Tag: Dood

Nehustan – goed wordt slecht

De Koperen Slang – in de Bijbel ook ‘Nehustan’ genoemd – was een voorwerp gemaakt door Mozes. De aanleiding is wellicht bekend. De koperen slang was iets ‘goeds’ en het werd uiteindelijk tot .. een afgod. Hoe kon dat gebeuren? En wat is tegenwoordig een afgod? Hebben we die nog?

Deze medische wetenschap heeft naast veel goeds ook veel slechts gebracht. Zoals abortus “voor iedereen” in Nederland. Zonder medische noodzaak mag abortus, als “voorbehoedsmiddel” worden toegepast.

Numeri 21 vertelt dat het volk ongeduldig werd en tegen God, en hun leider Mozes, in opstand kwamen. Sterker nog, ze walgden, zo zeiden ze, van wat God hen gaf! Er kwamen als gevolg hiervan ‘vurige slangen’ (zo noemt de Bijbel dat) onder het volk die heel veel slachtoffers maakten.

Als je zegt te walgen van het goede dat God geeft, zeg je dan feitelijk niet dat je walgt van God zelf? In dat geval heeft Hij alle reden om zich van je af te keren. Dat deed Hij dan ook; en het gevolg was dat er slangen kwamen. De Bijbel zegt dat God ze ‘gezonden had’. Het kan ook zo zijn geweest dat het volk normaliter door God beschermd werden tegen dit soort onheil en Hij nu zijn bescherming ophief. Waardoor ze ten prooi vielen aan de beesten..

Mensen zeggen steeds vaker, en openlijk, te walgen van God, van geloof. Als je op de sociale media soms leest wat mensen durven te zeggen over God of over gelovigen dan rijzen de haren je omhoog. Juist zij die zogenaamd ‘tolerant’ en ‘inclusief’ zijn kunnen het meest fel en afwijzend uit de hoek komen.

Het gevolg laat zich raden. Onze maatschappij wordt steeds ruwer; mensen steeds onverdraagzamer. Mishandeling, discriminatie, scheldpartijen. Het is aan de orde van de dag. En wie krijgt de schuld? Dezelfde God waar ze van walgen want “als God bestaat, waarom gebeuren dit soort dingen dan, nou..??“. Misschien is het antwoord wel: omdat je je van God hebt afgekeerd beschermt Hij jou niet meer.

Omdat onze maatschappij zich van God afkeert, zijn we -door eigen schuld en toedoen- “vogelvrij” en heeft de satan, de slang(!), macht om ons alles aan te doen wat hij wil….

Num. 21:6, 7 – Toen zond de Here vurige slangen onder het volk; die beten het volk, zodat er velen van Israël stierven. Daarop kwam het volk tot Mozes en zeide: Wij hebben gezondigd, want wij hebben tegen de Here en tegen u gesproken; bid tot de Here, dat Hij de slangen van ons wegdoe. Toen bad Mozes ten gunste van het volk.

Het volk Israël beseft zich dat ze de ellende over zichzelf hebben afgeroepen. En ze komen tot inkeer, tot berouw. Met als gevolg dat God een bijzonder teken doet. Mozes moet een slang maken, van koper, en deze omhoog houden. Iedereen die gebeten is door een slang moet hier naar kijken en zal worden gered.

Num. 21:9 – Toen maakte Mozes een koperen slang en plaatste die op een staak; en wie, wanneer een slang hem gebeten had, op de koperen slang de blik richtte, bleef in leven.

HIZKIA

Eeuwen later komen we de koperen slang weer tegen. Tijdens de hervormingen die Hizkia doorvoert. Om het volk weer tot God te laten terugkeren vernield hij de afgodsbeelden én, ..

2 Kon. 18:4 – Hij verwijderde de offerhoogten, verbrijzelde de gewijde stenen en hieuw de gewijde palen om; ook sloeg hij de koperen slang stuk, die Mozes gemaakt had, omdat tot op die tijd de Israëlieten daaraan plachten te offeren. En men noemde haar Nechustan

Iets goeds, de slang die Mozes tot genezing had opgehouden, was tot iets slechts verworden, dat wil zeggen: men vereerde het teken, het koperen beeld, in plaats van de betekenis van het teken (genezing en redding door God). Het was een afgod geworden en daarom moest het worden vernietigd.

