Geluid beleven: FOSTEX T50RP

Voor mijn ‘homestudio’ maakte ik in het verleden altijd gebruik van een hele fijne koptelefoon, de AKG-66. Helaas, die ging kapot (de hoofdband begaf het uiteindelijk) en .. ze zijn niet meer te koop! Daar zit je dan…

Als “tijdelijke” -en “het mocht niet teveel kosten“- oplossing maar een andere gehaald bij de MediaMarkt: TDK MP-200. Voor nog geen 20 euro, en de specs waren wel redelijk. Het argument ‘het mag niet teveel kosten’ is echter op geluidsgebied altijd riskant — ‘t kan aardig meevallen, maar ook zwaar tegenvallen. Voor het luisteren van muziek is deze TDK wel aardig. Veel bas, dat wel. Dus dat draaide ik dan maar wat terug. Maar voor het mixen van muziek/audio-opnames is het eigenlijk niks. Als ik mix(te) met deze hoofdtelefoon moest ik altijd met m’n monitorspeakers echt goed checken want de afzonderlijke volumes van tracks stonden vaak –als je het op speakers beluisterde– niet helemaal goed. Zeker de bass niet.

Fostex T50RP (v2)
Enfin, na lang beraad en zoeken nieuwe hoofdtelefoons gevonden die helaas niet in Europa te koop zijn (dus moet je op de luisterervaring van anderen afgaan, wat best riskant is).  Via Amazon waren ze wel te koop maar helaas: Amazon wilde ze niet leveren in Europa “because of warranty issues”. Zelfs als ik van de garantie af wilde zien, waren ze niet bereid ‘m op te sturen. Maar gelukkig was daar nog e-Bay (wie in Nederland gebruikt dat eigenlijk nog?).

Toch wilde ik deze Fostex erg graag hebben. De Fostex maakt namelijk gebruik van een aantal nieuwe technieken, door Fostex gepatenteerd, waardoor –naar men zegt– de geluidsbeleving totaal anders is dan van een gewone hoofdtelefoon..

Via e-Bay vond ik een online winkelier in Australië die mij met een “14 dagen niet goed, geld terug garantie” best wel wilde leveren. Hij had een 99,8% positieve feedback rating op duizenden verkopen, dus leek mij een betrouwbare leverancier (en dat bleek ook zo te zijn, na een weekje de bestelling al binnen!). De Australische dollar staat ook nog eens belachelijk laag t.o.v. de Euro, dus dat was (relatief) goedkoop winkelen!

Vandaag arriveerde de Fostex dus! Eindelijk, even een positieve impuls deze week, na een hele slechte start.. Ik had al een paar ‘referentie-opnames’ klaar staan en ik moet zeggen: een dergelijke hoofdtelefoon is geluid beléven! Niet voor niets dus dat deze hoofdtelefoons al jaren lang een ‘studio-standaard’ zijn want: goed geluid, stevige constructie, betrouwbaar en bovenal: betaalbaar.

In het kort de sterke en zwakke punten:

  • Bas, midden- en hoge tonen
    de bas is duidelijk minder aanwezig dan bij de de meeste hoofdtelefoons. Bij de TDK leek het alsof, als je de bas in ‘neutraal’ had staan, men je trommelvlies schoon wilde blazen.. veel te zware bassen. Met als gevolg dat ik bij het mixen vaak de bas veel te laag had staan. Bij de Fostex hóór je de bas, je ‘voelt’ deze niet, maar je hoort een instrument dat bespeeld wordt.De midden-tonen zijn erg goed, veel beter gedefinieerd dan bij andere hoofdtelefoons. Bijv. ter vergelijk heb ik ook geluisterd met de Senheisser HD-202 –en ‘budget’ hoofdtelefoon van, net als de TDK, tussen de € 20-25. Die lijkt wel helemaal geen bas te hebben, hoog nauwelijks waarneembaar en de middentonen veel te hard. Daarnaast heeft de HD-202 een geluidsweergave die klinkt alsof je in een kast staat te luisteren.De hoge tonen zijn bij de Fostex eveneens zeer goed. Als één van de referentie-nummers had ik “What was it You wanted” van Bob Dylan gebruikt. De mondharmonica is voor de TDK en Senheisser een lastige.. voor de Fostex niet! Deze zit ergens tussen de midden en hoge tonen in en ik hoorde een mondharmonica zoals ik ‘m nog nooit gehoord heb! Het klinkt alsof je de lucht langs de tongen van het instrument hoort gaan, ónvoorstelbaar vond ik het. Zelfs m’n semi-professionele monitor-speakers kunnen het zo niet weergeven.
  • Draagcomfort
    Op diverse internet fora las ik dat veel mensen vonden dat de hoofdtelefoon met zijn 340 gram ‘zwaar’ was — dat valt in mijn beleving wel mee. Ik heb ‘m nu al een paar uurtjes op (even een paar oude live-albums van Larry Norman luisteren die ik recent gedigitaliseerd had), en het is goed te doen. Verder waren er mensen die klaagden dat de hoofdtelefoon ‘niet strak genoeg’ zat. Ik heb kennelijk een hoofd dat dik genoeg is 😉 want het zit prima. Niet té strak, niet te slap. De zachte pads zijn fantastisch, zweten niet en aangezien ze van een soort kunststof zijn goed schoon te houden.
  • Minpuntjes…?
    Ik heb één minpuntje. Het is een “semi-open” model. Maar de geluidskarakteristiek is echt die van een ‘gesloten’ hoofdtelefoon. Daar hou ik niet zo van, mijn omgeving wel… Doordat het een min-of-meer gesloten model is, klinkt het een (heel) klein beetje hol. Het schijnt dat je dat met een paar modificaties kunt oplossen. Ik ben nog niet zover dat ik dat wil gaan doen. Misschien moet ik maar gewoon accepteren dat het zo klinkt,… Voordeel: het lekken van geluid -wat bij de TDK nogal stevig was, ondanks dat die ook ‘gesloten’ is- is nihil, ook bij hogere volumes.

Alles bij elkaar genomen dus een zeer prettige hoofdtelefoon voor het mixen van geluidsopnames en, in mijn geval, ook voor het luisteren van muziek. Want nu hoor ik muziek zoals het bedoeld was. Althans, zoals men het in de studio waarschijnlijk óók hoorde bij het (af)mixen! Voor wie niet geeft om ‘vette bassen’ de ideale hoofdtelefoon. Jammer dat hij in Nederland –voor zover ik kon nagaan– niet te koop is, terwijl het model al sinds 2002 op de markt is.

Ps. let op als je een dergelijke hoofdtelefoon gebruikt koop: zorg dat het een V2 (Version 2) is, de eerste versie kreeg minder goede beoordelingen.

Share This: