Auteur: Rudy

Gratis programma voor semi-professionele videobewerking

Videobewerking met Linux is gratis. Net als het Operating System zelf. En Gratis betekent niet dat het niet goed is, integendeel. Veel professionele video’s en films worden op Linux machines bewerkt en gemonteerd.

Vorig jaar heb ik over gratis foto en video software voor Windows, MacOS en Linux al eens geschreven in dit artikel. Mijn favoriete videobewerkingssoftware was, indertijd, KDEnlive. Helaas heeft dat programma wat eigenaardigheden en vind ik het toch niet zo gebruikersvriendelijk. Dus ging ik op zoek naar iets anders. OpenShot heb ik meerdere malen een keer geprobeerd, maar het bleef een probleemgeval. Vooral omdat het een hardware driver nodig heeft van Intel en die driver zorgt voor problemen.

FLOWBLADE
Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij FlowBlade. Voordelen? Semi-professioneel, makkelijk in gebruik (als je er even de tijd voor neemt alles te ontdekken) en uiteraard kosteloos. De versie die in Linux Mint wordt aangeboden voor de software manager is achterhaald. Download, bij voorkeur, de nieuwe versie van de officiële website https://jliljebl.github.io/flowblade/.

QUIRKS
Flowblade heeft wat quirks, oftewel eigenaardigheden. Zo kon ik maar moeizaam de functie vinden voor het maken van titels en werkt dit ook een beetje apart (het wordt opgeslagen als afbeelding die je dan weer moet verwerken in je video).

Als je de handleidingen op internet volgt, vind je de functie niet zo snel. Het staat onder de menu-optie “Tools” | “Titler”. Zoals gezegd, maak je een titel aan, dan moet je de opslaan, opnemen op een video-spoor en met de ‘blend’ functie laten samenvoegen met je beeld.

Een andere eigenaardigheid is de instellingen van de video wanneer je gaat renderen. Kies niet voor de standaard instellingen maar pas die aan als je volledig scherm wilt hebben voor je video’s. Zie bijgaande schermprint. Natuurlijk moet de video die je gebruikt wel deze resolutie of beter hebben! Neem je de standaardinstellingen dan krijg je namelijk een video op een (te) klein formaat. Niet meer van deze tijd en niet geschikt voor bijvoorbeeld YouTube.

Los van deze ‘weetjes’ heb ik geen echte nadelen gevonden. Wilde KDEnlive nog wel eens onverwacht crashen, FlowBlade bleef ook na urenlang editen gewoon stabiel draaien en de resultaten zijn (uitgezonder een kleine fout die ik gemaakt heb in de aftiteling) verder prima.

NIEUWE VIDEO
Reden voor mij om naar een ander programma om te kijken was dus dat KDEnlive mij toch niet helemaal beviel. En aangezien ik een nieuwe EP heb gemaakt, moest er ook een videoclip komen voor één van de nummers op het album. Bij deze dus. Want afgezien van websites bouwen, foto’s maken en fietsen en nog veel meer werkzaamheden en hobbies is er nog één grote liefde: de muziek!

Voor de video is gebruik gemaakt van zogeheten ‘stock video’, standaard, in dit geval gratis te gebruiken, video materiaal. Mijn website voor dit muziekproject is te vinden op https://www.solidrockbluesband.com/.

 

 

Share This:

Nieuwe home studio computer bouwen

Voor het opnemen van muziek kun je tegenwoordig het beste een computer, met speciale software, gebruiken. Zelf had ik voor mijn home studio ruim een jaar geleden een PC’tje gebouwd gebaseerd op een mini-ITX met Celeron processor (ASRock Mini-ITX). Dat voldeet, doordat ik Linux gebruikte, uitstekend.

Dezelfde moederborden, de ASRock Mini-ITX, gebruik ik ook voor lichte servers voor mijn bedrijf. Op zo’n server kun je met gemak een paar honderd(!) websites draaien. Het zijn dus prima moederborden die veel kunnen hebben, en zeker zeer geschikt voor file- of webservers.

Een tijd geleden echter heb ik de DAW (Digital Audio Workstation) software geupdate. Van het (open source, gratis) Ardour 4.x naar de commerciële variant er van, Mixbus5. Ardour en Mixbus delen veel broncode met elkaar en zijn ook van dezelfde programmeurs.Je kunt oude Ardour projecten er dan ook in inlezen en bewerken.

Maar helaas, dat trok het systeem niet écht meer. Dat heeft mede te maken natuurlijk met het feit dat je niet alleen een besturingssysteem (Linux) draait, maar ook de desktop-software (Cinnamon) en natuurlijk de studio-software, de DAW.

Gelukkig heb ik veel, inmiddels afgeschreven of uitgefaseerde, oude hardware liggen. Die eigenlijk nog best bruikbaar is, dat wil zeggen: ten dele. Zo had ik een oude PC (waarvan het moederbord kapot was, een oude AMD K6) maar de kast nog prima bruikbaar. Een server waar nog een goed bruikbaar moederbord in zat (Intel DH55HC) met een i3/550 CPU op 3,2Ghz, 16GB RAM en natuurlijk het oorspronkelijke mini-ITX systeem waar ik de (SSD) harde schijf uit ging halen.

Deze drie samenvoegen tot één systeem et voilà! Een snelle, stille, nieuwe computer voor de studio!

Het systeem draait dus op Linux Mint en is nu veel sneller en hapert niet meer (dat was namelijk het probleem: af en toe kwam Mixbus5 met de melding ‘system underrun’ of iets dergelijks en dan stopte de opname en/of audio bewerking). Het liep niet vast, maar de onvoorspelbaarheid maakte het systeem onbetrouwbaar; je wilt niet midden in een opname geconfronteerd worden met zoiets!

Een i3 CPU (dual core, 4 threads) is meer dan voldoende voor Mixbus. Zeker mede doordat er zoveel geheugen in zit en een SSD-schijfje (OZC Trion, een budget SSD) wordt gebruikt draait het allemaal als een zonnetje! Binnenkort nog even een extra koeler er bij (laag dB) zodat de kast beter gekoeld wordt omdat de koeling nu ‘passief’ is. Alhoewel de CPU niet te heet wordt.

Met behulp van pSensor even de CPU performance en temperaturen een uur lang in de gaten gehouden terwijl ik bezig was met wat mixen, testopnames, e.d.

En zo was de (vrije) zondag weer nuttig besteed 🙂

Share This:

Bob Dylan Rolling Thunder Revue (Netflix)

Portrait of Allen Ginsberg and Bob Dylan by Elsa Dorfman (1975)

Veertig jaar na de tour – Bob Dylan’s iconische Rolling Thunder Revue, een filmische documentaire met ondermeer interviews met Bob Dylan, Joan Baez, Sharon Stone en anderen. Gisteravond eindelijk gezien: The Rolling Thunder Revue op Netflix. Absoluut de moeite waard.

Een inkijkje in hoe het er op de tournee van Dylan & vrienden aan toe ging (Joni Mitchell, Patti Smith, T-Bone Burnett, Jack Elliot, natuurlijk Joan Baez en Roger McGuinn e.v.a.). En uiteraard met een paar prachtige live opnames er tussendoor.

Bob Dylan die, na 40 jaar, terugkijkt en reflecteert. Twintig jaar heeft hij geen interviews gegeven. Voor deze documentaire-film wilde hij dat wel. En hij is open en eerlijk. Voorziet zijn eigen ‘sterrenstatus’ van relativerend commentaar.

Mooiste moment in de docu vond ik hoe Dylan met een deel van zijn gevolg onaangekondigd naar het hoofdkantoor van CBS, zijn platenmaatschappij, gaat en met rollende camera naar binnen valt. Paniek bij CBS medewerkers! Hij wil “The Hurricane” op de radio hebben, actie voor de onschuldig veroordeelde en gevangen gezette bokser Rubin Carter. Ook Carter is indertijd geïnterviewd en die beelden zien we terug. Verbaasd, jaren later nog steeds, dat Dylan zich inzette voor hem en zijn zaak onder de aandacht bracht. Waardoor opeens “allemaal blanke mensen” (en niet de zwarte gemeenschap) zich voor hem in gingen zetten. Met als gevolg dat hij in 1985 eindelijk werd vrijgesproken na 19 jaar onschuldig in de cel te hebben gezeten.

Ook als je géén Dylan fan bent: een aanrader. Het schetst een beeld van het Amerika vlak na de Vietnam-oorlog. Dylan’s manier van werken; mooie muziek en anekdotes.

Meest ergerlijke persoon in de docu: de manager. De man kon alleen maar over geld praten en hoe deze tour een financiële ramp was. Maar met terugwerkende kracht heeft het denk ik meer geld opgeleverd dan welke tour dan ook (albums, samenwerkingsverbanden en natuurlijk deze film).

Share This:

Internet via het stopcontact

Wij zijn recent verhuisd. Dat is mooi. Vooral ook omdat ik nu een fijn kantoortje annex werkkamer op de begane grond heb. Alleen één nadeel: het wifi-signaal is te zwak en dan vooral in de werkkamer, waar ik toch goed internet nodig heb (bedrijfsmatig).

De afstand die overbrugd moet worden is te groot en daarbij zitten er te veel muren, wanden enz. in de weg voor een goed signaal. Een wifi-repeater bracht enig soelaas (die had ik nog) maar de verbinding was instabiel. Dat werkt dus niet echt prettig. Helemaal niet als ik daar dan ook nog eens de NAS op wilde aansluiten (via ethernet-aansluiting er op). Een paar bestanden heen-en-weer halen tussen NAS en computer was geen feest..

Jaren geleden leerde ik al de adaptors kennen waarmee je via het stroomnet een netwerkverbinding kon opzetten. Toen waren ze nog niet zo geweldig, volgens veel mensen. In elk geval waren de meningen verdeeld en ervaringen verschilden. Ik had er niet meer aan gedacht. Eén van mijn broers kwam echter dit weekend er mee dat hij nu een setje in gebruik had genomen van TPLink en was er zeer te spreken over. Hij vroeg of ik even wilde testen of het voor mijn woning/kantoor ook geschikt was.

Devolo dLAN 500 Duo (afb: Devolo)

Dus zo gezegd, zo gedaan. En inderdaad: een prima, stabiele, verbinding.

Vandaag dus voor mijzelf ook een setje gehaald bij de MediaMarkt. Zijn set was van TPLink (AV600). Zelf heb ik, omdat MediaMarkt die niet op voorraad had, een set gekocht van Devolo, de dLAN 500DUO.

INSTALLATIE EN GEBRUIK
De installatie is supersimpel.. verbind één van de dLAN 500’s met je router en plug die in het stopcontact. Vervolgens ga je naar de ruimte waar je een LAN-verbinding wilt hebben, plugt daar de 2e in en sluit het apparaat (computer, laptop) er op aan. Klaar! Dat is het! Je hebt in een handomdraai een netwerkverbinding via je in huis aanwezige stroomdraden aangelegd.

Dat is niet eng of gevaarlijk – het is hetzelfde principe als de besturing van bijvoorbeeld lantarenpalen. Die worden ook via een signaal op het net aan- en uitgezet. Wat je nu in huis doet is over het stroomnet een (extra) signaal zetten.

Wat heel fijn is aan deze dLAN 500 is dat hij twéé ethernet poortjes heeft. Daarmee kan ik dus in de werkkamer ook de NAS aansluiten op het netwerk en heb ik geen losse switch meer nodig! Er zijn ook varianten met doorvoer stekkers en wifi geïntegreerd maar dat heb ik allemaal niet nodig. Dit is gewoon voor mij de ideale, simpele, “plug and play” oplossing.

SNELHEID
Intern, in de woning, kan ik snelheden halen van maximaal 350mbps. Maar alleen als ik netwerkverbinging binnen dezelfde groep heb. Zit ik, zoals in mijn kantoor, via een andere groep dan is de interne snelheid maximaal zo’n 150mpbs. Via de website van Devolo kun je (bovenstaande) tooltje downloaden om de zaak wat beter te configureren. Dat kan ik zeker aanraden. Al was het alleen al omdat je dan een wachtwoord kunt instellen op het netwerk(!) en updates kunt binnenhalen.

De externe snelheid (“hoe snel kan je internetten”) is afhankelijk van je aansluiting. Zelf heb ik ADSL dus dat is niet supersnel (maar snel genoeg). Wat ik wel merkte is dat ondanks dat de snelheid niet veel hoger ligt dan bij WiFi (doordat we ADSL hebben en WiFi sowieso al boven die snelheid kan komen binnenshuis) het tóch sneller werkt: een  lagere pingtijd én veel meer stabiliteit (want: bedraad) zorgt hier voor.

De downloadsnelheid is niet zo veel hoger bij bijvoorbeeld een speedtest, maar, de internetsnelheid (laden van een website, downloaden van updates e.d.) gaat wel degelijk met sprongen vooruit. Op zijn minst gevoelsmatig. Maar ook in de praktijk werkt het gewoon beter: kon ik voorheen nauwelijks een video streamen in de werkkamer, nu gaat dat prima, zonder haperingen!

WANNEER WERKT HET NIET
Al met al een hele goede oplossing natuurlijk voor de SOHO-situatie waarin ik zit. Voor ZZP’ers en MKB’ers met een pand met één groepenkast is het dus een perfecte, goedkope en snelle, oplossing om bekabeling in ruimtes te krijgen. Plug gewoon in ruimtes waar je netwerk wilt een apparatje bij en je breidt het netwerk zo in één keer weer uit zonder kabels trekken en veel gedoe.

Het werk niet (goed) als je probeert diverse ruimtes te verbinden die verschillende groepenkasten hebben. Dit omdat deze onderling niet zomaar een verbinding hebben. Daarnaast kan het in woningen waar hele oude electriciteitsbedrading ligt ook wel eens niet zo geweldig werken. Tot slot: verbind altijd met een muurcontact. Via een stekkerdoos wordt door de fabrikanten afgeraden.

SOFTWARE
Zoals gezegd, er is een leuk tooltje beschikbaar voor je computer om het een en ander te configureren en te meten. Deze software is beschikbaar voor Windows, Linux en Apple. Oh, en eerlijk is eerlijk: de software van TPLink ziet er gelikter uit en kan zo op het eerste oog ook een beetje meer. Maar goed, daar was het mij niet om begonnen.

Share This:

Orit Shimoni sings to your soul

Ee, Friesland. A nice sunny evening at the Frisian countryside in the Netherlands. A small group of people gather around at Dreamprojectstudios to listen to Orit Shimoni and (support act) Marleen Adema from Leeuwarden.

Shimoni, a Canadian-Israeli singer-songwriter has been on the road, “living from a suitcase”, for ten years now. Her songs reflect this life on the road, her views on life, her personal experiences. From her website:

Previously a teacher and academic, Israeli/Canadian Orit (pronounced O’reet) became a full-time touring solo artist after releasing two, highly acclaimed albums in Montreal. She moved to Berlin to write and record her third album, and after that decided to live out of a suitcase so she could pursue touring and recording with her entire focus.

I found Shimoni’s music trough a mutual Facebook-friend, Richard Wagenaar from The Next Gig. And when I heard Orit’s music online I thought “Well, as soon as she’s in the area, I want to hear her live!”. So, when we noticed she was playing in Ee, there was no doubt I wanted to go there!

MARLEEN ADEMA
Before Orit Shimoni got on stage there was a performance of Marleen Adema from Leeuwarden, the Netherlands. Marleen has been living in Wales for many years and that’s pretty obvious. Some of her songs were inspired by living there, building friendships and experiencing the country. It also clearly shows in how she writes songs as far as the lyrics are concerned. Most Dutch singer-songwriters sing “Neder-Engels” as we call it; songs that sound like translations from Dutch to English and often badly pronounced. This most certainly ain’t the case with Marleen’s songs! She sang a hand full of entertaining songs while playing guitar. The guitar playing is a little rudimentary but efficient.

The most funny song she did was a song build out of song titles of other songs. And not just a series of song titles, it did make sense. So funny and creative writing here. One of the most touching songs was a song about how, after years, a relationship can end even though you were once ‘lost’ in the person and now, at the end ‘lost’ again.

Marleen introduced most songs by painting a little picture, in words, of how she ended up writing it. She sings them in a sincere way and with a good vocal performance. I haven’t been able to find a website for Marleen’s music, sorry about that. But she’s got a Youtube channel over here.

(click on pictures to enlarge)

ORIT SHIMONI
Even though I did hear music of Orit Shimoni on Youtube I didn’t know exactly what to expect live of course. So, my daughter Judith and I went to Ee with some expectations but were totally blown away by her perfomance!

Orit Shimoni performed songs from her albums (there are 9 available at the moment at her website) and a new one written only a few months ago. She’s not only an amazing singer and great guitar player but above all a very good lyricist. Wants to make you think (and succeeds in this) about what she has to tell in her songs. Sometimes in a soft voice, poetic. But often also powerful and straight forward. Deep lyrics that come straight from the soul. From her soul, to the soul of the listener.

This morning, when I got up, first thing I did –even before making myself a cup of coffee!– I put on the CD I bought. On it, there are a few songs she sang live also. The album was recorded and produced by Martin van de Vrugt, a Dutch musician who also playes several instruments on the album.

One of the songs, “Smarter than Me”, was inspired by his wife and also performed yesterday. Just as Marleen did Orit introduced a lot of songs by telling about them. In fact, I think she almost spends almost as much time talking about the songs, events, people and so on that inspired her or teached her ‘lessons about life’ as performing them. And that’s okay! Because she’s a good story-teller! Anyway – if there’s one thing I suggest you should do today: get the album. Order it at the website (hard copy) or download it from BandCamp.

There’s of course a lot I could tell about the songs, about the performance and so on. But I suggest you listen for yourself.

I hope she’ll keep on doing what she’s doing and we will be able to see and hear her again one day. I do believe she deserves a lot bigger audience, btw. I mean, .. if acts like Mumford and Sons, Bob Dylan and so on play for a sold out Ziggo Dome or Heineken Music Hall,.. why is she still performing for such small audiences? In my opinion, she’s at the same level as bands like that!

(click on pictures to enlarge)

 

Share This: