Tag: Sigrid Kaag

Verkiezingen Politiek Kaag Linkse stemmers

Het Links Electoraat heeft zich laten bedriegen door D66

Het is ‘The Day After’. Links Nederland likt zijn wonden. D66 is in jubelstemming. Er zijn flinke verschuivingen in het politieke landschap. Er wordt al druk gespeculeerd over de formatie en D66 heeft al een eerste eis neergelegd: ook een formateur van hén.

Toch opmerkelijk dat de lijstrekster van nota bene BBB bij Jinek vandaag de enige is die dé spijker op de kop slaat en het benoemt wat iedereen al weet: de “arbeiders” voelen zich niet meer vertegenwoordigd door de linkse partijen maar wél door de (ultra) rechtse partijen. Waardoor veel traditioneel linkse stemmers ruim vijftien jaar geleden op Wilders gingen stemmen. Iets wat ik tot op zekere hoogte best wel begrijp maar zelf nooit zou doen (veel te conservatief-rechts, discriminatie als uitgangspunt, ondemocratische partij qua opzet, etc.).

Voor iedereen die denkt dat D66 “links” is … nee, dát is een fabeltje. D66 is een liberale eurofiele partij met een links-progressief maskertje op. Denk dat veel van de nieuwe D66 stemmers nog hevig teleurgesteld gaan worden de komende jaren. Lijsttrekker Kaag heeft succesvol een campagne gevoerd die er toe heeft geleid dat er veel extra zetels naar D66 gingen.

Maar.. ik ben niet zo blij met Kaag. Een paar opmerkelijke ‘wapenfeiten’ van Kaag mogen nog wel eens benoemd worden.

Oeigoerse dwangarbeid

Zo heeft ze geweigerd iets te doen tegen Oeigoerse dwangarbeid:

De kwestie van de Oeigoeren, een moslimminderheid in China die met honderdduizenden in kampen worden opgesloten, is de Kamer al langer een doorn in het oog. Maar bij de import van kleding gemaakt van onder dwang door Oeigoeren gemaakte katoen, wordt de zaak concreet – en kan Nederland ook iets doen. [..] Maar minister Kaag keerde zich woensdag tegen twee moties hierover, afkomstig van GroenLinks en gesteund door de hele linkse oppositie, D66, ChristenUnie en mogelijk CDA. De moties zijn onderdeel van een breder offensief om ervoor te zorgen dat Nederlandse consumenten niet rondlopen in kleding die deels is geproduceerd met Oeigoerse slavenarbeid. (Volkskrant)

Ze zal wellicht juridisch gelijk hebben gehad in haar argumenten maar er zijn wel méér wetten aangenomen die juridisch gezien eigenlijk niet deugen. Dat wil zeggen: ze rieken naar willekeur. Bijvoorbeeld de wetgeving over labeling van producten “uit de bezette gebieden”, een wet die duidelijk discrimineert jegens Israël. Want andere landen die gebieden bezet houden wordt geen strobreed in de weg gelegd om producten uit door hen bezette gebieden als ‘Made in …’ te labelen.

Palestijnse terreur

Ook was het Ministerie van Kaag op de hoogte van het feit dat een organisatie die via haar ministerie geld kreeg terreur pleegde. Daar heeft ze niets tegen gedaan.

Twee voormalig medewerkers van de UAWC, een unie voor landbouwwerk, zijn verdacht van het plegen van een bomaanslag op de Westelijke Jordaanoever, nu een jaar geleden. Daarbij werd een zeventienjarig Israëlisch meisje gedood. Nu blijkt dat Nederland al in 2012, 2018 en 2019 was gewaarschuwd voor de terroristische connecties van UAWC. [..] Het salaris van de twee verdachten van de dodelijke bomaanslag werd lange tijd deels betaald dankzij subsidies die de Nederlandse minister voor Ontwikkelingssamenwerking verstrekte. Ook hadden de twee een pasje van de Nederlandse vertegenwoordiging in de Palestijnse gebieden. (Elsevier)

Al in 1997(!) aangemerkt als terreur-organisatie! Maar Kaag deed niets. Totdat de grond te heet onder de voeten werd. En dan was er nog de UNRWA.

Bij het UNRWA-management was onder meer sprake van machtsmisbruik, intimidatie, seksueel wangedrag en discriminatie. Kaag bevroor daarop de Nederlandse bijdrage ter waarde van 13 miljoen euro, maar hervatte die dit jaar weer. Volgens Kaag was dat nodig ‘gezien het humanitaire belang’. (Elsevier).

Maar .. het is wel de organisatie waar ze zelf voor gewerkt heeft: “Van 1994 tot 1997 werkte ze als VN-medewerker voor UNWRA in Jerusalem. [..] Toen de Amerikaanse president Trump de hulp gehalveerd had aan UNRWA, de VN-organisatie voor hulp aan Palestijnse vluchtelingen, maakte zij versneld 13 miljoen euro aan deze organisatie over.” (Wikipedia).

