Tag: theologie

Christian Leaders Institute

Ik ben “weer aan de studie” gegaan! Op dit moment volg ik een opleiding via het Christian Leaders Institute – een theologieprogramma op HBO/Universitair niveau met name gericht op mensen die “in het veld” werken dus Evangelisatie, Bijbelonderwijs e.d..

Doordat ik in verband met mijn gewone werk een tijd lang niet meer verder kon met de opleiding aan het Emmaüs (ik heb in de tussentijd een HBO-ICT opleiding gevolgd en deze inmiddels afgerond) raakte de theologie-studie in het slop. Je kunt je tijd maar één keer gebruiken immers.

Toen ik mijn studie aan het Emmaüs weer wilde oppakken bleek mij dat ze het traject waar ik mee bezig was niet meer aanboden. Na over en weer een aantal emails kwamen we er niet uit. Ondanks de toezegging dat het programma geen tijdslimiet kende en je op eigen tempo kon studeren was het programma simpelweg niet meer beschikbaar. Daar zat ik dan, met een stapel studiemateriaal (waarvan ik een deel klaar had).

Christian Leaders InstituteCHRISTIAN LEADERS INSTITUTE
Ik wilde graag de studie op theologie-gebied weer oppakken. Maar om nu weer ergens te beginnen en (vooraf) een aardig bedrag neer te tellen om vervolgens nog eens zo’n debacle mee te maken trok mij niet aan.

Na een aantal maanden de opties te hebben bekeken, overwogen om dan toch maar in te schrijven bij een (online) college. Of om via het Evangelisch College een opleiding te volgen. Helaas niet erg praktisch (reisafstand, tijd). De tweejarige opleiding is zeker interessant te noemen overigens. Net als de andere, langer durende opleidingen die ze aanbieden. Maar ook hier hangt een pittig prijskaartje aan.

Bij het Christian Leaders Institute, die ik een tijd geleden vond, hanteert men een ander model. Vergelijkbaar met het BijbelCollege. De lessen zijn gratis te volgen en het CLI is volledig online.

Wil je een certificaat, dan betaal je een (bescheiden) bijdrage na het behalen van de toetsen. Ik heb daarom gekozen voor het CLI. Je bepaalt je eigen tempo, de kosten zijn te overzien, je kunt studeren wanneer het je uitkomt. Een deel is herhaling voor mij, maar wel vanuit een andere invalshoek dus ook wel weer verfrissend.

De naam van het Christian Leaders Institute hield mij eerst wel wat tegen eerlijk gezegd. Ik zie mijzelf nou niet echt als een ‘Christelijke leider’ maar meer als zeer geïnteresseerd in theologie en de Bijbel. Na wat doorploegen van de website bleek dat meer mensen ondanks dat ze zichzelf niet als een ‘Christelijke leider’ zien de opleiding (grotendeels) hebben gevolgd. Dus ik heb de naam even gelaten voor wat het was en me aangemeld.

Het CLI is niet overheids-erkend, echter worden de credits van het CLI wel geaccepteerd bij diverse andere, erkende, Bijbelinstituten zoals Calvin Theological Seminary, Western Theological Seminary, Northern Baptist Seminary en Vision International University. Het CLI is erkend door het International Association of Bible Schools and Seminaries (IABCS) en partner in het ACAE-netwerk. Het CLI wordt dus breed geaccepteerd, door zowel Reformatirische als Evangelische Bijbelscholen.

Inmiddels heb ik mijn eerste certificaat binnen en ben gestart met een volgende. Het hele systeem is opgebouwd rond het behalen van onderdelen. Heb je dan een bepaald aantal credits behaald, dan krijg je daarvoor een ‘award’ die je kunt omzetten in een formeel certificaat.

ORDAINED
Voor wie verder wil dan alleen maar theologie studeren: het is mogelijk om via het CLI een “ordained minister” te worden via de Christian Leaders Alliance. Met andere woorden “officieel erkend” voor het werk in de gemeente of kerk. In de VS is dat altijd nogal een ding. In Nederland kun je alleen als predikant worden erkend als je een theologische opleiding volgt van het bijbehorende kerkgenootschap. In de “Evangelische wereld” ligt dat weer anders. Enfin, niet mijn doel. Vergis je niet, daarvoor moet een behoorlijk traject worden doorlopen.

DE TAAL…
Een opleiding als die van het CLI is natuurlijk een fantastische mogelijkheid maar voor veel mensen zal de taal (Engels) een nadeel zijn.  Voor mij persoonlijk is dat geen probleem.

Is de taal geen barrière voor je, dan kan ik het zeker aanraden!
Zie voor meer inforamatie https://www.christianleadersinstitute.org/

Is een Bijbelschool wel Bijbels of nodig?

Op Facebook was een discussie naar aanleiding van het op non-actief gaan van welvaartsprediker Mattheus van der Steen en als zijsprong ontstond de vraag, en discussie, of een Bijbelschool wel Bijbels of noodzakelijk was.

Een Bijbelschool of theologische opleiding is een fenomeen “van de laatste jaren” volgens sommigen. Dit is natuurlijk niet juist. Theologische opleidingen zijn er al heel lang. Denk aan de priesteropleidingen (priesterseminarie) in Rooms Katholieke Kerk en de Theologische opleidingen van de Protestantse kerken. De Evangelische gemeenten en bewegingen kennen ook zo hun diverse “Bijbelscholen”.

Maar, zo luidt dan het volgende argumen: “Het is niet Bijbels“. Om te prediken of evangeliseren hoef je niet naar een school, daarvoor moet je geroepen zijn.

Wanneer ben je geroepen?

Wanneer ben je geroepen om naar een Bijbelschool te gaan of voorganger te worden? Het claimen dat je “een roeping hebt” om iets te doen zet je apart, maakt je bijzonder. Het onderscheidt je, jij bent immers een geroepene, en de andere(n) niet.

De Bijbel is hier duidelijk over. We zijn allemáál geroepen. De vraag is: kun, of wil je, antwoord geven aan je “roeping”. Iedereen mag het Woord verkondigen. Sommige vanaf een preekstoel, anderen vanaf de straat, weer anderen binnen hun gezin of familie- en vriendenkring. Het is echt niet zo dat een predikant of voorganger een “bijzondere ervaring” moet hebben gehad. Geroepen betekent namelijk: “gevraagd”. We hebben allemaal deze algemene roeping. Heb je vervolgens de talenten, en wordt het op je weg gebracht, om bijvoorbeeld voorganger te worden – dan kun je die taak gaan uitvoeren. Daarvoor is het noodzakelijk dat je beschikt over bepaalde kennis en kunde. En daarvoor volgen mensen dan een theologische opleiding. Een enkele uitzondering daargelaten is dat ook gewoon noodzakelijk. Om anderen te kunnen onderwijzen heb je zelf onderwijs nodig. Ik ga hier verder niet al te diep op in, de algemene lijn is duidelijk. Om een “onderwijzer” te kunnen zijn, moet je zelf onderwijs hebben genoten en een specialist zijn in het ‘vakgebied’. Dat is de basis.

Wat zegt de Bijbel over Bijbelscholen?

Maar, het argument is dus “Bijbelschool is niet nodig” want “de Heilige Geest” zal je wel leiden en/of “Een Bijbelschool is onbijbels”.

Mijn antwoord hier op, op Facebook, was het volgende:

1e – de discipelen kregen drie jaar onderwijs van de Here Jezus. Dag in dag uit onderwees hij hen;

2e – Paulus was onderwezen in de Schrift (schriftgeleerde, in de Joodse cultuur was er wel degelijk een gedegen “bijbelschool”-cultuur);

3e – Paulus onderwees in de gemeenten. Hij onderwees zijn metgezellen, in het bijzonder Timotheüs die hij zijn “kind” in het geloof noemde

Daarnaast is er nog iets heel bijzonders te vinden, en het is in feite de eerste echte “bijbelschool”, in het Nieuwe Testament. Zie Handelingen 19, waar Paulus 2 jaar lang in de School (gehoorzaal) van Tyrannus onderwijs geeft.

Een “Bijbelschool”, oftewel training en onderwijs voor leiders van de Gemeenten, Evangelisten, etc. is dus absoluut niet on-Bijbels. Integendeel. Het is zéér Bijbels! Het feit alleen al dat er mensen zijn die voorgaande of leidende posities hebben en vervolgens claimen dat “een bijbelschool niet nodig is” zegt genoeg over de noodzaak er van. Immers, ze weten zelf kennelijk niet eens wat in de Bijbel staat (zie eerdere aanhaling, Handelingen 19).

Hosea riep uit, namens de Here, “Mijn volk gaat te gronde door het gebrek aan kennis” (NBG). De NBV zegt het iets anders, “mijn volk komt om doordat het met Mij niet vertrouwd is”  (Hosea 4: 6). Onderwijs over- en uit Gods Woord is dus een absolute noodzaak. Daarnaast zal iemand die binnen een gemeente een leidende positie heeft ook voordeel hebben van kennis over andere zaken die op een Bijbelschool worden onderwezen. Een Bijbelschool, of theologische opleiding, bereidt mensen voor op het ‘vak’ van voorganger of predikant. Dat moet niet worden onderschat. Dit afdoen met “de Heilige Geest zal mij wel leiden” is in mijn optiek hoogmoedigheid.

___
Wil je een (gratis) online Bijbelschool volgen, dan kan dat via het BijbelCollege. Zie hiervoor https://www.bijbelcollege.nl.

De ondergang van de Evangelische beweging

In een lang artikel schrijft Dr. Rodger Dalman, redacteur van The American Journal of Biblical Theology over de “val” (het verdwijnen van) de Evangelische beweging.

Dr. Dalman is van mening, net als Michael Spencer van “The Internet Monk” (artikel samengevat op The Christian Science Monitor) dat de Evangelische Beweging, binnen 10 jaar “ineen zal storten”. Hoewel de situatie in de VS (~30 à 35% van de Christenen in de VS is Evangelisch) anders is dan in Nederland zijn er ook grote overeenkomsten

De broeders noemen ondermeer de volgende redenen voor het ineen storten van de Evangelische beweging:

I. Analyse

1. de politieke-sociale associatie(s).
De EB heeft zich, met name in de VS, geassocieerd met de politiek. De politiek zal veranderen, is veranderd, de afgelopen decennia en die verandering zal verder doorzetten – deze is namelijk cultuurgebonden en onze cultuur verandert in hoog tempo. We zien in Nederland iets soortgelijks; Evangelische Christenen associëren zich steeds vaker met -bijvoorbeeld- politieke partijen die niet Christelijk zijn of zelfs anti-Christelijk (socialistische-, extreem-rechtse en liberale organisaties). Het “afbrokkelen van de zuilen”, waarvan de Evangelische en Orthodoxe de laatst overgebleven zuilen zijn.

Een voorbeeld van dit ‘afbrokkelen’ is de steeds verdergaande secularisering van bijvoorbeeld de Evangelische Omroep. Was het, zo herinner ik mij, 25 jaar geleden zo dat een (christelijk geïnspireerde) groep als U2 niet gedraaid werd bij de EO “omdat dat te werelds is”, nu is bij de EO langzamerhand het meest controversiële onderwerp nog niet controversieel genoeg en is de muziekkeuze op de radio ronduit seculier te noemen..

2. veranderingen in het onderwijs.
Meer en meer verdwijnen overtuigde Christenen uit het onderwijs. Ook het Bijbelse onderwijs, bijvoorbeeld op de lagere- en middelbare scholen, is uitgehold.

Was 20 tot 25 jaar geleden op de gemiddelde Christelijke school voor VO (Mavo, Havo e.d.) het godsdienstonderwijs nog onderwijs over- en uit de Bijbel, tegenwoordig is het godsdienstonderwijs een “religieuze vergaarbak” waar de leerlingen geconfronteerd worden met allerlei informatie over de “wereldreligies”.

Het Christelijk onderwijs heeft gefaald de jongeren, in aanvulling op het godsdienstonderwijs door ouders en kerk, de Bijbel te onderwijzen. De gemiddelde lagere school-leerling kan, bij het verlaten van het LO, de Bijbelboeken niet eens memoriseren terwijl ze de leer van de evolutietheorie al wel kennen! Met als gevolg dat jongeren totaal los raken van de Bijbel, van God. De huidige generatie ouders van Christelijke kinderen en jongeren in het LO en VO weet dit vaak niet eens, beseft dit gewoonweg niet.

Binnen de HBO- en Universitaire onderwijsinstellingen wordt godsdienstonderwijs als “niet wetenschappelijk” bezien en in de hoek van de liberal-arts geplaatst (sociologische- en humanitaire studies).

Het gevolg van dit alles is dat er een generatie opgroeit die over 10 tot 15 jaar de kerken massaal zullen verlaten. Zodra zij het ouderlijk huis verlaten, zo is nu reeds de trend, wordt ook de kerk of gemeente verlaten.

De Evangelische beweging en orthodoxe kerken zullen hierdoor het hardst worden getroffen omdat de kerkverlating in de andere protestantse denominaties (PKN, onder andere) al op zijn hoogtepunt (beter: diepste dieptepunt) is de laatste jaren.

3. de Evangelische kerken.
Er zijn grofweg drie typen Evangelische kerken op dit moment:
a. de “mega-kerken” – consumptiegericht, het ‘ik-tijdperk’ ten volle. Weinig Bijbels onderwijs;
b. vergrijzende kerken. Helaas komt het steeds vaker voor dat er veel kerken en gemeenten zijn die verstard zijn en vasthouden aan een kerkelijke orthodoxie die uiteindelijk er toe zal leiden dat de kerk opgeheven moet gaan worden. De voorbeelden staan regelmatig in de krant(en);
c. nieuwe gemeenten en kerken. Er komen regelmatig nieuwe gemeenten en kerken. De toekomst van deze nieuwe gemeenten en kerken is nog onzeker. Nieuwe vormen van gemeente-zijn worden ontwikkeld maar er is nog niet gebleken of ze levensvatbaar zijn of dat het hier om ‘mode’-grillen gaat.

Met betrekking tot punt c is uit onderzoek gebleken dat van de 100 nieuwe gemeenten die er ontstaan uiteindelijk, na 2 jaar, slechts 4 overblijven.

4. Christelijke hulpverleningsorganisaties worden tegengewerkt.
Meer en meer Christelijke organisaties voor hulpverlening worden tegengewerkt door de (lokale) politiek. In de afgelopen jaren hebben we gezien dat organisaties voor hulpverlening die “te nadrukkelijk” Christelijk waren, een getuigenis afgaven, subsidies kwijt raakten en daardoor hun overlevingskansen wegens het wegvallen van hun financiële basis, ernstig werden aangetast.

5. Culturele revolutie.
De maatschappij is meer-en-meer “ik-gericht”, consumeren, vermaakt. Het “brood en spelen” voert de boventoon. Daartegenover is er een wetenschappelijke wereld ontstaan die geen rekening met God wenst te houden, integendeel! Deze tendensen hebben een verwoestende invloed op de gelovigen, in het bijzondere jonge gelovigen.

II. Trends, huidige ontwikkelingen

Wat nu? De trends..
Spencer schrijft dat er twéé groeperingen, stromingen, zijn die profiteren van het uiteenvallen de EB. Volgens hem zijn de RKK en de Orthodoxe kerken er met succes in geslaagd de Evangelische Beweging te beïnvloeden en leden uit de EB te werven danwel de Evangelische gemeenten met succes, zij het op kleine schaal, theologisch om te buigen.

Dit lijkt gezocht, maar wie er over nadenkt kan weten en zien dat dit klopt. Ik noem als voorbeelden:

1. het terugdringen van de Evangelische theologie.
Deze is beïnvloed door het Calvinisme enerzijds (TULIP, Reformatorisch denken) en de “heiligingsbeweging” van de puriteinen anderzijds (Whitefield stichting e.d). Eén van de oorzaken is te vinden in het “oecumenisch denken” (de bekende “oecumene van het hart” e.a. initiatieven);

2. de charismatische beweging.
De charismatische beweging is zwaar beïnvloed door de RK mysterie-godsdienst. Dit is sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw gaande.

Deze beweging zal de boventoon gaan voeren in de Evangelische beweging. Iets wat we nu al zien; meer en meer “vrije baptistengemeenten” bijvoorbeeld zijn verworden tot charismatische gemeenten waar de nadruk op ‘geestesgaven’, genezingsdiensten e.d. steeds groter is geworden.

3. de Mega-kerken gaan verdwijnen.
De mega-kerken zullen verdwijnen. Eén van de redenen is het gebrek aan gestructureerd onderwijs. Zij zullen worden opgeslokt door de progressieve protestantse denominaties.

We zien nu al, ook in Nederland, dat de kerken die wortelen in de “gemeente-groei beweging” meer en meer toenadering tot- en erkenning zoeken van de protestantse kerken en liberaal denken niet schuwen.

4. Fundamentalistische gemeenten verdwijnen.
Spencer is van mening dat de “fundamentalistische gemeenten” (othodox-evangelische gemeenten) zullen verdwijnen. Dit is een trend die nu inderdaad al waargenomen kan worden. Aan alle kanten wordt getrokken aan de leden van deze gemeenten, zie eerder.

De leiders uit de eigen kring keren zich tegen hen (Ouweneel, Medema, Dr. Bakker, c.s.) en hebben er voor gekozen andere wegen te bewandelen. Zij richten zich op de charismatische kring, op het calvinisme, op de gemeente-groei beweging.. De jongere generatie levert niet of nauwelijks (natuurlijke) leiders. De kennis en ervaring ontbreekt hen of ze zijn er simpelweg niet. Daarom is de beweging aangewezen op oude(re) broeders, die, plat gezegd “de kar niet meer kunnen trekken”. Laat staan de jongeren inspireren of aanspreken!

Theologisch gezien is in deze kringen alles goed doordacht, is de kennis aanwezig in dikke boeken, op internet. Maar het lukt de meer fundamentele christenen niet of nauwelijks nog de wereld te bereiken met haar boodschap. Zij trekken zich (te veel) terug op hun eigen eilandje.

Toch zullen zij niet geheel verdwijnen omdat zij vaak goed georganiseerd zijn, financieel nog decennia lang verder kunnen gaan, onderwijsprogramma’s (universiteiten, met name in de VS) hebben e.d. Maar dat deze beweging, zeker in Nederland, gemarginaliseerd zal gaan worden staat vast. In Nederland is er geen goede, Evangelische, Bijbelschool meer. Er is nauwelijks nog gefundeerd Bijbels onderwijs.

III. Oplossingen
Moet de evangelicale beweging, zo vragen de schrijvers zich af, blijven bestaan? Zal die blijven bestaan? Het antwoord dat Spencer geeft is dat de Charismatische kringen, die overheersend worden, zullen kunnen blijven bestaan mits zij voldoende Bijbelse verankering kunnen vinden. Mijns inziens is die er niet, voor deze beweging. Wereldwijd zijn er inmiddels meer dan 500 miljoen charismatische gelovigen (met name “pinkstergemeenten”).

Het is voor deze kerken een groot probleem dat de theologische basis voor hun ervaringsgerichte geloofsopvattingen ontbreekt. Prof.dr. G.D.J. Dingemans constateerde al eens dat “beleving en emotie het einde zijn van de theologie” (Nederlands Dagblad, maart 2006).

Spencer zegt dat de manier van aanbidding in de charismatische gemeenten, wat hem betreft, prima is maar dat een reformatie in het onderwijs en leiderschap in deze kringen noodzakelijk is. Pinkster-theoloog Robert Menzies stelde vast dat zijn beweging “in een identiteitscrisis” is en de theologie van de beweging “niet houdbaar, als het niet beter vanuit de Bijbel wordt gefundeerd”.

Opvallend is het dat er vastgesteld wordt dat de “fundamentalistische beweging”, waar onderwijs en kennis van de Schriften zo hoog staan aangeschreven, stervende zijn en anderzijds de groeiende en aan invloed winnende charismatische- en pinksterbeweging ondermijnt wordt door juist het gebrek daar aan!

Dr. Dalman ziet de ineenstorting van de Evangelische beweging als een ‘teken van de tijd’. Dat is natuurlijk een vaker gehoorde bewering. Het kan waar zijn. Maar tegenover het Westerse inéénstorten van de kerk in z’n algemeenheid en de Evangelische beweging in het bijzonder -als de doemscenario’s bewaarheid worden- is de bloei van deze beweging, een ware opwekking, te zien in de Zuid-Amerikaanse landen, Oost-Europa, Azië en Afrika. En dat terwijl daar ook de kennis-economie en wetenschappelijke ontwikkelingen niet stil staan.

Mogelijk dat één van de belangrijke redenen van de verbreiding van het Evangelie in deze continenten te relateren is aan het feit dat de Christenen in deze delen van de wereld een andere vorm van Christen-zijn kennen. In het Westen is het Christendom, ook het Evangelische Christendom, gerelateerd aan politiek en maatschappelijke verbondenheid (invloed uit oefenen, maatschappelijk relevant zijn). Terwijl in die landen Christen-zijn een persoonlijke keuze is.

Christenen in de 2e en 3e wereld richten zich over het algemeen niet op sociale en politieke invloed maar op het winnen van zielen voor Christus. Dat is wat ontbreekt binnen de meeste Westerse, ook evangelicale, kerken. We zijn niet meer gericht op het winnen van de zielen van de jeugd. We zijn niet meer gericht op het winnen van de zielen van de buren, dorpsgenoten, wijkbewoners. We zijn naar binnen gericht. Gericht op het in stand houden van onze eigen kerkelijke gemeenschap. Het in stand houden van onze eigen theologische instituten, onze eigen opvattingen, …

Het ten onder gaan van traditionele(re) Evangelische kerken en kringen en het vacuüm dat ongetwijfeld zal ontstaan na het ineenstorten van de mega-kerken biedt ook kansen. Kansen voor andere vormen van samenkomen, voor nieuwe gemeenten. Een mega-kerk die uiteenvalt is hetzelfde als de kerk van Jeruzalem die verstrooid raakte. Er zullen nieuwe gemeenten en kerken gaan ontstaan hierdoor (vgl. Handelingen 8:1-25).

Spencer, tot slot:
We hebben een nieuwe Evangelisch beweging nodig die leert van de fouten van het verleden en beter luistert naar wat God te zeggen heeft over hoe wij een volk van Hem moeten zijn temidden van een overspelige en afgodische cultuur“.

(R.B, 8 Januari 2010)