Categorie: Foto

Rudy's Krabbels | Leiden 2

Nieuwe (gebruikte) lens en fototripjes!

Het mooie (lente)weer is weer aangebroken dus de studieboeken aan de kant (…) en op fotosafari. Ik heb er al weer een paar achter de rug en op m’n fotowebsite post ik daar regelmatig over.

Nieuwe (gebruikte) Lens

Recent heb ik via Marktplaats een andere lens op de kop getikt voor mijn Olympus E-410. Nieuwe lenzen kopen doe ik niet, te duur én de camera is de jongste ook niet meer. Dus om er héél veel geld in te steken vind ik jammer. Wie weet begeeft ‘ie het binnenkort (al heb ik niet het idee dát dat gaat gebeuren) en dan is het zonde als je daar met een set peperdure lenzen zit waar je niets meer mee kunt.

Rudy's Krabbels | Zuiko 50mm Lens 4

De (gebruikte) lens die ik gekocht heb is zo mogelijk nog ouder. Het is een Zuiko 50mm 1:1.8 OM. Voorheen de standaard kit-lens bij de analoge Olympus toestellen. Nog van voor de digitale revolutie dus.

Deze lenzen zijn bekend vanwege hun hogere lichtgevoeligheid en ze hebben een vast brandpunt. Instellen op de camera gaat volledig handmatig. Vergeet het automatische scherpstellen met zo’n lens maar!

Omdat een E-410 geen “full frame camera” (ik weet overigens maar nauwelijks wat dat inhoudt,..) is heb je een adapter ring nodig. De ring heb ik gekocht in China, via DealExtreme. Voor een paar dollar krijg je ‘m inclusief verzending thuisgestuurd. Door deze ring verleg je het brandpunt van de lens en daarmee wordt het de perfecte lens voor portretten schieten en concertfoto’s (naar men zegt, met name vanwege de sterkere lichtgevoeligheid).

Volgende week ga ik ‘m proberen bij het Neil Young Festival. Eerlijk gezegd ben ik geen hele grote Neil Young fan, maar ik werd er voor uitgenodigd. Vooralsnog blijft het dus even bij experimentjes (zoals boven) en wat oefenen met portretten. Meer lees je er hier over.

Terug naar het mooie weer..

Rudy's Krabbels | De Poffert 2

De laatste tijd ben ik veel op pad geweest, ook voor ’t werk. Naar Rotterdam, Utrecht, Leiden en vandaag een tripje over het Groninger Hoogeland gemaakt. Alle foto’s en verslagen er van en over vind je op m’n fotowebsite. Die is inmiddels flink uitgedijd en ik heb nog lang niet alles er op staan wat ik er op zou willen hebben. Check ‘m dus regelmatig als je van foto’s kijken houdt.

 

Rudy's Krabbels | P1020749

Erja Lyytinen (Finland) – De Amer, Amen (Foto & Video-verslag)

Cultureel Café “De Amer” organiseert met grote regelmaat live concerten van artiesten die het zien en vooral horen meer dan de moeite waard zijn. Tot nu toe was ik er nog niet toe gekomen om daar een optreden te gaan kijken. Maar er was één optreden dat ik zeker niet wilde missen, namelijk dat van de blues-zangeres Erja Lyytinen en haar band.

Al een tijdje volgde ik Erja Lyytinen via Youtube en Facebook. Vorig jaar kondigde ze een tour aan en via facebook reageerde ik met de vraag of Nederland ook op de agenda zou staan. Ze reageerde dat dat in maart dit jaar zou zijn. Dus, toen de melding via haar Facebookpagina kwam dat ze in De Amer zou optreden direct gereserveerd!

Erja Lyytinen is vooral door veel mensen geliefd vanwege haar slide-gitaar werk. En, om maar meteen met de deur in huis te vallen, dat is inderdaad één van haar meest sterke kanten. Naast, zo ontdekte ik gisteren, een innemende persoonlijkheid. Tijdens de breaks liep ze ‘gewoon door het publiek’ en maakte ook zelf, spontaan, contact met mensen. Vrij uniek, mag ik wel zeggen.

Vandaag doet ze nog een optreden in Apeldoorn, en dat was het dan voor wat betreft Nederland de komende tijd. Ze beloofde over twee jaar weer terug te komen in Nederland en dat wat haar betreft De Amer dan weer op de agenda staat. Daar zal ik dan niet bij zijn (zie verderop).

Niet vastgeroest

De band speelde drie sets met veel werk van haar laatste album, dat officieel nog niet uit is maar al wel verkrijgbaar is – die heb ik dan meteen ook gekocht gisteren. Ook speelde ze uiteraard een paar blues klassiekers. Maar, wat opvalt is dat Erja Lyytinen niet ‘vastgeroest’ zit in het oude 12-bar bluesschema. Ze mengt op heel natuurlijke wijze moderne pop- en rock-invloeden in haar muziek.

Dat maakt de muziek veel toegankelijker, ook voor jongere luisteraars. Helaas waren die niet aanwezig in de Amer. Ik schat de gemiddelde leeftijd toch ruim boven de vijftig. Dat heeft, naast het feit dat ze geafficheerd wordt als blues zangeres, misschien ook te maken met het feit dat de toegangsprijs van € 17,50 (wat op zich natuurlijk best heel redelijk is) en de ambiance meer gericht is op de oudere “kroegtijgers” en niet op jongeren.

Slide Godess

En dat is jammer, want jongeren zouden denk ik echt kunnen genieten van deze zangeres en haar band. Zoals gezegd is haar muziek geen ‘ouderwetse blues’ alhoewel ze natuurlijk de klassiekers echt niet vergeet. Daarnaast speelt ze fantastisch gitaar en heeft een prettige stem.

Terug naar huis beluisterde ik in de auto de zojuist aangeschafte laatste CD, Stolen Hearts. En wat ik live hoorde, hoorde ik op de CD ook goed terug. Bij vlagen, zeker op de CD, doet ze denken aan de onvergetelijke -en helaas veel te vroeg overleden- Jeff Healey. Maar ook aan het werk van Robert Cray. En ze heeft (zie ook de video’s) ook onmiskenbaar eigen geluid. De CD overigens is een aangename verrassing. Waar veel bands er niet in slagen hun live geluid en energie over te brengen op het album slaagt Lyytinen met haar band daar wel in.

Alles bij elkaar genomen een prima concert. Erja Lyytinen is een vakvrouw. Ze wordt door sommigen wel de “Slide Godess” genoemd. Beetje te veel eer denk ik, d’r zijn er meer die hier erg goed in zijn maar goed is ze zeker.

Storend…

Toch heb ik één kleine aanmerking op Lyytinen’s werk. Ik heb er even goed over nagedacht of ik dat zou melden want ik wil niet onnodig spijkers op laag water zoeken. Maar, “I’ve got a bone to pick”.. het is het Engels van Erja. En dat is niet haar accent. Daar kun je wel doorheen luisteren en het heeft z’n charme.

Het is de zinsopbouw en, af en toe, de woordkeus. Het zorgt er voor dat sommige liedjes bijna onbegrijpelijke zinnen of uitdrukkingen bevatten. Misschien mag ik zo vrij zijn een suggestie te doen (voor zover ze dit al leest). Laat een native speaker de teksten meeschrijven of controleren. Want als je in het Engels zingt, moet dat gewoon goed zijn. En dat zal voor veel native speakers nog veel storender zijn. Persoonlijk denk ik dat er daarom mensen ‘afhaken’ bij haar. En dat is heel jammer want dat verdient ze zeker niet. Ik zal er uiteindelijk wel doorheen luisteren. Het gitaarspel en de productie maken het goed voor nu.

Wat ik wel erg opmerkelijke vind is dat ik lees dat de vocale partijen zijn opgenomen in Londen onder leiding van engineer en producer Chris Kimsey (o.a. gewerkt met de Rolling Stones). Had die man niet éven kunnen melden aan haar dat er tekstueel het een en ander niet lekker loopt? Dan hadden de liedjes nét dat meer gekregen waardoor het album ook op grote stations gedraaid kan worden. Nu zullen ze dat, zeker in Engelstalige landen, denk ik niet doen (maar ik kan mij vergissen uiteraard).

Ik ga denk ik niet weer naar de Amer…

Ik had nog beloofd terug te komen op De Amer, dat wil zeggen waarom ik daar, zoals ik er nu in sta, over twee jaar geen Erja Lyytinen ga luisteren. De mensen, de sfeer, de gezelligheid. Allemaal dik in orde. Geluid was hanteerbaar. En ik droeg uiteraard m’n doppen welke, wederom tot mijn grote verbazing, zo te zien niemand gebruikte. Uitgezonderd de musici. In de pauze hoorde ik wel een paar mensen zeggen dat het “best wel hard” stond. Maar wat wil je, het is een kleine zaal, er worden elektrisch versterkte instrumenten gespeeld en er is daarnaast een zanginstallatie.. Maar m’n Crescendo’s reduceren 20dB dus ik heb nergens last van!

Mijn probleem heeft te maken met de zaal. En dan met name de zaalopstelling. De stoelen staan zó dicht op elkaar dat ik er niet fatsoenlijk kon zitten. Ik zat met mijn knieën aan de éne kant (rechts) náást de stoel voor mij en m’n andere been (links) “in het gangpad”. Het was er bommetje vol. Véél te vol. De Amer moet mijns inziens óf bij dit soort optredens staanplaatsen gaan invoeren (en een select aantal zitplaatsen voor mensen slecht ter been) óf het aantal toeschouwers tot een hanteerbaar, comfortabel en veilig, maximum terugbrengen. Ik was ook niet de enige die er last van had. Om mij heen hoorde ik meer mensen klagen. Je vraagt je oprecht af wat voor ellende er ontstaat als daar brand uitbreekt of iemand onwel wordt. Los daarvan was het met zoveel mensen ook behoorlijk benauwd en benauwend. Ik vond dat afbreuk doen aan een verder prima avond met fantastiche muziek.

Foto’s

Bijgaande een kleine selectie van foto’s die ik gemaakt heb. Helaas matig licht (geen lichtshow) en kon ik niet dichterbij komen dus moest ik nogal inzoomen en hoog ISO (32000) gebruiken dus wat grofkorrelig. Maar desondanks vind ik ze de moeite waard om te delen.

Rudy's Krabbels | Nadia Reid Live Rotterdam Vessel11 1

Nadia Reid in Concert, Vessel11, Rotterdam

English review**

Is it worth driving almost 2.5 hours to Rotterdam. Spending a full tank of gas on it. Paying a whopping parking rate and driving back even longer (because of the fog), for a concert that lasted a little longer than an hour by Nadia Reid?

The singer-songwriter from New Zealand is currently touring Europe to promote her upcoming album (available online in March, see this link). She’s doing concerts at venues in the UK, The Netherlands, Belgium, France, Germany and Switzerland.

I found her music, by accident, online at Soundcloud last year. Just like I found the music of Samantha Fish, David Philips, Aldous Harding and many others on Facebook, SoundCloud and Youtube. It’s the ultimate way to find new, fresh, real music.

The show was held at Vessel11, a boat in Rotterdam (see pictures). A very nice venue though it was a little too crowded in my opinion. Probably one of the smallest venues I’ve ever visited. Acoustics of the concert-location are great though. Perfect for singer-songwriters. And it’s the perfect place for smaller gigs of course.

Nadia seemed to be a little tired and that’s no surprise. She’s having a tight schedule but despite of this she gave a great vocal delivery of a selection of older and new songs. These songs are all original songs and written from a personal perspective on the things she’s gone trough.

Self-discovery doesn’t come easy. It’s usually a rite of passage to get burned before the wounds can heal and often takes a new perspective to truly understand yourself. 18 months and 10,000kms travelled since many needles first dropped on her debut LP Listen To Formation Look For The Signs, it’s safe to say with her second album Preservation, Nadia Reid now knows herself extremely well. (Press release)

Nadia’s work is released trough Spunk Records (http://www.spunk.com.au/artists/), the same company that distributes the music of Aldous Harding, also from New Zealand. Recently I’ve read in an interview with Harding that Nadia Reid and she were even roommates for some time. What are the odds finding two singer-songwriters on SoundCloud from New Zealand you both like so much and to find out they even had shared housing? So anyway — back on topic. The concert.

To my surprise she didn’t need to win over the audience. I had the impression most people already had seen or heard her before or, just like me, were following her on the Internet. Some around me even knew the words to many songs and softly sang along. All songs were received very well. Even a country’ish song that made my daughter (who joined me) not “that’s a little like the music you can hear on Spongebob”.. (no offence!). She was referring to the rhythm and guitar playing with over the top reverb. Creating that “Hawaiian feel”. I can’t remember the title of the song but it was the only one that didn’t really work for me.

In between songs Nadia told a little about the songs, what triggered her to write them. Mentioned her concert last year at Vlieland, shared a few personal things. I didn’t know what to expect from the live performance apart from the videos I’ve seen online. Songs that were played included Preservation, The Arrow and the Aim (http://www.bbc.co.uk/programmes/p04s8ch7). The encore song was the one that got me hooked to her music. It was the first I’ve ever heard and I was happy she played it live: Holy Low (https://www.youtube.com/watch?v=jwjnTp54qL0).

So — to get back to the question: was it worth the long drive to Rotterdam (and back), effort and money to go see Nadia Reid live? In one word: absolutely! I’m very glad I had the opportunity to hear and see her live and decided to go! My daughter was also impressed and we agreed that Nadia Reid is one hell of a talented songwriter and performer. Can’t wait to see her again, hopefully with a full band and perhaps in front of a far bigger crowd. She deserves it big time!


** This review is in English so my friends and the artists, in case they read it, can (hopefully) understand what I’m talking about.

Rudy's Krabbels | olympus e410 test

Fotowedstrijd Westerkwartier

Nominatie foto voor wedstrijd “Fier op ’t Westerkwartier”.

Fotografie is een hobby waar ik graag, en veel, mee bezig ben. Dat ik graag foto’s maak is iedereen die deze site wel eens bezoekt wel duidelijk. Normaliter doe ik dat echt voor m’n eigen plezier en laat ik anderen meegenieten (naar ik hoop) via sites als ErBeeFoto,  500PX en Facebook. 

Recent werd er een fotowedstrijd uitgeschreven in het kader van de Gemeentelijke herindeling in het Westerkwartier, waar ik woon.

Ik besloot mede op aandringen van anderen een foto in te zenden. Vandaag kreeg ik bericht dat m’n foto bij de tien genomineerden hoort! Daar ben ik best wel een beetje trots op!

Het betreft een foto van ons dorp, Noordhorn, waar ik al 25+ jaar woon.

Rudy's Krabbels | Noordhorn 2016

Mocht je de foto leuk vinden en heb je Facebook, klik er dan even op en geef ‘m een “like” op facebook om te stemmen op mijn foto! 

De foto is doordat deze in de top10 staat sowieso onderdeel van een tentoonstelling binnenkort.

De tien beste foto’s worden namelijk afgedrukt en gaan als ‘reizende tentoonstelling’ langs de gemeentehuizen van Grootegast, Leek, Marum en Zuidhorn. De tentoonstelling begint volgende maand in Grootegast. Na de laatste tentoonstelling ontvangen de fotografen hun eigen afgedrukte foto. Ik ben erg benieuwd naar de afdruk!

Meer informatie (en inzendingen) is te vinden via de website van Herindeling Westerkwartier, klik hier.

Rudy's Krabbels | zonsopkomst

Nieuwe foto portfolio site: ErBeefoto

Ik ben graag, en veel, met fotografie bezig. Ik maak foto’s en publiceer die via deze site, facebook, 500px e.a. plekken. Daarbij laat ik me niet beperken tot een bepaald onderwerp.

Eigenlijk fotografeer ik gewoon alles wat ik leuk vind en meestal zijn dat dan ook gewoon “reguliere” foto’s. De “huis-tuin-en-keuken” opnames zeg maar.

Kerk Noordhorn in de Herfst van 2016
Kerk Noordhorn in de Herfst van 2016

Ik ben geen professioneel fotograaf, maar vind het dus wel ontzettend leuk om te doen. En ik merk dat de camera(s) steeds vaker mee gaan en ik soms ook foto’s maak omdat ik het als een soort van (hobby) kunstvorm ben gaan beschouwen.

Om mijn werk op juist dit gebied wat beter te presenteren heb ik sinds kort een eigen fotosite waar mijn foto’s, op rubriek en via blogberichten, beschikbaar zijn gesteld. Die site is te vinden via http://erbeefoto.nl/

De website is gemaakt in WordPress en is -uiteraard- op m’n eigen servers gehost. Dat er nu een portfolio-site is, wil niet zeggen dat ik hier geen foto’s meer plaats. Maar wellicht wel wat minder vaak. De langere “fotoverslagen” zullen zeker hier nog komen.

erbeefoto

De site http://erbeefoto.nl/ is dus meer gericht op het presenteren van foto’s, fotografie en (in de toekomst) hopelijk ook wat tips en trucs en niet -zoals deze site dat wel is- op artikelen en blogberichten waar foto’s een onderdeel van uitmaken.

 

 

Rudy's Krabbels | Schildersbuurt Groningen 7

Herfst – Schildersbuurt, Groningen

De Schildersbuurt in Groningen is een prachtige, 19e eeuwse, wijk met schitterende woningen en smalle straatjes. De buurt is een beschermd stadsgezicht.

Zo op deze mooie 2e dag van de herst is het in de vroege zaterdagmorgen schilderachtig. Schitterende huizen, mooie kleuren – die mede ontstaan door het intreden van de herfst maar ook door de gebruikte materialen en gekleurde stenen in de huizen.

Ik was er eerder al doorheen gekomen en vanmorgen weer toen ik één van de dochters naar het werk bracht. Deze keer de camera’s bij me gestoken omdat het mooi weer was en ik dacht  “wellicht zie ik iets leuks”. We werden omgeleid door de straten die nu op de foto staan! Want na afzetten van dochter, ben ik weer terug gegaan om deze foto’s te maken.

Nu wonen er veel studenten maar het moet vroeger toch echt een welgestelde wijk geweest zijn. De straten zijn bijna allemaal vernoemd naar bekende Groningse schilders, zoals Taco Mesdag, Herman Collenius en Jozef Israëls.

Rudy's Krabbels | Dampflok Niedersachsen 12

Dampflokomotive Niedersachsen – STAR Stadskanaal

Stoomtrein “Niedersachsen” reed gisteren op de lijn van STAR Stadskanaal een ‘fotorit’ en ik was, samen met andere trein- en fotoliefhebbers, daar bij aanwezig. De rit ging van Stadskanaal, van het station van Museumspoorlijn Star, naar Musselkanaal.

Tijdens de rit waren er heel veel fotostops ingepland waar we de trein in actie konden zien en fotograferen. Daarnaast heb ik ook video-opnames gemaakt van onder andere het rangeren. De “Dampflokomotive Niedersachsen” komt, zoals de naam al doet vermoeden, uit Duitsland en is ingeleend.

Volgend weekend is namelijk “Stadskanaal onder Stoom”. Van de website:

Op zaterdag 17 en zondag 18 september vindt bij Museumspoorlijn STAR de derde editie van ‘Stadskanaal onder Stoom’ plaats, het grootste stoomfeest van Noord-Nederland.. Gedurende dit weekend zijn er 2 stoomtreinen actief bij Museumspoorlijn STAR. Maar niet alleen treinen, ook andere stoommachines, waaronder een stoomboot, zijn te gast in Stadskanaal. Kortom, een weekend vol stoom voor jong en oud!

Zie verder de site voor meer informatie: http://www.stadskanaalrail.nl/

Het was voor september ongekend mooi weer. De temperatuur liep op tot boven de 26 graden, een beetje wind er bij en een stralende zon. Weinig bewolking ook. Beter kon bijna niet. Tijdens de rit heb ik dan ook een groot aantal foto’s gemaakt, natuurlijk véél te veel om te delen en een selectie maken is erg lastig maar heb uiteindelijk toch een keuze kunnen maken.

De organisatie was zeer gastvrij en had een mooie serie stopplekken geregeld. De locomotief van Eisenbahnfreunde Hasetal kwam uitstekend tot zijn recht. Van de website van Eisenbahnfreunde Hasetal:

Hersteller: Henschel & Sohn, Kassel
Loktyp: Bismarck
Baujahr: 1922

(klik hier voor alle details)

Foto’s en video

De video is gemaakt met mijn Panasonic camera en “uit de hand geschoten”. De foto’s zijn gemaakt met mijn Olympus E-410 en de Panasonic.

Foto

Alle foto’s ©2016, Rudy Brinkman

Nog meer foto’s?

Voor wie graag nóg meer foto’s, in groot formaat, wil kijken heb ik ze via Google Foto’s beschikbaar gesteld. Deze foto’s mogen niet commercieel gebruikt worden of (non-commercieel) worden overgenomen zonder mijn voorafgaande toestemming!

Zie: Google Fotoalbum, klik hier.