Labib al-Nahhas

Ook een voormalig kopstuk van een als terroristisch aangemerkte Syrische strijdgroep kreeg jaren geld van het ministerie van Buitenlandse Zaken. De Syrisch-Spaanse Labib al-Nahhas (46), tot begin 2017 woordvoerder en ‘buitenlandchef’ van de jihadistische groepering Ahrar al-Sham, een organisatie die vorig jaar gekwalificeerd is als terroristisch, was leider van een organisatie die van Nederland twee miljoen euro kreeg..

Meerdere mensenrechtenorganisaties hebben over Ahrar al-Sham gerapporteerd. Ruud Bosgraaf van Amnesty International: ‘Het is een organisatie die op vrij grote schaal mensenrechten schond, dan moet je denken aan ontvoeringen, martelingen en moord. Zo vonden er bijvoorbeeld in Aleppo in april 2016 raketaanvallen plaats op burgerdoelen door onder andere Ahrar al-Sham met een onbekend aantal doden tot gevolg. In mei 2016 volgde een grote aanslag in Alzara waardoor vooral veel kinderen, vrouwen en ouderen om het leven kwamen. (VPRO)

Kaag heeft in de afgelopen jaren 18 wetsvoorstellen ingediend en geen moties. Die wetsvoorstellen zijn niet erg vernieuwend-progressief.

Progressief?

Dat Kaag zo’n succes is geworden is dus best wel opmerkelijk. Vier jaar lang heeft ze op “progressief gebied” nauwelijks iets gepresteerd. Zoals vanavond bij Jinek geconstateerd werd: “onzichtbaar in de kamer”.

Tenzij je het subsidiëren van terreur “progressief” wilt noemen… Maar misschien was dat wel dé reden dat ze als lijstrekker zo’n succes was. Haar onzichtbaarheid in de politiek de afgelopen jaren. Want: daardoor minder ‘besmeurd’ met schandaaltjes. Nouja, afgezien van bovengenoemde “vlekjes” op het gebied van financiering van terreur.

Vrouwen

Sigrid_Kaag_by_Tasnimnews-cc-licentie-wikimediaVolgens een eerdere uitzending over de verkiezingsuitslagen gaf daarnaast 46% van de D66 stemmers nog een reden aan waarom ze op Kaag hebben gestemd: ze is een vrouw.

Met alle respect voor alle kiezers en in het bijzonder de vrouwelijke kiezers: jullie zijn voor de gek gehouden. Daarbij: als het feit dat iemand een vrouw is een reden is om op haar te stemmen, waaróm hebben de (progressief-linkse) vrouwen (en mannen) dan niet op Lilian Marijnissen van de SP gestemd? Een vrouw die écht iets voor vrouwen kan en wil betekenen? Net als haar partij?

Waarom zijn juist de SP en CDA de grote verliezers geworden, terwijl juist twee kamerleden van déze partijen hebben gezorgd voor de val van het huidige kabinet (toeslagen affaire) waar ook mevrouw Kaag mede verantwoordelijk is?

De confrontatie met Wilders heeft haar in dat opzicht denk ik ook geen windeieren gelegd. Zij werd woedend op Wilders. Waarom? Waarom kon zij niet verdragen dat hij haar aansprak over de ‘hoofdoek’ in Iran? Ik ben zéker geen Wilders-adept maar dat hij daar een hele gevoelige snaar raakte heeft een reden…

Vertrouwensfunctie

Zijn er alleen maar negatieve dingen over Kaag te melden? Nee. Ook wel positieve dingen. Echter, iemand die met name op het gebied van terreur  zo’n dubieus beleid heeft gevoerd en vele miljoenen richting die terreur-organisaties heeft geschoven vertrouw ik persoonlijk absoluut niet. Het is namelijk wel óns belastinggeld dat zij naar de palestijnse terreur toeschuift.

Haar echtgenoot, Anis al-Qaq, had een hoge functie had bij de Fatah. Anis al-Qaq was tandarts, voormalig Fatah-politicus en Palestijns ambassadeur in Zwitserland. Hij diende als “schaduwminister” van Gezondheidszorg voor de voormalig Palestijns leider Yassar Arafat. Ze trouwde met hem in 1993, in het geheim, in Jeruzalem en verloor nadat haar huwelijk bekend werd bij Buitenlandse Zaken haar vertrouwensfunctie. (Wikipedia).

Het klinkt als een oneigenlijk argument, dat vond ik eigenlijk eerst ook, om dit aan te halen maar op dit niveau is dat kennelijk wel degelijk relevant. Immers, als BZ wegens dat huwelijk haar vertrouwensfunctie opheft waarom zouden wij haar dan wél moeten vertrouwen? Dat maakt haar denk ik nou niet bepaald een geschikte kandidaat voor het premierschap. En ook niet als minister. Een positie waar je simpelweg niet potentieel chantabel mag zijn wegens familie-relaties met een medewerker van een terreurbewind.

Dat was toch óók de reden waarom het huwelijk van Koning Willem Alexander met Maxima (vanwege haar vader’s rol in de Junta van Argentinië) onder een vergrootglas lag? Waarom mag dat jegens hem, terwijl hij nauwelijks invloed op de politiek heeft, wel tot onderzoek en vraagtekens leiden en bij Kaag niet? Daarom dus om meerdere redenen wel degelijk relevant.

De sociaal-liberale partij van Hans van Mierlo die mensenrechten, individuele vrijheid en vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel had, is onder leiding van Alexander Pechtold getransformeerd naar een politieke beweging die rechtspopulisme en christelijke conservatisme bestrijdt, maar in alle talen zwijgt over de opkomst van het islamisme en over de postmoderne identiteitspolitiek. (HP De Tijd)

Dáárom werd ze wellicht zo boos op Wilders, denk ik. Mevrouw Kaag is kennelijk niet gediend van kritiek op de Islam. Ze wilde zich ook niet verzetten tegen onder andere de religieuze dwang waaronder vrouwen in het Midden-Oosten gebukt gaan (bezoek Iran). De vrouwen die zich verzetten tegen dat bewind, in Iran, waren dan ook hevig teleurgesteld in haar. Ze heeft zelf banden met de Islam en terreur-organisaties in het Midden-Oosten (voormalig werkgever). Net als haar partij buigt ze voor de politieke Islam:

Je hoort haar niet over islamisten en hun obsessie voor politieke macht. En wat er met de positie van de vrouwen gebeurt als dat patriarchaat eenmaal die macht naar zich toe trekt. Immers, veel meer dan de christenen en de joden zijn de islamisten de vijand van het modernisme. Nog meer dan dat modernisme haten ze de vrouw die naar dat modernisme evolueert. Waar de andere religies het stadium hebben bereikt dat ze vrouwen slechts adviseren om goede huisvrouwen en goede moeders te zijn, houdt de islam de vrouw door middel van bindende, religieuze teksten binnenshuis en achter de sluier. (idem)

Wilders had, “I hate to say it”, wel degelijk een punt. En Kaag? Kaag werd wítheet. De kiezers? Die dachten: “Zie je wel, die vrouw is terecht verontwaardigd, Wilders is een gevaarlijke Islamofoob!”. De manier waarop hij het bracht vond ik niet fraai. En hij legde het ook niet goed uit. Maar dat is televisie. Daar kun je geen uitgebreide diepgaande analyse geven en moet je het doen met de tijd die je hebt.

Het is in mijn ogen daarom eigenlijk best wel onbegrijpelijk dat veel vrouwen, júist vrouwen, gestemd hebben op D66. Die partij doet niets tegen de politieke Islam. Integendeel. Het angstbeeld van Wilders is dat alle Nederlandse vrouwen, net als Kaag, met een hoofddoekje op moeten rondlopen. Of die angst gerechtvaardigd is betwijfel ik. Maar iemand die die angst wegwuift en je, als vrouw, potentieel daaraan gaat blootstellen, je stem geven begrijp ik dus óók niet. Waarschijnlijk hebben veel vrouwelijke kiezers echter geconcludeerd dat Wilders ‘de boze witte man’ vertegenwoordigde en waarom daarom wellicht extra gemotiveerd om op Kaag te stemmen?

De Linkse Kiezer

Ik kan niet anders concluderen dan dat de verkiezingsuitslag maar één ding aantoont. Een groot aantal linkse kiezers geeft geen klap om sociale rechtvaardigheid. Die geeft ook geen klap om het milieu (zie verlies GroenLinks). Ze geven ook geen klap om het feit dat terreur gefinancierd is, mede door toedoen van Kaag, met óns belastinggeld. Ze zijn met boter en suiker in de uitgekiende PR-campagne van Kaag c.s. getuind.  Zij die nog wel de echte linkse principes huldigen zijn gebleven bij hun partij en voor een deel overgestapt naar Partij voor de Dieren en diverse nieuwe partijen. En de toeslagen-affaire? Het kabinet deed een ‘mea-culpa’ en het grote publiek is het weer vergeten.

Desondanks begrijp ik wel waarom VVD en D66 zp groot zijn geworden, ondanks alles. Ze zijn, denk ik, in de ogen van veel mensen die in het stemhokje stonden ‘het redelijke alternatief’ tegen ultra-rechtse partijen als PVV, FvD en Ja21. Als je daar staat en je heb wat linkse nestgeur, dan stem je wellicht, als je strategisch wilt stemmen, maar het liefst op D66. Ben je wat meer rechts-conservatief, dan stem je Rutte.

Just my two cents uiteraard.