Tag: bekering

Verzoening met God: worden alle mensen behouden?

Worden alle mensen, door oordelen heen, behouden? Is Jezus gestorven voor de gehele schepping en heeft Hij door Zijn dood en opstanding alles met God verzoend?

Tijdens mijn (huidige) theologie-studie aan het Christian Leaders Institute bestudeerde ik recent de ‘gevangenisbrieven’ van Paulus weer. Met als gevolg dat ik toch weer bepaald werd bij die éne tekst (want die kom je dan tegen) en opvatting waar ik in het verleden zo vaak mee bezig ben geweest: de gedachte dat alles en iedereen door Christus met God verzoend wordt. De kerntekst voor deze gedachte is Filippenzen 2:9-11 **

9 Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken, 10 opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, 11 en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader!

De alverzoeningsleer wordt ook wel een ‘goed bericht’ genoemd. Maar is hier daadwerkelijk sprake van een goed bericht (Evangelie) of is er sprake van misleiding en leringen van demonen die er toe leiden dat ongelovigen worden afgehouden van het Evangelie van Jezus Christus waarvoor Paulus gevangen zat?

De presentatie is ook als (PDF) download beschikbaar. Klik hier.

_____
** Vertaalaantekeningen bij dit vers (NBG)

Dit is een bewerkt citaat uit Jesaja 45:23. In de Nieuwe Bijbelvertaling staat daar de volgende eed die God doet: ‘Voor mij zal elke knie zich buigen en elke tong zal bij mij zweren.’ In de Griekse vertaling, de Septuaginta, vinden we een licht aangepaste tekst: ‘Voor mij zal elke knie zich buigen en elke tong zal God belijden (of: prijzen)’. Dit laatste citeert Paulus letterlijk in Romeinen 14:11. In Filippenzen 2:10-11 wordt de tekst zo geciteerd dat het nu Jezus Christus is voor wie iedereen zal buigen en wiens heerschappij iedereen zal belijden, tot eer van God de Vader.

Help Mij, Jezus

Psalm 32 – Een Psalm van David. 
Welzalig is hij van wie de overtreding vergeven, van wie de zonde bedekt is.
(Lees verder)

Een prediking beginnen met een ‘videoclip’ oftewel een lied gebeurt niet zo vaak. Of toch wel? De Psalmen zijn ook liederen. Dus zó gek is dat niet. Het liedje van Kristofferson is ook een “geestelijk lied” met een prima, Bijbelse, boodschap.

Het is één van de weinige liedjes met een prachtige, diepe, geestelijke betekenis die ooit in de Top40 heeft gestaan in Nederland.

Ik citeer er een deel van:

“Why Me (Lord)”
© Kris Kristofferson

Why me Lord what have I ever done
To deserve even one of the pleasures I’ve known
Tell me, Lord, what did I ever do
That was worth lovin’ you or the kindness you’ve shown

Lord help me, Jesus, I’ve wasted it so
Help me Jesus I know what I am
But now that I know that I’ve needed you so
Help me, Jesus, my soul’s in your hand

En het eindigt met deze zinnen:

But now that I know that I’ve needed you so
Help me Jesus my souls in your hand
Jesus, my soul’s in your hand.

Hij begint het lied met “Heer wat heb ik gedaan, om ook maar één van de goede dingen die ik heb ontvangen te verdienen – Heer wat heb ik gedaan,…”. Maar het einde van het lied geeft het antwoord: “Nu ik weet dat ik U nodig heb, help mij Jezus, mijn ziel is in uw hand”.

>> Lees verder (PDF)
>> Audio (mp3 download)

Bekering en Wedergeboorte

De Verloren Zoon - Robert Leinweber“wanneer gij u dan tot de HERE, uw God, bekeert en naar zijn stem luistert overeenkomstig alles wat ik u heden gebied, gij en uw kinderen, met geheel uw hart en met geheel uw ziel” – Deut 30:2

Veel Christenen, of beter gezegd, mensen die zoekende en tastende zijn in het geloof, denken dat ‘bekering’ iets is dat God moet ‘inwerken’ of ‘doen. Hun leven lang wachten ze op dat éne moment dat God persoonlijk zal ‘ingrijpen’ in hun leven … vaak strijden ze met geloof, geloofszekerheid, met God. En dat zonder reden. Want, de Bijbel leert ons heel iets anders. Zet de theologische bril vandaag maar (weer) eens af, en kijk wat God’s Woord zélf ons onderwijst.

BEKERING

Bekering is een actie die de mens zelf moet ondernemen. Zie deze en deze link, alle teksten verklaren dat. Heel veel mensen denken dat dat niet mag of kan omdat dat “zelfwerkzaamheid” zou zijn. Vaak opgebracht in de (reformatorische) traditie gruwen veel mensen van het idee dat je zelf tot bekering moet of zelfs zou kunnen komen. Het probleem is echter dat heel veel mensen het verschil tussen wedergeboorte en bekering niet kennen. Dat is namelijk een wezenlijk verschil.

– bekering = de eerste stap, van de mens, naar God. Bekering = afkeren van de zondige levenswandel, inzien dat men een zondaar ís en redding nodig heeft en dit alleen van God kan verwachten. Dat is een ‘aktie’ die altijd de mens zelf moet doen in die zin dat het besef er moet zijn ‘ik ben verkeerd bezig, iemand moet mij redden’, en dan vervolgens naar God keert en roept tot Hem. Dát is bekering.

WEDERGEBOORTE

– wedergeboorte = de vervolgstap. het “uit God geboren” worden, en dat is een heel moeilijk onderwerp voor mensen. Want wat is dat? Nicodemus wist het ook niet (Joh 3). Van Wikipedia:

Wedergeboorte is volgens het christendom een opnieuw geboren worden in een ander mensengeslacht, dat van Jezus, die volgens een traditionele uitleg in de Bijbel de tweede mens wordt genoemd (1 Kor. 15:45-47). Jezus is als Christus het hoofd van een nieuw of ander mensengeslacht in tegenstelling tot Adam, de eerste mens en hoofd van het eerste mensengeslacht. Wedergeboorte in het geslacht van deze Jezus Christus betekent afgesneden worden uit het eerste geslacht van Adam om vervolgens overgezet te worden in het geslacht van Jezus Christus.

De mens kan zich bekeren (“naar God toe keren”), maar het wedergeboren worden, tot het “geslacht van Christus” behoren is vervolgens het werk van God doet in je, ná je bekering. Het “zoonschap” van de gelovige. Dat gééft God vervolgens en kun je je zelf niet toe-eigenen. Hoewel je wel die ‘macht’ hebt staat er:

Johannes 1:12 – “Doch allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden”.

Het woord ‘macht’ is in onze vertaling een beetje een brakke vertaling, er staat namelijk iets anders: recht (klik hier). Je hebt het recht (!) gekregen een kind van God te worden als je gelooft en je bekeert. Dat is nogal wat! Waarom heb je ‘recht’? Omdat je doet wat de Here vraagt namelijk: je bekeren. En dan geeft Hij vervolgens dat ‘kindschap’, ‘zoonschap’ – dan wórdt je van boven af geboren.

Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons naar zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop – 1 Petr. 1:3

Ik kan u daarom onder verwijzing naar het Woord van God zeggen: neem met een gerust hart die stap, bekéér je, en Hij zal ‘van bovenaf’ u het Kindschap, de Wedergeboorte, geven!

God dienen – niet vrijblijvend!

Jona op het strand - God dienen is niet vrijblijvend

Jona 3:1-10

Het verhaal van Jona is natuurlijk overbekend. Het is ook een ‘omstreden’ verhaal en de huidige, moderne, mens wil van een dergelijk wonderverhaal niet meer weten.

Toch vreemd – we geloven in de Here Jezus, we geloven dat Hij aan het kruis stierf, dat hij zelfs opstond uit de dood. Het verhaal van Jona in de vis en hoe hij daar weer levend uit komt staat, in typologische zin, model voor de dood en opstanding van Christus Jezus. Dat geloven veel Christenen wel. En er zijn ook nog heel veel Christenen die geloven dat God de Schepper is van deze wereld. We geloven in de Hemel, in een leven na de dood. Maar een man die door een vis wordt opgeslokt en na drie dagen weer levend wordt uitgebraakt door die vis? “Nee”,.. zegt men dan “dat kan niet hoor, dat moet je niet letterlijk maar gééstelijk lezen”.

Geestelijk lezen
Dat klinkt eigenlijk best mooi, “geestelijk lezen”. Maar wat blijft er dan over, of, anders gezegd: wat mís je dan in het verhaal van Jona?

Prediking/studie, a4, 10 pagina’s (PDF)

Relevant zijn..?

INLEIDING

Ik las een brochure van een broeder, Dr. Johnson C. Philip, uit de Vergadering v. Gelovigen uit India (daar zijn door de vroegere Engelse invloed erg veel broeders en zusters die tot ‘de broeders’ oftewel de VvG behoren).

Een opmerkelijk man, hij was wetenschapper en bestudeerde de evolutie intensief. Bij die studie kwam hij tot de conclusie dat de evolutie-theorie niet kon kloppen. Hij kwam tot geloof en werd een voorvechter van het Creationisme. Hij is directeur van de “Brethren Bible School”. Dit even ter inleiding, omdat ik denk dat niemand van jullie hem kent (ik volg hem al een paar jaar en heb een aantal stukken van zijn werk en ander werk wat hij beschikbaar heeft gesteld verwerkt in artikelen van het BijbelCollege).

ANALYSE PROBLEEM

In zijn brochure “What can one person do?” schrijft hij over het feit dat sommige (Christelijke) bewegingen erg populair worden ondanks het feit dat het centrale thema van zo’n beweging niet erg de moeite waard is. Dit stelt mensen die strijden voor ‘een goede zaak’ soms erg teleur, zo zegt hij. En dat is waar. Ik ken veel broeders (voorgangers, evangelisten) en zusters die een leven lang ‘ploegen op de rotsen’ en maar zeer weinig vrucht op hun werk zien. Dit frustreert hen, ze zien naar de kleine kudde, het bescheiden werk, de weinige vrucht –in hun eigen ogen– die hun werk draagt en ze vragen zich af: “Hoe kan dat toch??”.

Dr. Philip constateert, vanuit zijn jarenlange ervaring als ondermeer directeur van de Bijbelschool:

Every activist should understand that even if a given theology, doctrine, principle, or issue is vital for people or society, they will take interest in it only if it has an IMMEDIATE and PRACTICAL application. An activist understands the fundamental issues involved, but people do not. He understands the long-term implications, but people do not. What is more, most people find it difficult to commit themselves to long-term goals. That is why 80% of students in any education system need to be prodded through a system of carrot and stick to make them study. Only about 20% students will have any self-motivation, even in the best school and the most ideal environment. (p.14)

Vertaald/samengevat: mensen zijn, in 80% van de gevallen, alleen geïnteresseerd in die zaken die direct en praktisch toepasbaar zijn. Slechts 20% van de mensen kan de lange-termijn gedachte volgen en is daardoor gemotiveerd. Daarom, zo zegt hij, moet 80% van de studenten dan ook vaak “met wortel en stok” (geweldige uitdrukking!) door een opleiding heen worstelen. Omdat ze het lange-termijn doel, diploma en de vrucht daarvan, een carrière, niet eens kunnen zien.

De afgelopen dagen dacht ik na over wat hij geschreven heeft. In eerste instantie dacht ik: “Hij gaat nu toch niet beweren dat we een soort van laagdrempelig evangelie moeten gaan prediken?”. Maar gelukkig was dat niet het geval..

Dr. Philp schrijft verder: “onmiddellijke behoeftebevrediging zonder te denken aan de toekomst is uitgegroeid tot het heersende ethos wereldwijd” – en dat is iets wat we de afgelopen 20 jaar ook in het Christendom hebben gezien. We hoeven geen namen te noemen of die bewegingen wederom voor het voetlicht te brengen.

Waar het om gaat hier is wat Dr. Philip hier (verder) naar voren brengt:

een publiek overtuigen alleen op basis van ideologie of beginselen, die juist en waar zijn, maar die het publiek niet kan bevatten (–zie eerder, de 80%–) is waar een groot aantal gevechten (–om de zielen–) wordt verloren. Niet omdat de boodschap of de waarheid verkeerd was, maar omdat de boodschap niet werd uitgelegd in het idioom dat de massa begrijpt. De urgentie en het punt van de boodschap werd niet duidelijk gemaakt of was niet voor de hand liggend voor mensen. Anderen -met triviale zaken- krijgen hondsdolle ondersteuning van mensen en ze hebben hen met gemak voor hun zaak gewonnen.

Als voorbeeld noemt hij “de communistische zaak”. Een ideologie die massa’s mensen aansprak omdat deze “direct voordeel” leek te bieden. Zo ook bijvoorbeeld het Fascisme. Werk, geld en eten. Direct voordeel. Een man als Geert Wilders heeft dat ook goed begrepen; roep dingen waar mensen direct mee instemmen, roep dingen waarvan zij ook vinden dat het gebeuren moet, doe “korte termijn beloftes”, liefst ook nog beloftes die appelleren aan “de onderbuik” en de meute loopt juichend (“hondsdol” noemt dr. Philip dat) achter je aan.

Een vlijmscherpe analyse, als je het mij vraag. Vervolgens gaat hij in zijn boekje in op hoe en waar we als Christenen kunnen proberen de boodschap van het Evangelie onder de aandacht te brengen. Tijdschriften, kranten, internet enz., enz. Maar los van de technieken wijst hij ook op iets anders. Zijn “succes” –dwz aandacht voor de boodschap die hij bracht– kwam pas na zo’n 40 jaar “ploegen op de rotsen”. Hij roept de gelovige op om zichzelf toe te wijden en “het verloren grondgebied terug te veroveren”.

Waar ik echter de afgelopen dagen mijn gedachten over heb laten gaan is met name de vraag -die hij in mijn ogen niet beantwoordt namelijk- hoe je de Boodschap van het Evangelie onder de aandacht brengt op een zodanige manier dat die 80% van de mensen die “direct resultaat” zoekt, verwacht, en alleen maar een korte-termijn visie heeft, er door aangesproken wordt. Zijn technieken en suggesties pas ik namelijk zelf al toe, gedeeltelijk. En ik zie daarbij –als je het zo mag noemen– dezelfde “succesratio”.

HET EVANGELIE

De “gemeente-groei beweging” heeft antwoorden gegeven, gevonden, kennelijk. De “massa” (alhoewel dat ook maar relatief is want zoveel zijn het er uiteindelijk niet) is er door aangesproken met als gevolg dat er een aantal ‘mega-kerken’ zijn. Ook in Nederland. Die kerken richten zich zeer nadrukkelijk op het “hier en nu” aspect, maar verliezen daarbij meer en meer het “lange termijn aspect” uit het oog. De boodschap van Redding en Verlossing is ondergesneeuwd, voor zover zelfs nog relevant in hun prediking en werk. Alles lijkt gericht op het “hier en nu”: zo prettig mogelijke kerkdiensten, appellerende aan het gevoel, de “gevoelde noden”, enz., enz. (maar nogmaals: daar hoeven we het verder niet over te hebben nu).

KERNPROBLEEM

In gemeenten en kerken waar wél de nadruk wordt gelegd op de Redding en Verlossing door het bloed van Christus zie je slechts kleine aantallen bezoekers. Dit is dus, als je voorgaande op je laat inwerken, helemaal niet verwonderlijk:

-1- slechts 20% van de mensen kan uit de voeten met een “lange termijn boodschap” (eeuwig leven, toekomst met de Here e.d.);

-2- van die 20% is slechts een klein gedeelte geïnteresseerd in geloof (volgens de huidige statistieken is slechts 2% van de bevolking in Nederland wedergeboren Christen). Zij hebben immers een andere opvatting aangereikt gekregen wat beter past bij de zondige natuur van de mens: de evolutie-theorie. Als ik dan kijk naar bijvoorbeeld de gemeente waar ik zelf toe behoor zie ik dat in de plaats waar deze is gevestigd de maximale omvang van een dergelijke gemeente —in de meest ideale omstandigheden— rond de 40 tot 50 leden zal kunnen zijn. Van gemeenten uit andere grote(re) plaatsen weet en ken ik dezelfde aantallen.

Per saldo zal een (nieuw te stichten) Bijbelgetrouwe gemeente over het algemeen daarom slechts 2% van 20% = 0,4% van de bevolking aan spreken. We missen daarmee als kerken en gemeenten 2% van 80% = 1,6% (hey, toevallig of niet? Samen 2%!) van de mensen. Die kunnen we niet bereiken omdat we kennelijk niet (meer) in staat zijn deze mensen een boodschap te brengen die óók voor het “hier en nu” relevant is!

VROEGER TOEN,…

Zoals jullie wellicht wel hebben gemerkt mag ik graag een beetje in de geschiedenis duiken. Als ik kijk naar predikers als Moody, Spurgeon, de Wesley’s, e.v.a. dan waren deze mannen kennelijk wél in staat “het grote publiek” te bereiken.

Hun boodschap was niet anders dan wat tegenwoordig in veel Bijbelgetrouwe, vaak kleine, gemeenten onderwezen wordt. Wat mij tot de conclusie brengt dat het dus wel degelijk mogelijk moet zijn met de boodschap van de Bijbel, de boodschap van Redding en Verlossing door het bloed van Christus, zónder “toeters en bellen”, de “massa” te bereiken. De opwekkingen (Great Awakening I & II, Nijkerkse beroering, opwekking in Wales e.d.) hebben dit bewezen.

De vraag waar ik nu mee blijf zitten, en nog geen antwoord op heb gevonden, is: hoe vertaal je de Bijbelse boodschap zodanig, dat ook “de massa” hier oren naar krijgt… Want laten we één ding niet vergeten: het gaat hier om zielen die verloren gaan –dag in, dag uit! Oók in Nederland, of moet ik zeggen: Júist in Nederland?

Reageren? Zie het BijbelForum

Wedergeboorte, handopsteking?

Waarschuwing:
dit artikel kan in een bepaalde zin nogal schokkend of confronterend zijn voor sommige lezers.

De laatste weken lag er een artikeltje op mijn buro, heel kort, paar alinea’s, van een Amerikaanse baptistenpredikant. Ik had er al eerder over gelezen; in de VS, met name, is de zogenaamde ‘altar call’ -de oproep tot wedergeboorte- hevig onder vuur komen te liggen.

Reden hiervoor is, met name, het feit dat steeds meer baptistenpredikanten een vorm van verbondsleer aan gaan hangen. Hetgeen het betreffende artikeltje besprak.

Ook in Nederland is het nodige veranderd rondom de ‘oproep tot bekering’ de laatste jaren. Tegenwoordig worden mensen gevraagd middels ‘handopsteking’ of door te gaan staan kenbaar te maken ‘bij Jezus te willen horen’.

Beide fenomenen lieten mij de laatste tijd niet echt los. Is dit Bijbels? Verhinderen we (enerzijds) mensen niet om tot Christus te komen en, anderzijds, sturen we ze niet met een kluitje het riet in (namelijk: met een onjuiste ‘bekeringservaring’)?

Met als resultaat het volgende artikel/de volgende studie:

zondaarsgebed_handopsteking (a4-formaat, 6 pagina’s, PDF).

Klaagliederen

Klaagliederen, houtsnede Gustave Doré

Het boek ‘klaagliederen’ is een kort, poëtisch, boek en geschreven door de profeet Jeremia. Zoals de naam van het boek aangeeft zijn het’klaagzangen’ over de val van Jeruzalem. Er zijn vijf liederen en de vorm is alfabetisch (in onze vertalingen zie je dat niet terug).

De eerste 22 woorden van de verzen in het éérste lied beginnen allemaal met een letter uit het Hebreeuwse alfabet; ook het tweede en vierde hoofdstuk zijn zo ingedeeld. Het derde hoofdstuk is anders gerangschikt in die zin: de eerste drie verzen beginnen met de éérste letter van het alfabet, de daarna volgende drie met de twééde, etc. Het vijfde hoofdstuk heeft ook 22 verzen, maar daar is deze vorm losgelaten.

Het éérste lied beschrijft de toestand waarin de stad zich bevindt na de Babylonische bezetting. Het twééde lied gaat over de oorzaak van deze bezetting; de zonde van het volk was er aanleiding toe dat God oordeel over hen bracht. Het derde verklaart Gods’ doel met deze toestand:

40 Laten we ons leven onderzoeken en doorvorsen, laten we terugkeren naar de HEER, 41 laten we met onze handen ook ons hart opheffen tot God in de hemel.

God gaf zijn volk straf; een straf die Hij hen meerdere malen had aangezegd wanneer ze niet zouden luisteren naar Zijn geboden. Toch lezen we ook -onverwacht wellicht- opbeurende, positieve, dingen. God wordt gedánkt:

22 Genadig is de HEER: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. 23 Elke morgen schenkt hij nieuwe weldaden. – Veelvuldig blijkt uw trouw! 24 Ik besef: mijn enig bezit is de HEER, al mijn hoop is op hem gevestigd.

In het vierde hoofdstuk lezen we over de verloren glans van Sion (Jeruzalem). Hoe het eens was, en hoe het nu is. In het vijfde hoofdstuk, tot slot, lezen we van Jeruzalem’s smeekbede om genade, om terug te (mogen) keren bij God. Israël had, zo ontdekken we, haar ‘les geleerd’ en berouw.. wat we ook kunnen zien in de klaagliederen is dat God zijn volk inderdaad strafte, maar hier géén plezier in had. Het oordeel werd over hen gebracht zodat ze een kans hadden zich te bekeren.