Tag: Handelingen

Zet de wereld op z’n kop!

Het Klimaatmeisje Greta Thunberg heeft de wereld op zijn kop gezet. De “Boze Witte Mannen” verdragen haar totaal niet. Helaas heeft haar activisme tot nu toe ook niet veel opgeleverd; de klimaattop in Madrid is mislukt. Het lijkt wel alsof niemand ook maar iets geeft om het klimaat, om de medemens, laat staan om de toekomst van de kinderen. Zelfs niet hun eigen kinderen of kleinkinderen.

‘Er zijn hier twee mannen gekomen,’ schreeuwden zij, ‘die de hele wereld op zijn kop zetten!
– Handelingen 17:5-6 (Het Boek)

Mensen die de wereld op z’n kop zetten zijn niet altijd even populair. Integendeel. Greta Thundberg kan er over mee praten. Ze wordt belachelijk gemaakt, uitgelachen en gescholden. Zij gelooft in wat ze zegt en wat ze zegt kon nog wel eens waarheid worden ook als we zo doorgaan en de wereld in de soep laten draaien.

In de Bijbel kom je het ook tegen en je ziet dat mensen die dat doen dit vaak met de dood moeten bekopen of op zijn minst gevangenisstraf. Ook al doen ze niets verkeerd. Het zijn alleen maar woorden die ze spreken immers? Maar het grote probleem met de woorden die ze spreken is dit: het is de waarheid. En de Waarheid wordt nu eenmaal slecht verdragen in een wereld die bol staat van Leugen.

De wereld op zijn kop zetten, doen we dat eigenlijk wel genoeg als Christenen? Veroozaken we nog wel genoeg ‘oproer’, dat we mensen in rep en roer brengen?
De Apostelen en de Evangelisten in NT’ische tijd deden dat kennelijk wel. Ze veroorzaakten met hun prediking dusdanig veel oproer dat de belevingswereld van de mensen helemaal op de kop stond. Al hun oude zekerheden werden weggevaagd door de boodschap van deze mannen en vrouwen: Jezus is God en alleen door Hem kun je gered worden.

Vragen:

  • Wat is er nodig om de huidige mensheid in rep en roer te brengen? We willen toch geen ‘gedoe veroorzaken’?
  • Is het wel nodig dat we dit doen, of is geloven een zaak ‘voor in de kerk’? Als in ‘geloven doe je maar in de kerk’?

Lord Melbourne**, de Britse premier van ca. 1834 tot 1841 en groot voorstander van de slavernij vond het echt maar dikke onzin dat geloof: “geloof moet in de privé sfeer niet binnenkomen” vond hij. Het moet vooral iets blijven voor in het kerkgebouw en mag geen sociale of private impact hebben…

Echter, juist de impact van geloof op je eigen leven is van belang; mensen die in hun privéleven en omgeving veranderen, veranderen ook de maatschappij. Bijvoorbeeld William Wilberforce, die streed voor de afschaffing van de slavernij. Hij was een overtuigd Evangelisch Christen en zijn bekering tot het geloof leidde tot inzichten op ondermeer het gebied van de slavernij met grote maatschappelijke gevolgen: de slavernij werd mede door zijn grote inspanningen afgeschaft.

Afbeelding van ©John Hain via Pixabay

Hoe relevant is de boodschap die we brengen?

  • Politiek en geloof? Trump, Wilders e.a.? Waarom vereenzelvigen Christenen in Amerika maar ook in Nederland en andere Europese landen zich met dit soort moreel verwerpelijke personen of ‘cultuurchristenen’? Wat denken ze hier mee te winnen? Ze worden gebruikt door dit soort mannen (met name) die hen voor hun karretje spannen met wat vage beloftes en wat cadeautjes zoals “anti-abortus” standpunten en “steun voor Israël” maar ondertussen staan ze bol van de vreemdelingenhaat, leugens en bedrog, seksisme en ander moreel verwerpelijk gedrag. Hoe kun je als Christen, als je zo iemand steunt, anderzijds beweren te staan voor een Evangelie van Gerechtigheid, Rechtvaardigheid, Liefde en Zorg voor de ander, naar het voorbeeld van Jezus? Dat is volstrekt hypocriet en op zijn minst tegenstrijdig.
  • Groene politiek? Groen geloven? Kunnen we überhaupt de aarde redden? Naturlijk is de boel willens en wetens in de vernieling laten draaien verwerpelijk maar onze ‘agenda’ als gelovige moeten we niet laten bepalen door milieuvraagstukken! We moeten natuurlijk óók niet ons laten verleiden mee te doen in het kamp van de klimaatontkenners. De enige reden voor klimaatontkenning is namelijk, ten diepste, je eige comfortabele leventje niet willen aanpassen aan de realiteit. Groen geloven is wat het woord zegt: geloven in ‘groen’, dat we zélf deze wereld kunnen gaan redden in plaats van de redding van Christus te verwachten. Dat we goed rentmeester moeten zijn, helemaal mee eens. Maar zelf de wereld “redden” is (eveneens) Jezus’ werk buitenspel zetten..

Wat heeft dit te allemaal te maken met de redding van de mensen? Moeten we als Christen ons bezig houden met het politieke strijdtoneel? Of zijn er wellicht belangrijker zaken in het leven?

Onze opdracht is…

  • In Handelingen 1:8 zegt Jezus: “u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot het uiterste van de aarde

Die boodschap, dat getuigenis, zette indertijd de wereld op de kop. Waarom?

  • de religieuze lappendeken van toen was vooral ‘consensus’ gericht. Het Christendom had en heeft een exclusieve claim: Alleen door Jezus kan een mens
    gered worden. Dat was toen (en ook nu!) een zeer ongewenste boodschap!
  • het christendom had een “sociaal ontwrichtende boodschap”: mensen uit alle rangen en standen waren gelijkwaardig. Slaaf, Vrije, Jood, Romein of Griek? Iedereen was binnen de christelijke gemeente gelijkwaardig. Dit was tegen het sociaal-economische model van die tijd en werd zelfs als heel gevaarlijk gezien. Want: het Romeinse Rijk dreef economisch op slavernij!

Hoe ontwrichtend zijn we, is ons geloof, in deze tijd nog? Is het geloof een “bedreiging” voor de huidige maatschappij of zijn we stemvee voor politieke opportunisten geworden? Lopen we aan de leiband van de huidige moderne opvattingen? Durven we de stem van het Evangelie nog wel te laten horen of zijn we bang dat we dan voor dom, achterlijk, en ‘niet meer van deze tijd’ worden beschouwd?

De boodschap van Jezus

Jezus’ boodschap was helder. Wees een getuige. Weest écht. Wees oprecht. En, .. heb liefde voor de mens naast jou. De mens die honger heeft, de mens die het moeilijk heeft, geef de vreemdeling onderdak, discrimineer niet.

31 Wanneer Ik, de Mensenzoon, kom in mijn heerlijkheid met al de engelen, zal Ik op mijn schitterende troon zitten. 32 Alle volken zullen voor Mij bijeen worden gebracht. Dan zal Ik hen van elkaar scheiden, zoals een herder de schapen en de bokken scheidt. 33 De schapen zal Ik aan mijn rechterhand zetten en de bokken aan mijn linkerhand. 34 Dan zal Ik tegen de mensen aan mijn rechterhand zeggen: “Kom, gezegende kinderen van mijn Vader. U mag het Koninkrijk binnengaan, dat van het begin van de wereld af voor u bestemd is. 35 Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven. Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven. Ik was een vreemdeling en u hebt Mij in uw huis uitgenodigd. 36I k had niets om aan te trekken en u hebt Mij kleren gegeven. Ik was ziek en u hebt Mij opgezocht. Ik zat in de gevangenis en u bent bij Mij geweest.” 37 Deze goede mensen zullen vragen: “Here, wanneer hebben wij gezien dat U honger had en hebben wij U te eten gegeven? Of dat U dorst had en hebben wij U te drinken gegeven? 38Of dat U een vreemdeling was en hebben wij U geholpen? Of dat U niets had om aan te trekken en hebben wij U kleren gegeven? 39 En wanneer was U ziek of zat U in de gevangenis en hebben wij U bezocht?” 40 Ik zal tegen hen zeggen: “Toen u dit voor één van mijn minste broeders hebt gedaan, deed u het voor Mij.”
– Matteüs 25:31-40, Het Boek.

Alles wat de Here Jezus heeft gedaan en gezegd is in strijd met wat de politieke leiders van nu, zoals Trump, doen en willen. Jezus zet de wereld op de kop, nog steeds. En wij moeten Hem daarin (willen) volgen!

_____
** Lord Melbourne was the British prime minister from July 16 to November 14, 1834, and from April 18, 1835, to August 30, 1841. He was Queen Victoria’s close friend and chief political adviser during the early years of her reign (from June 20, 1837). – Encyclopdia Brittanica

 

Paulus en de doop

Het eerdere artikel over de ‘doopformule’ zorgde er voor dat mijn oog viel op het volgende gedeelte uit de 1e brief aan de Korinthiërs:

1 Korinthe 1:17
Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het evangelie te verkondigen, en dat niet met wijsheid van woorden, om niet het kruis van Christus tot een holle klank te maken.

Naar aanleiding van deze tekst heb ik regelmatig gelezen dat Paulus, “na de handelingen-periode” geen mensen meer doopte. Dat zou zijn roeping niet zijn en, volgens degenen die dit leren, belangrijker nog: de doop zou zijn “afgeschaft” onder Paulus’ bediening. Een gedachte welke met name heerst in de kringen van de ultra- of hyperdispensationalisten en alverzoeners (d.i. alverzoeners die een variant van het ultra-dispensationalisme als basis voor hun opvattingen hebben).

Is het juist, vanwege deze zinssnede, te stellen dat Paulus niet meer doopte? Dan moeten we kijken naar twee zaken:

  1. Wanneer schreef Paulus dit (en doopte hij toen inderdaad niet meer)?
  2. Wat is ‘dopen’ eigenlijk?

1. Wanneer schreef Paulus 1 Korinthe?
De meeste bijbelonderzoekers en leraren zijn het er over eens dat Paulus werkzaam was in Korinthe in 50-52. De gemeente daar kende grote problemen en Paulus schreef hen hierover rond het jaar 54 : de 1e Korinthebrief. Dit was vóór Handelingen 19.

Waarom is dat van belang? In Handelingen 19 lezen we over de 3e zendingsreis van Paulus. Wat deed hij tijdens deze reis? Ik citeer Handelingen 19:1-7:

..geschiedde het, dat Paulus, na door de bovenlanden gereisd te zijn, te Efeze kwam, en daar enige discipelen vond. 2 En hij zeide tot hen: Hebt gij de heilige Geest ontvangen, toen gij tot het geloof kwaamt? Doch zij zeiden tot hem: Wij hebben zelfs niet gehoord, dat er een heilige Geest is. 3 En hij zeide tot hen: Waarin zijt gij dan gedoopt? En zij zeiden: In de doop van Johannes. 4 Maar Paulus zeide: Johannes doopte een doop van bekering en zeide tot het volk, dat zij moesten geloven in Hem, die na hem kwam, dat is in Jezus. 5 En toen zij dit hoorden, lieten zij zich dopen in de naam van de Here Jezus. 6 En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden. 7 En het waren in het geheel ongeveer twaalf mannen.

Het valt dus niet te ontkennen dat Paulus wel dégelijk doopte, ook tijdens zijn zendingsreizen en nádat hij schreef dat het niet zijn roeping was om mensen te dopen maar om het Evangelie te brengen! De bewering dat Paulus dus “later niet meer doopte”, op grond van dit gedeelte uit de eerste Korinthebrief, kan geen stand houden. Zelfs als we zouden stellen dat het hier niet letterlijk staat dat hij hen doopte -en er dus de mogelijkheid is dat één van zijn metgezellen dit deed- moeten we toch op zijn minst concluderen dat hij (a) hen wijst op de doop in de naam van Jezus en (b) deze doop bevestigt door zijn aanwezigheid én de handoplegging (zegening) van de pasgedoopten.

Als Paulus de doop had “afgeschaft” zou hij hen daarover niet hebben verteld, deze niet hebben toegepast en hen na deze doop ook niet de handen hebben opgelegd om ze te zegenen!

2. Wat is ‘dopen’ eigenlijk?
Waarom zei Paulus dan dat hij niet geroepen was om te dopen? De verklaring zit in het dopen zelf; wat ís dat? Dopen = het maken van discipelen. Dat zijn: leerlingen. Paulus doopte dus niet om ‘leerlingen van Paulus’ te maken (vergelijk de twaalf mannen in Handelingen, zij waren “discipelen van Johannes”!). Hij doopte wel, maar het was niet zijn roeping of taak om ‘discipelen’ te maken. Zijn roeping was: verkondiging van het Evangelie. Dat was zijn taak. En door die verkondiging ontstonden gemeenten.

Nadat hij daar vaak een tijd (kort) onderwijs had gegeven, de eerste mensen gedoopt had en de plaatselijke gemeente -als een goed zendeling- institutioneerde door aanstelling van een leider of leiders, trok hij verder. Soms liet hij andere medewerkers achter, om de plaatselijke gemeente verder op te bouwen (Hand. 19:1, 1 Kor. 3:6: Apollos).

In 1 Kor. 1:12, 3:4 zien we dat Paulus zegt tot deze Korinthiërs dat zij “vleselijke mensen” zijn, omdat zij zich beroepen op het “zijn van” Apollos, Paulus, Petrus (Kefas) of.. Christus. Paulus schrijft dan ook in 1 Kor. 1:13-14:

zijt gij in de naam van Paulus gedoopt? Ik ben dankbaar, dat ik niemand uwer gedoopt heb dan Crispus en Gajus; zodat niemand kan zeggen, dat gij in mijn naam gedoopt zijt.

Met andere woorden: met uitzondering van Crispus, Gajus (en het gezin van Stefanus, vers 16) had Paulus niemand gedoopt in Korinthe (nb. eveneens een bevestiging dat hij wel dégelijk doopte!). En waarom was dat van belang? Zodat deze “vleselijk” denkende Korinthiërs niet konden zeggen dat zij “discipelen van Paulus” waren. Zodat ze zich daar niet op konden beroepen (1 Kor. 4:6).

Conclusie
Is 1 Korinthe 1:17 dus een tekst op basis waarvan wij kunnen stellen of beweren dat Paulus “in zijn latere bediening” (die toen nog niet eens aangevangen was, áls die er al is!) niet meer doopte? Het antwoord moet toch duidelijk zijn inmiddels: nee. De tekst toont alleen dat wat er staat, namelijk: dat Paulus niet was gezonden om mensen tot léérling van Paulus -waar ze zich dan ook nog eens op zouden kunnen beroepen- te maken, maar dat hij was gezonden om het Evangelie te brengen. Hij was een evangelist, dát is het punt dat hij wilde maken. Anders te leren is een misvatting met, helaas, vergaande consequenties (ondermeer het valse onderwijs dat “de doop is afgeschaft door Paulus”).

De Doopformule

Matteüs 28:19 is de énige plaats waar een afwijkende “doopformule” wordt genoemd. Er is door diverse experts gesteld dat dit gedeelte (“in de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest”) een latere toevoeging aan de brontekst is geweest. Door anderen wordt dit ten stelligste ontkend. Het is dus van belang hier onderzoek naar te doen.

> Dopen, in de naam van..? (PDF)
> Engelse bronteksten/meer informatie