BEELD VAN CHRISTUS

De koperen slang is een beeld van Christus, dat wil zeggen, zoals de koperen slang werd opgeheven ‘aan een staak’ (een paal) zo werd Christus ook aan een paal gehangen. En iedereen die ‘naar Hem opkijkt’, zijn ogen en hoop op Christus vestigt, wordt gered – zoals ook de mensen die naar de koperen slang keken eens werden gered.

Joh. 3:14-15 En gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zó moet ook de Zoon des mensen verhoogd worden, opdat een ieder, die gelooft, in Hem eeuwig leven hebbe.

We vereren dus niet een beeld(je) zoals een kruisje, een heilig boek, heilige dagen of een of ander religieus relikwie maar geloven in Hem die aan dat kruis genezing en redding bracht: Christus Jezus.

ANNO NU …

Anno nu hebben we ook veel goeds dat genezing geeft, en, hoe is het mogelijk, het teken er van is ook een slang: de medische wetenschap. Deze medische wetenschap heeft naast veel goeds ook veel slechts gebracht. Zoals abortus “voor iedereen” in Nederland. Zonder medische noodzaak mag abortus, als “voorbehoedsmiddel” worden toegepast. En dat gebeurt dan ook ruimschoots..

Deze week was het de “Week van het Leven“. Er werd in heel Nederland een flyer verspreid over Abortus en er was een “Mars voor het leven” met ca. 10.000 deelnemers. D66, de zogenaamd “inclusieve” partij, sloeg op tilt. Net als veel mensen op Facebook en andere sociale media. Het “baas in eigen buik” klonk veelvuldig en van sommige “facebook-bekenden” las ik zéér denigrerende opmerkingen over geloof en gelovigen. Want inclusiviteit en ‘anderen in hun waarde laten’ is kennelijk beperkt tot de eigen groep en strekt zich zéker niet uit tot die ‘mafkezen’ die in een god geloven.

De medische wetenschap is een afgod geworden; want de medische mogelijkheden worden aanbeden, op een voetstuk geplaatst, bewierrookt. Deze wetenschap is het die ons ‘moet redden’ – niet alleen van ziekte maar ook sociaal gezien overeind moet houden. Want wie wil er nu nog een kindje met een afwijking? Wie wil er nou een kindje als het gezinnetje al compleet is of als het financieel gezien niet zo lekker uitkomt? Oftewel: sociale factoren.. en daar mag best een (begin van) leven aan opgeofferd worden kennelijk.

WALGEN VAN GOD

Mensen ‘walgen van God’, walgen van wat zo kostbaar is: het leven dat Hij schenkt. Ze gooien het weg, omdat het (meer dan 50% van de gevallen) “even niet uitkomt, zo’n kind”.

 Waarom kiezen vrouwen voor abortus? De meest genoemde reden voor een abortus is financiën: 47%. Als tweede belangrijke reden wordt een compleet gezin genoemd. Van de vrouwen voelt 25% zich te jong om een kind op te voeden. Daarnaast worden redenen genoemd als een verbroken relatie, geen goede opleiding, een partner die geen kind wil of een kindje met een handicap. Vrouwen kiezen dus met name vanwege sociale redenen voor een abortus. (NPV)

De statistieken zijn ontluisterend:

Redenen Percentage
Te weinig geld 46,7 %
Geen kinderwens 31,8 %
Geen energie 26,7 %
Geen goede woonruimte 26,3 %
Te jong 25,1 %
Gezin is al compleet 23,9 %
Geen goede opleiding 23,1 %

(klik hier voor nog meer cijfers)

Heel vaak wordt bij tegenstand tegen abortus gezegd: “Maar, .. als het kind een gevolg is van verkrachting of misbruik!! Dan mag het zeker van jou ook niet?!”. Zoals je kunt zien, komt die reden in de statistiek niet eens voor omdat dit percentage zéér klein c.q. verwaarloosbaar is. Persoonlijk geloof ik dat abortus, ingeval het medisch noodzakelijk is, toegestaan moet zijn. En medisch noodzakelijk kun je een bepaalde reikwijdte geven inclusief psychisch lijden voor de moeder.

Enfin, .. terug naar die slang. De koperen slang was goed als in: het was een teken van iets – God’s redding. Net als het Kruis waar Christus aan hing een teken daarvan was. Medische wetenschap is iets goeds; het is iets waardoor mensen gered kunnen worden. Maar de slang zelf, het koperen beeldje, werd een afgod. Medische wetenschap is tegenwoordig voor veel mensen ook een afgod. Zij laten door de mogelijkheden die de wetenschap biedt, waaronder abortus, bepalen wat de ethische schaal is. Kan het? Dan mág het. Sterker, dan ‘moet het kunnen’. Immers, wij als autonome mens bepalen wat goed en slecht is.. Dat willen we niet horen van “een God” want voor ons als moderne mens geldt toch “geen heer en geen meester”?

Mensen walgen van God. Als gevolg hiervan bepalen ze zélf wel even wie er ‘baas in de buik’ is. Het is een signaal aan God: “Wij mensen geloven niet meer dat dit leven van U komt, we walgen van dit leventje en we moeten het niet, het komt ons nu niet uit, weg er mee”.

Als we als maatschappij zó omgaan met het Leven dan kan het niet anders dan dat God zegt: “Dan trek ik mijn handen van jullie af” en zullen de “slangen” weer onder ons zijn. Met alle gevolgen van dien.

WEG TERUG

Er is een weg terug. Als maatschappij, als volk, belijden dat we zonde hebben gedaan en zien op Hem die aan de paal hing. Tot vergeving van onze zonde, vergeving voor al het onschuldige bloed dat vergoten is, tot redding. Het kan nog steeds…

Een oneerlijke wedstrijd?

Geen sporter zou ooit aan een wedstrijd beginnen als vooraf de uitslag al vaststond. Recent las ik een interview met een schrijver over het leven en, ook, de dood en religie. Waarin hij stelt dat het maar een oneerlijke wedstrijd is, dat leven hier op aarde..

“Het moeilijkste van het leven is dat de uitslag van de wedstrijd vooraf bekend is”.

Bert Wagendorp, columnist van de Volkskrant en schrijver van onder andere de bestseller “Ventoux” groeide op in een Protestants-Christelijk gezin. Hij maakte zich los van het geloof omdat hij rond zijn 12e jaar twijfels begon te krijgen over onder andere het scheppingsverhaal, de ‘wreedheid van de kruisiging’en dergelijke. In een interview in de Volkskrant, naar aanleiding van zijn nieuwe boek “Ferrara” zei hij: “Het moeilijkste van het leven is dat de uitslag van de wedstrijd vooraf bekend is”.

Met andere woorden: het leven is eindig. Dat is de uitslag die vaststaat. Het eindstation: je gaat dood. En dat is het dan. Of zoals Rowwen Heze het ooit zong: we gaan allemaal “met de neus umhoeg”. In de tijd die tussen geboorte en dood ligt, proberen de meeste mensen er wat van te maken, maximaal te genieten, jagen een carière na, willen een groot huis, mooie vakanties, een fijn liefdesleven. Maar de werkelijkheid is vaak zo anders voor veel mensen: gebroken relaties, teleurstellingen en tegenslagen, falen op de werkvloer, ziekte, verdriet, rouw..

Ik vraag mij altijd af, zoals de bekende band Doe Maar al eens zong: “Is dat alles”? Als dat werkelijk alles is… Waarom überhaupt dan nog je best doen in dit leven om een goede baan te vinden, een groot huis te kopen, krom te liggen voor een dikke hypotheek. Waarom die race nog willen lopen? Als het einde is dat je dood gaat “en dat is het dan”. Geniet je werkelijk van je leven als je het grootste deel van je leven doorbrengt in het najagen van een carière? En als je dan eindelijk met pensioen mag, als je dat al haalt, wat is er dan nog? Een 10 tot 15 jaar – met een beetje mazzel iets meer. Hopelijk in goede gezondheid. En dan is daar het onvermijdelijke einde. Want, die uitslag van de wedstrijd staat immers vast?

Wat als het je allemaal tegen zit, qua werk, gezondheid, relaties, financieel? En dan kijken we alleen nog maar naar onze eigen westerse situatie; wat te denken van de 2e en 3e wereld? Als je daar geboren wordt wat is dan je hoop? Je doel in het leven?

GEEN HOOP
Wagendorp liet op jonge leeftijd al de hoop los op meer dan alleen dit aardse leven. En ik zie om mij heen dat zijn (en mijn) generatie dat massaal heeft gedaan. De hoop die generaties lang mensen op de been hield, maar ook hun zingeving en doelen gaf in het leven is losgelaten. Het is ingeruild voor het ‘hier en nu’. Maximaal genieten, maximaal consumeren, alles uit het leven halen wat er in zit. En dat liefst in een rotvaart.

Maar wat biedt dat? Wagendorp’s conclusie is dat de uitslag van de wedstrijd vast staat. Dus, wat zul je je dan nog druk maken? Doe wat je leuk vind, waar je voldoening uit kunt halen en sluit je ogen als het klaar is.

Ik begrijp dit tot op zekere hoogte wel, zal het zeker ook niet veroordelen. Persoonlijk sta ik echter anders in het leven en heb hoop op een ‘leven na dit leven’. Hoe dat ‘leven na dit leven’ ingevuld wordt of wat er precies allemaal zal zijn na dit leven is niet in beton gegoten. Maar er zijn in de Bijbel, waar ik wel in geloof, duidelijke indicaties hoe dat er uit zou kunnen zien.

de goede strijd gestredenWIELRENNEN
Vergelijk het eens met een wielerrace (toevallig was er gisteren een in het dorp waar ik woon). De renners starten, halen het maximale uit zichzelf, ze geven zichzelf tijdens de rit helemaal. Ronde na ronde matten zij zichzelf af. En dan komen ze over de streep en is er … NIETS. Waarom zou je dan nog beginnen aan die slopende rit? Dat doe je toch omdat er ná die rit iets wacht: DE PRIJS!

HET HIER EN NU
Met de Bijbel als moreel kompas vaar je anders. Je ervaart het leven anders, je legt andere prioriteiten. Het geeft een extra dimensie aan dit leven, nú al dus. Al tijdens de wedstrijd! Want de PRIJS die in het vooruitzicht ligt bepaald hoe je de wedstrijd in gaat en omgaat met alles wat je tegenkomt onderweg. De tegenslagen, de tegenstanders(!), je eigen beperktheden.. het oog op de finish houdend strijd je.

Je kunt hier van álles tegen in brengen – en dat doen mensen ook. Graag wijzen ze op ‘hoe slecht christenen wel niet zijn’, hoe die, net als hen, óók een potje van hun leven maken. Allemaal waar. Een christen is geen béter mens dan andere mensen. Maar een christen, een werkelijk wedergeboren christen, streeft er naar te leven zoals Jezus dat heeft voorgehouden. Om een invulling te geven aan het leven die zinvol is, die omziet naar de ander, die niet opzichzelf gericht is. Dan komt werken in een ander perspectief, namelijk werken voor je levensonderhoud. Carière maken is geen doel op zich meer. Dan wordt liefhebben (relaties, vriendschappen) iets anders dan opportunistisch maximaal van de ander profiteren, het geeft zelfs een diepere dimensie aan bijvoorbeeld sexualiteit. Je gaat anders om met geld en bezit.

DE UITSLAG STAAT VAST
En, tot slot: ook voor een Christen staat de uitslag vast. In plaats van “met de neus omhoog en dat was het dan”, mogen we uitzien naar een leven ná dit leven; een leven met onze Schepper en Heer: Christus Jezus.

In het begin maakte ik al de vergelijking met een wedstrijd. In de Bijbel deed Paulus dat ook. Het leven ís namelijk een ‘wedstrijd’ en ja, er is een uitslag die vast staat. Wat ook vast staat is welk team het ‘Winnende Team’ is. Je mag kiezen welk team je bij gaat horen.

“Strijd de goede strijd van het geloof win het eeuwige leven waartoe je geroepen bent”. (1 Timoteüs 6:12)

“Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke” (1 Korintiërs 9:25)

Vlees en Bloed?

Joh. 6:50-51, 53 (HSV) Dit is het brood dat uit de hemel neerdaalt, opdat de mens daarvan eet en niet sterft. Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is; als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, dat Ik geven zal voor het leven van de wereld. [..] ezus dan zei tegen hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als u het vlees van de Zoon des mensen niet eet en Zijn bloed niet drinkt, hebt u geen leven in uzelf.

De Bijbel bevat soms onbegrijpelijke delen. Zeker voor de mensen tot wie het bovenstaande gesproken werd was het niet te bevatten wat de Here Jezus hier nu bedoelde. Wanneer je terug kijkt, met de informatie en kennis die we nu hebben, dan kun je met een beetje inzicht in de Bijbel begrijpen wat de Here Jezus bedoelde. Dat is altijd zo, als je terug kijkt. Maar toen wist men nog niet wat er stond te gebeuren, in wat voor een bijzonder moment van de geschiedenis van de wereld men zich bevond.

Zouden wij het hebben begrepen? Stel je eens voor, de zoon van het plaatselijke klussenbedrijf die zegt “Ik ben uit de Hemel gekomen om jullie te redden, als je in mij gelooft zal je voor eeuwig leven. Mijn vlees zal de hele wereld redden”. Ik bedoel dit zeker niet spottend! Maar zouden we hem geloven? Zouden we niet gezegd hebben: “Je bent zeker van de steiger gevallen gisteren?”.

> Lees verder (PDF)

Het Evangelie

BijbelWat is “het Evangelie”? Oftewel: de Boodschap van de Bijbel? Er zijn bibliotheken vol over geschreven. Zelf heb ik bijvoorbeeld een CDRom-set van Ages-software die alleen al duizenden boeken bevat, van de hand van theologen en ‘leken’, over de Bijbel en wat de boodschap van de Bijbel is.

Eén van de stelregels binnen de ICT is dat de bruikbaarheid van een computer programma het tegenovergestelde is van de dikte van de handleiding. Oftewel: hoe minder noodzakelijk de handleiding, hoe dunner, hoe béter het computerprogramma. Als je die regel loslaat op de Christelijke theologie en alle lectuur die dat heeft opgeleverd, zou je bijna gaan denken dat de Bijbel wel een héél gecompliceerd “programma” bevat. Niets is minder waar. Feitelijk kan de kern van God’s Woord in slechts een paar punten worden samengevat.

1. God en de Schepping
Om het de Bijbel, het Evangelie te begrijpen, moeten we beginnen aan het begin: Genesis. In Genesis wordt ons geleerd dat God de Schepper is van alle dingen. In het eerste vers lezen we “In den beginne schiep God de hemel en de aarde”. Hij sprak en het wás er.

De mens werd gemaakt naar het beeld van God. Met als doel Hem te eren en groot te maken. Misschien dat je denkt: “Hoe dan?”. Simpel: de mens, als schepping, máákte God groot! Eenvoudigweg door er te zíjn! Zijn grootheid, plat gezegd “zijn genie”, bléék uit die schepping van de kosmos, alles wat er in was en als kroon hierop: de mens.

God kan niet gezien worden. En dat is -voor veel mensen- vaak een reden om niet te geloven. Maar juist die schepping tóónt Hem:
hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien
(Rom 1:20).

Aan de mens gaf God één gebod, één opdracht of regel:
En de HERE God legde de mens het gebod op: Van alle bomen in de hof moogt gij vrij eten, maar van de boom der kennis van goed en kwaad, daarvan zult gij niet eten, want ten dage, dat gij daarvan eet, zult gij voorzeker sterven.
(Gen. 2:16,17).

Nu kan men zich afvragen hoe God het recht had om de mens een gebod te geven maar is het niet zo dat Hij als schepper van de mens álle recht had zijn regel(s) op te leggen aan de mens? Zoals ook ouders dat doen aan een kind? Regels, een gebod, zijn er niet om de mens dwars te zitten maar om de mens de juiste richting op te sturen! God wilde niet dat de mens ontwétend bleef, maar géén kennis nam van het kwade.

2. De val van de mens
Daarna lezen we in de Bijbel dat de mens deze regel tóch overtrad (Genesis 3) en kennis nam van het kwade, door ‘te eten van de boom’. Hierdoor werden zij “vervloekt”; het overtreden van de regel van God moest leiden tot de uitvoering van de er aan gekoppelde straf: de dood deed zijn intrede. Dit is wat de Bijbel de ‘val van de mens’ noemt; elk mens valt onder die vloek. Het bewijs hiervan? Dat de mens sterfelijk is! Dit is de ‘erfzonde’; de mens erft de sterfelijkheid van zijn (voor)ouders, niemand kan eeuwig leven!

Daarnaast is het duidelijk dat elk mens in veel andere opzichten de regels overtreedt die God stelde in de Wet. God is Goed, de mens is (beïnvloed door het) kwaad, generatie op generatie. Per definitie is dus geen énkel mens meer ‘rechtvaardig’ voor God.

Romeinen 3:23
Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods“.

Hoe kan een Heilige God, die géén kwaad kan verdragen, van een rebelse en opstandige mensheid houden? Welke hoop heeft de mens, die een zondaar is, dan nog? Hoe kan hij nog voor God verschijnen?

3. De Verlossing
Dit dillemma wordt opgelost, beantwoord, in het Nieuwe Testament. In de eerste hoofdstukken van het Evangelie van Matteüs wordt ons verteld dat Christus Jezus, de Messias, de Zoon van God, kwam om de mensheid te verlossen -te redden- van de zonde. Matteüs 1:21 zegt: “Want Hij is het, die zijn volk zal redden van hun zonden“.

De Evangeliën laten zien dat Christus Jezus een perfect, zondeloos, leven leidde. Hij kwam, door een bovennatuurlijke geboorte, naar deze aarde. Hij was op een perfecte wijze gehoorzaam aan God, de Vader. Waardoor Hij de énige mens was welke geschikt was om de mensheid terug te leiden naar God, om als ‘middelaar’ (tegenwoordig zouden we zeggen: be-middelaar) op te treden tussen de mens en God. Om de zonde, de dood, weg te nemen moest hij deze zonde en met name het óórdeel hierover, dragen. Námens ons! Hij wilde de straf wegnemen voor ons, zodat wij weer een relatie met God mochten krijgen en de dood werd overwonnen, en dat deed Hij door zélf de doodstraf -door kruisiging- te ondergaan en vervolgens.. úit de dood op te staan. Daarmee werd de straf “krachteloos” gemaakt; de dood was overwonnen!

4. Het Antwoord
De enige vraag die nu nog rest is: hoe moeten we reageren op het vorenstaande? De vraag is: is nu iedereen gered, zorgt Christus’ dood er voor dat we allemaal “binnen” zijn? Hoeft niemand zich nog zorgen te maken over een oordeel of zonden en de vergeving daarvan?

De overwinning op de dood geldt voor iedereen die dit gelooft, zo zegt de Bijbel in onder andere Rom 3:21-26. Dat impliceert wel dat degeen die het niet gelooft blijft in zijn veroordeelde staat en géén deel heeft aan de overwinning op de dood, ….

De Bijbel maakt het dus zondermeer duidelijk dat alléén zij die geloven in Christus Jezus en zich van hun zonden afkeren, ze ‘belijden’, niet geoordeeld zal worden.

“..dat de mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken der wet, maar door het geloof in Christus Jezus, zijn ook zelf tot het geloof in Christus Jezus gekomen, om gerechtvaardigd te worden uit het geloof in Christus..
(Gal. 2:16)

Alleen hij die stopt met zelf de zonde proberen te overwinnen en ‘zijn leven aan Jezus geeft’ zal dus delen in de overwinning op de zonde en de dood.

Kort samengevat: elk mens is een zondaar, leeft in opstand tegenGod en gaat zijn eigen weg. Iemand moet uiteindelijk de rekening betalen voor deze opstandige, zondige, levensstijl. En je hebt twee keuzes: je betaalt de rekening zelf of.. je accepteert dat Christus Jezus dat gedaan heeft vóór jou. Geef je eigen(wijze) levensstijl dus op, bekeer je (keer je om) naar God en geloof in Christus Jezus en wat Hij heeft gedaan voor je. Doe je dat, dan mag je délen in de overwinning op de zonde en de straf die daarop rust, de dood: je ontvangt ééuwig leven, met Christus Jezus!

Mede nav een artikel van:
William Marshall, Trinity Baptist Church, Sikeston