Esther. Het boek Ruth is niet naar de schrijver genoemd maar naar de hoofdpersoon: Ruth, de moabitische, die zich bekeert tot de God van Israël. De Joodse traditie wil dat het boek (eveneens) door Samuël geschreven is.

Haar verhaal toont dat er in Israël, ondanks het ongeloof en de dwaling, toch een ‘gelovig overblijfsel’ was. Boaz, die haar ‘losser’ was, is een beeld of type van de Here Jezus als losser van Israël.

Een ander belangrijk punt is dat dit boek de connectie is tussen wat er gebeurd was, in Richteren, en wat er komen ging: het Koningshuis van David. Haar zoon, Obed, was de grootvader van David…