Categorie: Muziek

digitech rp50 multi effects pedal

Digitech RP50 – Gitaareffecten ‘uit de oude doos’

De aanschaf van mijn MOOER pedaal was de aanleiding om mijn oude Digitech RP50 op te graven om die eventueel te verkopen. Want ik gebruikte ‘m al een tijd niet echt meer en veel was ‘ie ook niet gebruikt.  Voor ik het pedaal te koop wilde aanbieden, eerst eens even kijken of ik de handleiding nog had en een demo-filmpje maken. Zodat een koper zou weten wat er aangeboden werd.

Dat was het plan. Maar toen ik de handleiding doornam, wat ik eerder nooit gedaan had, ondekte ik iets waar ik nooit over nagedacht had. Namelijk dat dit pedaal een ‘stereo’ uitgang heeft; weliswaar via de hoofdtelefoon, wat ik wel wist. Maar met een geschikte kabel kun je dat ook stereo naar je studio-software/interface laten gaan. En dat zorgt er voor dat bij met name de ‘clean’ en ‘amp models’ er toch een heel leuk en acceptabel geluid uit komt.

Studio-engineers zijn overigens totaal niet gecharmeerd van dit pedaal. Recent las ik nog een stukje op een muziekblog waar de eigenaar van een studio flink tekeer ging over dit pedaal. Hij kon er met zijn verstand niet bij dat er gitaristen een studio binnenkwamen met dit soort pedaaltjes. Ik wel, al begrijp ik heel goed waarom ze in studio’s een hekel hebben aan dit type pedaaltjes. In de video laat ik zien/horen waarom.

(Engelstalige video)

Voor deze video heb ik gebruik gemaakt van:

  • Harley Benton Telecaster (“stock”);
  • Digitech RP50
  • Behringer UMC404HD USB Audio Interface
  • Y-kabel vanuit hoofdtelefoonuitgang naar de USB Interface

Uiteindelijk heb ik dus besloten dit ‘vintage’ pedaaltje vooralsnog te houden!

Share This:

Test: MOOER GE100 Multi-effects pedaal

De MOOER GE100  is een multi-effects pedaal voor je (electische) gitaar. Met 66 effecten, 8 effect-modules en 7 amp-modulations (versterker emulatie) kun je nagenoeg oneindige combinaties maken. Daarnaast heeft de MOOER GE100 ook nog eens 40 drum-ritmes én een looper aan boord.

Het pedaal is een echte prijsbreker en al een tijdje op de markt. Bij onder andere Thomann voor nét geen €100 verkrijgbaar. Ik kocht ‘m zelf via Geek (https://geek.wish.com/) voor minder dan €80,– inclusief verzending. Dan duurt het wat langer voordat je ‘m thuis hebt maar ach, er was geen haast bij.

Naast alle effecten die er aan boord zijn heeft het pedaal ook een looper waar ik écht heel enthouasiast over ben. Ik had al een looper-pedaaltje, maar doordat dit pedaal een metronoom/drumcomputer aan boord heeft is het véél makkelijker om een goede loop te maken en vervolgens “met jezelf mee te spelen”.

In bijgaande (Engelstalige) video een hele korte “unboxing” (dat hoort er nou eenmaal bij hè) en vervolgens geef ik een kleine demo en bespreking van wat ik er goed/minder goed aan vind.

In de demo maak ik gebruik van een Fame Vintage versterkertje, een AKG C900 microfoon voor het opnemen van dat geluid en een Harley Benton Telecaster gitaar (video review), gekregen voor mijn 50e verjaardag. Van Harley Benton had ik ook al een basgitaar en ik ben ontzettend te spreken over de kwaliteit van deze gitaren van Thomann.

Pluspunten:
+ enorme aantal effecten;
+ goed geluid;
+ gebruikersgemak
+ looper!!
+ drum (met kleine kanttekening) met “tap tempo” & metronoom

Minpunten:
– het wah-wah/volume-pedaal (gevoeligheid)

Alles bij elkaar genomen een fantastisch pedaal, zeker als je de prijs ziet, met veel mooie pre-sets maar ook de mogelijkheden om ze aan te passen naar eigen smaak uiteraard. Heb je alles flink zitten aanpassen en niet tevreden kun je altijd terug naar de ‘factory-settings’ uiteraard.

 

Share This:

Audio test en review Auna DAB Radio Cassette Platenspeler

Lekker Retro! Auna FM/DAB+ HiFi met Platenspeler, Cassette, CD-speler én converteren naar MP3

Onze ‘oude trouwe’ Sony micro Hi-Fi stereo setje mét cassettedeck gaf de geest. Dat wil zeggen: het cassettedeck hield er mee op. Wij behoren tot de categorie mensen die nog steeds een (enorme) verzameling cassettes en lp’s hebben. Dus niet van de nieuwe lichting ‘retro’-liefhebbers maar nog van de oude stempel.. op de micro-set zat, naast dat er een ingebouwd cassettedeck in zat, ook een platenspeler aangesloten.

Op zoek naar losse componenten leverde niet echt op wat we zochten. Veelal tweedehands materiaal of nieuw dusdanig duur dat we ons afvroegen of het die investering wel waard was. Uiteindelijk kwam ik op Amazon producten van Auna tegen. Een leverancier die leuke alles-in-een ‘retro’ producten levert tegen een hele scherpe prijs. Zelfs dusdanig goedkoop dat je je afvraagt “wat moet ik daar dan nog van verwachten?  De reviews van andere gebruikers op Amazon waren echter erg enthousiast. Na bestelling was het binnen een weekje binnen en nu inmiddels een weekje in gebruik.

De set die wij hebben gekocht, de Auna Oakland DAB Retro-stereo-installatie, bevat alle elementen die we zochten: cassette-deck, cd-speler en platenspeler. Daarnaast is er een USB- en cardreader aan boord waarmee je tevens LP’s, Casettes en CD’s kunt ‘opnemen’ in mp3-formaat. Met andere woorden: eenvoudig digitaliseren van je oude catalogus is nu super simpel.

Geluidskwaliteit

Retro Radio Cassettedeck Platenspeler (productfoto)De geluidskwaliteit van de geconverteerde bestanden is uitstekend. De geluidskwaliteit van de ingebouwde speakers helaas niet echt. Die zijn ondermaats maar voor wie klein behuisd is, geen hoge eisen stelt of het apparaat alléén gebruikt voor het converteren van muziek is dat geen enkel probleem natuurlijk. Het geeft alleen een verkeerde eerste indruk want de set is tot meer in staat dan de ingebouwde speakertjes doen vermoeden.

Ik had nog speakers van de oude (Sony) set en een losse versterker (eigenlijk een versterker voor een kleine zang-/karaoke-set) met 50 watt vermogen. De Auna heeft een line-out aansluiting, dus de set aangesloten op het versterkertje plus speakers. En dat was een verademing! Prachtig geluid (helaas hoor je dat in de video natuurlijk niet zo goed als in de woonkamer).

Een andere optie was geweest om de achterkant open te maken en de bedrading van de ingebouwde speakers aan te sluiten op losse speakers. Alleen vraag ik mij af of de ingebouwde versterking niet onvoldoende is om dan een goed resultaat te geven – enfin, voor mij was en is de aparte versterker een prima oplossing.

Wat ook opmerkelijk is: de geluidskwaliteit van het cassettedeck! Cassettebandjes hebben immers de reputatie dat er veel ruis in de opnames zit. Gek genoeg met dit deck niet! Een kennelijk voortgaande ontwikkeling in de techniek heeft er toe geleid dat de bandjes prima klinken. En ook de klank van de platenspeler is prima.

De tuner, tot slot, heeft FM en DAB+ beschikbaar. Wat mij opviel, en eerder bij andere apparaten ook al die dit bieden, is dat DAB absoluut niet superieur is aan FM – in tegenstelling tot wat de marketing-machine beweert. FM klinkt namelijk ruimtelijker. Hoe dat kan? Ik vermoed dat dit is omdat de bitrate van de meeste zenders eigenlijk te laag is. Radio2 bijvoorbeeld is in 96Kbps beschikbaar net als veel andere kanalen. Radio4 is in 128Kbps beschikbaar. Dat is altijd nog maar hetzelfde niveau als een vrij sterk gecomprimeerde mp3-file. Daardoor mis je bepaalde details maar vooral de “diepte” in geluid – dat wreekt zich vooral in de lage (bas)tonen en hoge tonen. Geen ruis, wat je met FM normaliter wel wat hebt, maar beter zou zijn als er toch minimaal op 192Kbps of hoger (“losless” formaat) zou worden uitgezonden.  Dat de DAB+ dus minder goed klinkt dan de FM-stereo ligt niet aan dit toestel maar aan de bron: de uitzending wordt in een te hoge compressie-verhouding (en te lage bitrate) verzorgd.

Naalddruk

De naalddruk van de platenspeler is helaas niet helemaal goed; de naald gaat te snel ‘wandelen’ over de plaat (te licht en gaat daardoor ‘uit de groef’) en dat is natuurlijk niet best. Dat was snel opgelost door een klein gewichtje (een klein schroefje van ca 2 gram) aan de toonarm te bevestigen. Tja, .. “life hacks” noemen ze dat maar in elk geval is het zo opgelost. Dat is wel het nadeel natuurlijk van dit soort goedkope apparatuur. Ergens moet er bezuinigd worden om de prijs te realiseren en helaas doen ze dat nét op het verkeerde punt door een te lichte toonarm te plaatsen. Na deze kleine fix was het geluid prima en ging de naald dus niet meer ‘aan de wandel’.

Video-review en geluidsvoorbeelden

Ik heb een video review gemaakt van het apparaat waarbij ook het geluid vergeleken wordt met de ingebouwde speakers en geluid via de versterker. In de video zie en hoor je opnames van de platenspeler, radio en cassettedeck alsmede het resultaat van conversie van LP naar MP3 via de USB-stick.

Door gebruik te maken van een (extra) externe microfoon is een realistische geluidsopname gemaakt maar natuurlijk klinkt het, zoals gezegd, altijd beter in het echt dan dat ik op deze manier kan weergeven. Het geeft echter wel een redelijk goede indruk van alle mogelijkheden en het geluid.

Nb. de video is Engelstalig omdat de Auna sets o.a. ook in Duitsland en Engeland worden verkocht.

Slotconclusie

De prijs-prestatie verhouding van dit apparaat is uitstekend te noemen. Mogelijk dat we op termijn toch nog eens kiezen voor losse componenten maar vooralsnog zijn we hier heel tevreden mee. Vooral de mogelijkheid om met één druk op de knop(!) lp’s en cassettes te digitaliseren is natuurlijk fantastisch. Zo kun je je oude cassettes en lp’s digitaal opslaan en ingeval er in de toekomst geen cassette-decks of platenspelers meer zijn heb je ze in elk geval in redelijk goede kwaliteit veilig gesteld. Auna levert overigens ook andere apparatuur in hogere prijs-range en andere retro sets.

Share This:

Gratis programma voor semi-professionele videobewerking

Videobewerking met Linux is gratis. Net als het Operating System zelf. En Gratis betekent niet dat het niet goed is, integendeel. Veel professionele video’s en films worden op Linux machines bewerkt en gemonteerd.

Vorig jaar heb ik over gratis foto en video software voor Windows, MacOS en Linux al eens geschreven in dit artikel. Mijn favoriete videobewerkingssoftware was, indertijd, KDEnlive. Helaas heeft dat programma wat eigenaardigheden en vind ik het toch niet zo gebruikersvriendelijk. Dus ging ik op zoek naar iets anders. OpenShot heb ik meerdere malen een keer geprobeerd, maar het bleef een probleemgeval. Vooral omdat het een hardware driver nodig heeft van Intel en die driver zorgt voor problemen.

FLOWBLADE
Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij FlowBlade. Voordelen? Semi-professioneel, makkelijk in gebruik (als je er even de tijd voor neemt alles te ontdekken) en uiteraard kosteloos. De versie die in Linux Mint wordt aangeboden voor de software manager is achterhaald. Download, bij voorkeur, de nieuwe versie van de officiële website https://jliljebl.github.io/flowblade/.

QUIRKS
Flowblade heeft wat quirks, oftewel eigenaardigheden. Zo kon ik maar moeizaam de functie vinden voor het maken van titels en werkt dit ook een beetje apart (het wordt opgeslagen als afbeelding die je dan weer moet verwerken in je video).

Als je de handleidingen op internet volgt, vind je de functie niet zo snel. Het staat onder de menu-optie “Tools” | “Titler”. Zoals gezegd, maak je een titel aan, dan moet je de opslaan, opnemen op een video-spoor en met de ‘blend’ functie laten samenvoegen met je beeld.

Een andere eigenaardigheid is de instellingen van de video wanneer je gaat renderen. Kies niet voor de standaard instellingen maar pas die aan als je volledig scherm wilt hebben voor je video’s. Zie bijgaande schermprint. Natuurlijk moet de video die je gebruikt wel deze resolutie of beter hebben! Neem je de standaardinstellingen dan krijg je namelijk een video op een (te) klein formaat. Niet meer van deze tijd en niet geschikt voor bijvoorbeeld YouTube.

Los van deze ‘weetjes’ heb ik geen echte nadelen gevonden. Wilde KDEnlive nog wel eens onverwacht crashen, FlowBlade bleef ook na urenlang editen gewoon stabiel draaien en de resultaten zijn (uitgezonder een kleine fout die ik gemaakt heb in de aftiteling) verder prima.

NIEUWE VIDEO
Reden voor mij om naar een ander programma om te kijken was dus dat KDEnlive mij toch niet helemaal beviel. En aangezien ik een nieuwe EP heb gemaakt, moest er ook een videoclip komen voor één van de nummers op het album. Bij deze dus. Want afgezien van websites bouwen, foto’s maken en fietsen en nog veel meer werkzaamheden en hobbies is er nog één grote liefde: de muziek!

Voor de video is gebruik gemaakt van zogeheten ‘stock video’, standaard, in dit geval gratis te gebruiken, video materiaal. Mijn website voor dit muziekproject is te vinden op https://www.solidrockbluesband.com/.

 

 

Share This:

Bob Dylan Rolling Thunder Revue (Netflix)

Portrait of Allen Ginsberg and Bob Dylan by Elsa Dorfman (1975)

Veertig jaar na de tour – Bob Dylan’s iconische Rolling Thunder Revue, een filmische documentaire met ondermeer interviews met Bob Dylan, Joan Baez, Sharon Stone en anderen. Gisteravond eindelijk gezien: The Rolling Thunder Revue op Netflix. Absoluut de moeite waard.

Een inkijkje in hoe het er op de tournee van Dylan & vrienden aan toe ging (Joni Mitchell, Patti Smith, T-Bone Burnett, Jack Elliot, natuurlijk Joan Baez en Roger McGuinn e.v.a.). En uiteraard met een paar prachtige live opnames er tussendoor.

Bob Dylan die, na 40 jaar, terugkijkt en reflecteert. Twintig jaar heeft hij geen interviews gegeven. Voor deze documentaire-film wilde hij dat wel. En hij is open en eerlijk. Voorziet zijn eigen ‘sterrenstatus’ van relativerend commentaar.

Mooiste moment in de docu vond ik hoe Dylan met een deel van zijn gevolg onaangekondigd naar het hoofdkantoor van CBS, zijn platenmaatschappij, gaat en met rollende camera naar binnen valt. Paniek bij CBS medewerkers! Hij wil “The Hurricane” op de radio hebben, actie voor de onschuldig veroordeelde en gevangen gezette bokser Rubin Carter. Ook Carter is indertijd geïnterviewd en die beelden zien we terug. Verbaasd, jaren later nog steeds, dat Dylan zich inzette voor hem en zijn zaak onder de aandacht bracht. Waardoor opeens “allemaal blanke mensen” (en niet de zwarte gemeenschap) zich voor hem in gingen zetten. Met als gevolg dat hij in 1985 eindelijk werd vrijgesproken na 19 jaar onschuldig in de cel te hebben gezeten.

Ook als je géén Dylan fan bent: een aanrader. Het schetst een beeld van het Amerika vlak na de Vietnam-oorlog. Dylan’s manier van werken; mooie muziek en anekdotes.

Meest ergerlijke persoon in de docu: de manager. De man kon alleen maar over geld praten en hoe deze tour een financiële ramp was. Maar met terugwerkende kracht heeft het denk ik meer geld opgeleverd dan welke tour dan ook (albums, samenwerkingsverbanden en natuurlijk deze film).

Share This: