Tag: grolloo

Laurence Jones – Take Me High

Het is al weer drie week geleden dat ik het nieuwe album van Laurence Jones ontvangen heb. Tot nu toe had ik er nog niets over geschreven, omdat ik er een beetje gemengde gevoelens over had. Alle recensies die ik tot nu toe had gelezen waren laaiend enthousiast. Dus, .. maar goed, Bol.com stuurde mij een review verzoek. Bij deze de review die ik ingezonden heb bij Bol.

Laurence Jones is up-and-coming en het zal niet lang meer duren of hij behoort bij de “gearriveerde” artiesten. En dat ondanks zijn jonge leeftijd. Vorig jaar november zag ik ‘m voor het eerst live, in het voorprogramma van Samantha Fish – ook een naam om in de gaten te houden – in Grolloo. De Blueshoofdstad van Nederland uiteraard. Waar we ook nog een persoonlijk praatje met ‘m hadden gemaakt en hij niet alleen een uitstekend artiest maar ook een uiterst aimabele persoon bleek te zijn.

Vervolgens speciaal naar het bluesfestival gereisd in Raalte (Ribs and Blues) om maar één reden: Jones nog een keer te horen maar dan met een langere set.

Het album is super geproduceerd en het is duidelijk dat het in Laurence Jones’ muziek vooral om zijn gitaarwerk draait. Maar ook de drummer (Phil Wilson) en bassist (Roger Inniss) zijn gerenommeerde musici met een flinke trackrecord en dat hoor je ook absoluut terug.

Wat ik een beetje mis in het album is de energie die Laurence Jones bij live optredens heeft. De studio-opnames zijn goed opgenomen, de liedjes zijn perfect uitgevoerd. De mixing en mastering is perfect gedaan. Door een producer van topklasse (Mike Vernon o.a. bekend als producer van David Bowie). En toch is Vernon er niet in geslaagd de rauwe kantjes, het ongepolijste, dat Jones op het podium zo kenmerkt goed in de studio-opnames over te brengen.

Misschien had een jonge, onervaren, of minder gearriveerde producer dat wel gekund. Ik vind dat deze producer gedaan heeft wat helaas zo vaak gebeurt: te véél productie. Te véél “zijn stempel” er op gedrukt. Daarom zeg ik “nu nog een live album”. Al zou ik dit album niet hebben willen missen, dat is een ding dat zeker is.

Jones zal ik zeker blijven volgen. Het is een rasartiest, die de blues met verve, in stijl maar toch vernieuwend, weet te brengen. Een geduchte concurrent voor de ”oude garde” en gelukkig zijn er nog steeds jonge muzikanten als Jones die de Blues nieuw leven in (weten te) blazen. Dus alles bij elkaar: zeker een aanrader.

Mijn Rating: 4/5
Laurence Jones – Take Me High
Verkrijgbaar bij www.bol.com

Share This:

Samantha Fish Band & Laurence Jones live in Grolloo

Afgelopen zondag speelde de Amerikaanse zangeres & gitariste Samantha Fish, met Laurence Jones (UK) als support act, in onze eigen Nederlandse blues-hoofdstad: Grolloo. 

Samantha Fish live in Grolloo
Samantha Fish live in Grolloo © Rudy Brinkman, 2015

Het was al weer even geleden dat ik Samantha Fish ‘ontdekte’ op youtube. Op zoek naar video’s over cigarbox-gitaren kwam ik een video tegen waarop zij op zo’n CGB speelde. En ik bleef van video naar video doorklikken! Wat een muzikant(e)! Fish speelt blues maar niet op de ‘afgezaagde’ manier. Ze schuwt zelfs hardrock-klassiekers niet in haar sets en ook covert ze regelmatig een nummer van de Rolling Stones. Haar eigen werk is origineel en hoewel natuurlijk wel gelinkt en vaak goed passend binnen het blues-genre gaat ze ook regelmatig buiten het geijkte pad. Verfrissend, nieuw en toch niet vervreemdend klinkend. Technisch is het allemaal dik in orde. Ze speelt alles alsof al 50 jaar speelt, trefzeker en overtuigend maar toch niet op routineuze manier. Daarnaast heeft ze een uitstraling op het podium die er ook mag zijn.

Ik had niet verwacht Fish ooit een keer live te kunnen zien. Toen ik getipt werd dat ze in Grolloo kwam, heb ik dan ook meteen gereserveerd om samen met de jongste dochter te gaan kijken en luisteren! De video’s die ik de afgelopen jaren op Youtube had gezien hadden wel voor een hooggespannen verwachting gezorgd! Na lang er naar uitkijken was het zondag 1 november zover.

Laurence Jones

In het voorprogramma van ca. 45 minuten speelde de jonge Engelse gitarist Laurence Jones. Een overtuigende gitarist en zanger met veel energie en uitstraling én ook nog eens een superaardige kerel zo bleek in de pauze. Dochter liep ‘m tegen het lijf tijdens de set van Fish op de hal en hij nam rustig tijd voor een praatje en foto’s.

In zijn set (zie ook de video) speelde hij een lang uitgesponnen versie van Bob Dylan’s “All Along the Watchtower”. Da’s zo’n nummer waar je vreselijk mee mis kan gaan want hoe vaak is dat wel niet gecoverd? Hij gaf er een originele invulling aan, beetje afgeleid van de Hendrix’ versie maar geen kopie er van. Tijdens de set van Fish deed hij vervolgens in de laatste nummers van haar en de toegift ook weer mee. Een goeie combi!

Samantha Fish

De set van Fish begon rond half vijf en een uurtje later was deze afgelopen. Er volgden nog 2 toegifts. Fish had het duidelijk naar de zin, veel interactie met de zaal ook. De overige bandleden, vooral drummer Go Go Ray, hadden ook veel zaalcontact.

Tijdens de set speelde ze vooral veel nieuw werk van haar laatste album “Wild Heart” (zie ook de video). Na een set van een aantal ‘electrische’ nummers pakte ze de akoestische gitaar om een aantal rustiger, akoestische, nummers te brengen. Daarna barstte de versterkte muziek weer los. Samen met Laurence Jones deed ze overtuigend nog een aantal nummers – een schitterende combi die aan elkaar gewaagd was en elkaar ook goed aanvulde.

Na een toegift van twee nummers was het dan toch tijd om te stoppen helaas. Waarna Samantha hoogstpersoonlijk in de hal plaatsnam om CD’s te signeren en … tijd voor foto’s te nemen. En uiteraard lieten dochter en ik die kans ook niet voorbijgaan.

Onderstaande een video en aantal foto’s van het optreden. Mijn set met alle foto’s van mij én door mijn dochter genomen staan op Google.

Bezetting

Bezetting deze avond was als volgt:

Set Laurence Jones

  • Laurence Jones – Guitars, vocals
  • Roger Inniss – Bass, backing vocals
  • Drums – Go Go Ray

Set Samantha Fisher

  • Samantha Fisher – Guitars, vocals
  • Roger Inniss – Bass, backing vocals
  • Drums – Go Go Ray

Plus Laurence Jones op gitaar/backings aantal nummers.

Organisatie en zaal

Tot slot nog een compliment aan de organisatie! Wat een prachtige locatie voor een concert als dit. Prima akoestiek, goed uitversterkt, en alles goed in orde bij Café-Restaurant Hofsteenge!

Foto’s & Video

>> Meer foto’s: https://goo.gl/photos/HDC7s4YYa7FNUbor8

Het concert van Samantha Fish was een evenement dat wat mij betreft in de herhaling kan! Hopelijk wordt ze volgend jaar bij het bluesfestival door organisator Johan Derksen (ja, van Voetbal International) wederom uitgenodigd! 

 

Share This: