Auteur: Rudy

Twitter pepijn van houwelingen nazivlag minister Ernst Kuipers

FvD’er Pepijn van Houwelingen gaat alle te perken te buiten met nazi-vergelijking

Dat de mensen van Forum voor Democtratie een flinke rel niet schuwen is bekend. Maar nu gaat Pepijn van Houwelingen van de FvD alle perken te buiten. Hij post een afbeelding van de minister van De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (Ernst Kuipers) met een nazivlag. Overduidelijk fotoshopje natuurlijk. Want het origineel staat er naast. Wat is de échte boodschap van dit soort berichten van Pepijn van Houwelingen op Twitter?

Bij de Algemene Beschouwingen kwam er afgezien van wat samenzweringsthorieën van Thierry Baudet geen zinnig woord uit de FvD fractie. Voortdurend zagen we Pepijn van Houwelingen en Gideon van Meijeren met de smartphones in de weer in de banken, al smiespelend en lachend. Zou mij niet verbazen als ze bezig waren  dit soort ongein voor te bereiden.

Het is ziek. Dóódziek dat een lid van de Tweede Kamer dit soort rotzooi plaatst. Ik volg hem al een tijdje op Twitter en de onzin en kwaadaardigheid die deze man er dagelijks uitbraakt is om te kotsen! Wat ik ook ernstig vind is dat er meer dan 1000 mensen dit een ‘like’ geven en er zo’n driehonderd zijn die het retweeten.

Pepijn van Houwelingen op Twitter

De strekking van dit fotoshopje is immers in alle opzichten duidelijk? Pepijn van Houwelingen, zelf niet vies van wat nazistische denkbeelden getuige zijn boek onder het pesudoniem “Vossius”, beschuldigt onze minister van Volksgezondheid er van een Nazi te zijn.

Twitter pepijn van houwelingen nazivlag minister Ernst Kuipers
(bron: screenshot Twitter)

Uiteraard valt dit méér dan slecht bij heel veel mensen en er volgen berichten dat mensen (overwegen) aangifte gaan doen, waaronder kamerleden. Pepijn van Houwelingen verwijdert daarop het bericht om vervolgens dit te plaatsen…

Pepijn van houwelingen (2) Minister Ernst Kuipers Marxisme
(bron: screenshot Twitter)

Waarmee hij aansluit bij het narratief van de Führer van de FvD, Thierry Baudet, die tijdens de Algemene Beschouwingen het nodig vond Minister Kaag met het Marxisme en geheime diensten in verband te brengen. En natuurlijk ook de ‘slachtofferrol‘ nog even meepakt door “links” te beschuldigen van het “constant met nazi-referenties strooien”.

Forum voor Democratie moet uit de 2e kamer

Deze partij is op niets anders uit dan het beschadigen, kwetsen en demoniseren van kamerleden en bestuurders. Ze verspreid doelbewust desinformatie. Feiten doen er niet toe voor het Forum voor Democratie. Alleen hun eigen mening maar bovenal het veroorzaken van rellen.

Provoceren, iets roepen wat eigenlijk niet mag en dan kapitaliseren op de verontwaardiging. Dat zie je overal. (Kristoffer Holt)

Reltrappen = aandacht krijgen. Ook hier geldt weer dat provoceren maar één doel dient: aandacht, aandacht, aandacht! Snel de keutel intrekken door de tweet te verwijderen maar vervolgens nog even het verhaaltje van Baudet onderstrepen. Zodat, door de opwinding die ontstaat, dát verhaaltje weer vleugels krijgt.

En zó vliegt die “uil van Minerva“..

D66-leider Jan Paternotte noemt de actie van Van Houwelingen „een grove belediging van de diepe pijn van de nabestaanden van de Holocaust”. Dat is nog zacht uitgedrukt denk ik.

In mijn ogen is hierop maar één antwoord mogelijk. Het Forum van Democratie moet uit de 2e kamer verwijderd worden. Alle grenzen van het betamelijke zijn overschreden hiermee.

munten bankbiljetten geld en inflatie (Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay)

Energiearmoede? Begin aan de voorkant!

De EU heeft plannetjes gemaakt voor bestrijding energieproblemen. Ze willen de energiearmoede aanpakken zeggen ze. Diederik Samson doet op TV hier over een aantal uitspraken. Hoe houdbaar is dit?

De politiek heeft totaal geen feeling met de realiteit waar mensen dagelijks mee geconfronteerd worden.

De meeste mensen die in energiearmoede leven wonen in slecht geïsoleerde doorwaaiwoningen. Mensen met een goed inkomen in stevig geïsoleerde (koop)woningen met zonnepanelen en laag energieverbruik. Wie profiteert daarom door de bank genomen het meest van dit soort plannen..? Juist!

De opmerking over elektrische dekens is helemaal bizar. Een elektrische deken gebruikt gemiddeld 30 kWh/jaar. Alsof ‘rijke mensen’ dat gebruiken; integendeel zo’n warme lap in je bed is juist voor “armoedige” (of milieu bewuste!) mensen die de verwarming op de slaapkamer niet gebruiken..

In plaats van “energiebelasting” bij de producenten kan je dit ook aan de voorkant inrichten, door de prijzen te verlagen en belastingen (tijdelijk) op te schorten. En natuurlijk door nú in te zetten op nationale verduurzaming en te stoppen met subsidiëren. Laat de energiemaatschappijen dát dan betalen.

Terugkijken fragment:

Zie ook: https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2444756-nederland-is-laat-met-energiemaatregelen

Amsterdam (Afbeelding van Fabrice via Pixabay)

Het Platteland is racistisch, volgens Sander Schimmelpenninck

Sander Schimmelpenninck heeft regelmatig een mening. Een uitgesproken mening. Da’s prima. Dat mag. Heb ik ook. Maar soms slaat hij de plank wel heel ernstig mis. Want het Platteland is racistisch. En wordt met de dag achterlijker. Volgens Sander Schimmelpenninck. En dat is aantoonbaar onjuist.

Op Twitter kwam hij vandaag met het volgende bericht.

Sander Schimmelpenninck op Twitter

(screenshot)

Wie het artikel leest (helaas, betaalmuur) op de site van de Volkskrant kan lezen dat de Columnist denkt dat “de provincie” c.q. “het platteland” racistisch en populistisch is geworden. En uiteraard de Randstad niet. Want dáár wonen de ‘goeien’.

(citaat) De Provincie is Racistisch Sander Schimmelpenninck - Provincie Racistisch

Ja Groningers, Drenten en Twentenaren u leest het goed. Sander Schimmelpenninck schrijft het zwart op wit. Volgens hem begint “alles buiten de Randstand massaal naar populistisch rechts te hangen”. Dat Links een universeel scheldwoord is geworden (onder sommigen) is op basis van dit soort proza nog te verexcuseren ook.

De feiten spreken Sander Schimmelpenninck’s gezwam namelijk nogal tegen. Hier de verkiezingsuitslagen van de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen en verkiezingen voor de Tweede Kamer. Populistisch? Racistisch? Wáár dan, Sander Schimmelpenninck?

Rudy's Krabbels | verkiezingsuitslag groningen

Verkiezingsuitslag Provincie Groningen, Gemeenteraadsverkiezingen

Rudy's Krabbels | verkiezingsuitslag groningen 2k

Verkiezingsuitslag Provincie Groningen, Tweede Kamer

Het “verheffen” van de Randstedelijken (“kijk ons eens deugen want wij stemmen links”) en het zich afzetten tegen ‘het platteland’ door Sander Schimmelpenninck raakt kant noch wal. Iemand schrijft dan ook terecht: “Jouw column helpt niet echt de polarisatie te verminderen. En Nederland in de randstad en het platteland opdelen, nogal gemakzuchtig.

Polariseren

Maar dáár is deze deugmeneer niet van gediend! Integendeel.

Rudy's Krabbels | Screenshot 2022 09 12 at 19 00 38 daan de bruijn op Twitter

Reacties als deze spreken boekdelen. Wat mij betreft is er maar één die moet “oplazeren”. En dat is Sander Schimmelpenninck zelf. Tot slot doe ik nog even de uitslag van de verkiezingen van de Tweede Kamer van “De Randstad” hier onder (voor alle cijfers, klik hier).

Screenshot 2022-09-12 at 19-14-46 Verkiezingsuitslagen voor de provincie Zuid-Holland (update 2022!) AlleCijfers.nl

De grootste partij is … De VVD. 3e Plaats: PVV. Aangezien men D66 als “links progressief” bestempeld wordt er, in elk geval op het Groninger platteland, nog steeds behoorlijk méér “links” gestemd dan in de Randstad.

Sander Schimmelpenninck’s Linkse Populisme

Zijn schrijfsels hebben op geen enkele manier nog toegevoegde waarde op deze manier. Hoe zielig kan je zijn, jezelf willen verheffen boven “de provincie”? Incidenten verheffen tot maatgevend voor complete provincies of “het platteland”? De Volkskrant volstrekt onwaardig.

Hoe noemde je dat ook al weer, als je hele bevolkingsgroepen wegzet op basis van kenmerken of gedrag van een deel van de groep… oh ja, ik weet het weer: POPULISME. De pot verwijt hier de ketel…

 

munten bankbiljetten geld en inflatie (Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay)

De Inflatie giert de pan uit in 2022!

De inflatie giert de pan uit als ik om mij heen iedereen zo hoor en het nieuws lees. De gasrekening (eigenlijk: het vóórschot) is voor veel mensen niet meer te betalen, mensen klagen steen en been over de uitgaven in de supermarkt, benzine is nog steeds (veel) te duur.

In augustus was de inflatie in de eurozone maar liefst 9,1 procent. Huishoudens en bedrijven in Europa hebben daar veel last van, onder meer doordat gas, benzine en voeding fors duurder zijn geworden. Veel mensen komen hierdoor in financiële problemen.” (nu.nl)

Een inflatie van 9,1 procent in de Eurozone is natuurlijk ongekend hoog. De berekening van de inflatie door het CBS is een ingewikkeld verhaal.

Inflatie in de Eurozone

In 2003-2006 was de inflatie ook hoog. In de Eurozone maar liefst 6,9%. Gek genoeg hoorde je er toen “op de straat” niet zo veel mensen over. Integendeel, iedereen om mij heen was blij over de hoge spaarrentes (IceSave debacle). De spaarrentes nu zijn om te huilen.

De ECB houdt al jarenlang de geldpers vlotjes draaiende en de rentes waren zelfs lange tijd negatief. Waardoor ze de inflatie alleen maar aan het aanjagen waren. Daar wordt al héél lang tegen gewaarschuwd want het loopt de spuigaten uit:

De teller staat alleen tijdens corona al op 1850 miljard nieuwe euro’s. En de ECB is niet van zins het roer binnenkort om te gooien, maakte ze deze week opnieuw bekend. [..] Kwetsbare EU-landen als Italië, Griekenland en Spanje zijn afhankelijk geworden van de steun vanuit het ECB-hoofdkantoor in Frankfurt. Want hoe drukt die het geld bij? Door staatsleningen op te kopen uit de markt, van banken bijvoorbeeld, en die banken daarvoor te betalen met vers gedrukte euro’s. (Trouw, 29 januari 2021).

Iedereen met Economie op MAVO niveau kon op zijn vingers narekenen dat dat niet lang goed kon blijven gaan.

Gisteravond zag ik bij Op1 een aantal ouderen en gasten aan tafel die het hadden over de koopkracht problemen. Het is niet te ontkennen. Veel mensen hebben gewoon minder te besteden, we merken het zelf ook wel.

Regelmatig zie ik ook de roep om “#NEXIT” op social media voorbijkomen. Of zelfs weer “terug naar de gulden”. Stokpaardjes van de populisten. Maar dat lost helemaal niets op want de inflatie in bijvoorbeeld Groot Brittanië (eigen munt, de Pond) is ook extreem hoog, net als in andere landen met een eigen munt.

Energieprijzen exploderen

De prijs voor Benzine en Diesel is enorm gestegen afgelopen jaar. Ik ben afgelopen 2 jaar door thuiswerk >70% minder gaan rijden dus dat heft elkaar ruimschoots op voor mij. Sterker nog, ik geef veel minder uit aan benzine dan vóór de corona-crisis.

Het Energievoorschot dat Vattenfall van mij vraagt is 347% gestegen. Van een berekend (nieuw) maandvoorschot in mei jl. van €134,00 naar een huidig voorgesteld termijnbedrag van €465,00. Dat is op jaarbasis een verschil van bijna €4.000,–.

Ons verbruik houden we (slimme meter, Vattenfall’s “Mijn Vattenfall”) zeer goed in de gaten. Want besparen (op energie) begint bij bewustwording en monitoren!

De prijsopbouw bij energieleveranciers, in het bijzonder bij Vattenfall, vind ik overigens bijzonder ondoorzichtig en sowieso lastig te vinden! Je moet écht je best doen om te ontdekken wat je eigenlijk betaalt (om zo te kunnen inschatten hoe het allemaal gaat uitpakken). Op dit moment betaal ik bij hen € 2,243243 per m³. Inclusief een overheidsheffing van € 0,544161 per m³.

Op Sociale Media wordt heel vaak, ten onrechte dus, geroepen dat “de roverheid”(..) voor “meer dan de helft” van de rekening verantwoordelijk is. Dat is dus niet het geval.

De oplossing die vanuit met name “linkse hoek” wordt aangedragen is ‘subsidiëren’. Iets waar ik géén voorstander van ben.

De Dagelijkse Boodschappen

Op TV en Sociale Media hoor ik iedereen heel hard toepen dat de boodschappen zo duur zijn geworden. Sommigen claimen zelfs méér dan het dubbele kwijt te zijn, verspreiden horrorverhalen over- en van de voedselbanken.

De samenstelling van het inflatiecijfer bevat een aantal componenten. Opvallend genoeg is ontspanning, verzorging en “overige” verantwoordelijk voor een bijdrage van maar liefst 48% van dat cijfer. Voeding draagt voor 24% bij.

We hadden zelf ook de indruk dat de boodschappen aardig duurder zijn geworden. Dat ís voor sommige producten ook zo. Nu wil het toeval dat mijn vrouw de boodschappen altijd met de pinpas afrekent dus hebben we goed zicht op de uitgaven.

Ik heb de uitgaven bij de supermarkten van het afgelopen jaar (Albert Heijn, POIESZ, ALDI, lokale groenteman) eens gedownload bij de bank, in een spreadsheet gezet en daaruit komt onderstaande beeld.

Inflatie 2022 Uitgaven boodschappen

Waarbij moet worden opgemerkt dat we de laatste maanden een extra (tijdelijke) “kostganger” hebben én wij sowieso al duurder uit zijn omdat we in verband met onze gezondheid kiezen voor bepaalde producten (koolhydraat-arme producten, biologische producten, niet bezuinigen op verse groenten en fruit, enz).

Zoals je kunt zien is er opvallend genoeg, de diverse factoren er in meewegend, geen sprake van een extreme stijging van onze kosten. En als we er kritisch naar gaan kijken kan er vast wel hier en daar bezuinigd worden.

Inflatie is persoonlijk

Een inflatiecijfer of percentage zegt dus niet zoveel. Het zegt niets over je persoonlijke omstandigheden. Want je kunt meer of minder zijn gaan autorijden. Méér of minder energie gebruiken, méér of minder aan boodschappen uitgeven. Dat zijn, voor een groot deel, keuzes die je maakt.

Een groot deel van ons gedrag echter verloopt onbewust. De omgeving speelt een grote rol. Bijvoorbeeld in de supermarkt, waar ze proberen je te verleiden tot het doen van impulsaankopen. Maar daar kun je wel degelijk grip op krijgen.

Vaak zijn persoonlijke keuzes namelijk van véél grotere invloed dan de omgevingsfactoren. Dat wil zeggen: de omgevingsfactoren kun je, door persoonlijke keuzes en goed plannen, grotendeels buiten werking stellen.

  • Ga alleen winkelen als je iets nodig hebt….
  • Maak lijstjes vóór je naar de winkel gaat….
  • Laat je niet verleiden….
  • Stel een budget vast (en hou je eraan).

Dat ik nu bijvoorbeeld maar één dag per week met de auto naar kantoor ga en vier dagen thuiswerk, scheelt niet alleen ruim €200/maand aan benzine maar scheelt óók flink in onderhoud en afschrijving van de auto. Ik schat dat ik hiermee per maand zeker €250 tot €300 bespaar. Niet voor iedereen weggelegd, maar wel voor véél mensen.

Ik kán best meer op kantoor zitten. Maar los van het feit dat het voor mijn werk helemaal niet nodig is, het heel veel reistijd scheelt en ik op kantoor zitten (daarom) veelal als overbodig ervaar speelt het kostenaspect ook een rol voor mij.

Lekkende Waterleiding (Afbeelding van Holger Schué via Pixabay)

Het lek is boven

Een oude regel bij ondernemen is: de eerste winst is wat je niet uitgeeft. Dat geldt ook voor je privé situatie.

Ja. Prijzen stijgen. Er is sprake van hoge inflatie. Dat ontken ik niet. Ik ontken ook niet dat er veel mensen zijn die het financieel moeilijk, héél moeilijk, hebben.

Echter, in plaats van klagen, roepen en schreeuwen op sociale media en het aftreden van het kabinet en nieuwe verkiezingen te eisen(..) kun je óók kijken naar wat je zelf kunt doen.

Zet je uitgaven eens op een rij (download van de bank is zó gedaan). Hou een kasboekje bij. Waar blijft je geld? Ouderwets? Jazeker! Maar wél slim én noodzakelijk. Als je in geldnood zit moet je namelijk weten waar het geld gebléven is, zodat je kunt ingrijpen in je eigen gedrag.

Voor veel mensen is dit een echte openbaring. Het lek is dan vaak snel boven! Er is ook een grote categorie die dit helemaal niet wil doen. Want dan zien ze wat ze wel weten zwart op wit bevestigd. Bijvoorbeeld hoevéél roken, drank, uitgaan, eten bestellen, hobbies en (overbodig) shoppen –om maar eens wat te noemen– allemaal kosten.

Het is voor veel mensen confronterend om hun eigen uitgavenpatroon onder ogen te zien. Al helemaal als de partner meekijkt 😉 maar ik kan het je toch aanraden vóór je weer ten strijde trekt op social media.

Woningcrisis (Afbeelding van cam hudson via Pixabay)

Woningcrisis? Het woningtekort wordt door onszelf veroorzaakt.

Het woningtekort wordt door onszelf veroorzaakt. Er is altijd krapte op de woningmarkt geweest maar als je tegenwoordig de berichten op de social media en in de kranten leest is het extreem ernstig gesteld in ons land met het woningtekort en er sprake is van een woningcrisis.

Ik ben van de cijfers en de feiten. Discussies op basis van onderbruikgevoel of exemplarische voorbeelden als “mijn nichtje woont nu al zes jaar bij haar broer in huis” zijn geen argumenten in dit soort gesprekken maar slechts illustraties. Want daar kan ik weer andere illustraties tegenoverzetten, exemplarische voorbeelden als in hoe snel onze eigen kinderen er (ook nu nog!) in slagen een appartementje voor zichzelf te vinden.

Dat soort discussies zijn dan ook niet anders dan onzinnig tijdverdrijf. We moeten ons aan de feiten houden. Probleem is echter dat niemand dat relevant lijkt te vinden, in heel veel onderwerpen. Liever spreekt men over ‘testosteron-bommen die onze huizen inpikken‘ of over de ’tsunami van asielzoekers’ en, uiteraard, ‘gelukszoekers die hier uitkering komen incasseren’. En natuurlijk zijn dié mensen ‘schuldig’ aan alle criminaliteit en in het bijzonder de krapte op de woningmarkt.

Woningcrisis? De cijfers!

Wie de cijfers op een rij zet kan niet anders concluderen dan dat de woningcrisis voornamelijk aan de bevolking zelf te danken is. In de onderstaande tabel en grafiek wil ik iets opmerkelijks laten zien. Ik heb het aantal woningen en het aantal inwoners van ons land tegen elkaar afgezet.

  Woningen Inwoners Inw/woning
1950 2.229.595 10.300.000 4,62
1960 2.871.584 11.420.000 3,98
1970 3.786.524 13.120.000 3,46
1980 4.849.719 14.090.000 2,91
1990 5.892.241 14.890.000 2,53
2000 6.650.911 15.860.000 2,38
2010 7.217.803 16.580.000 2,30
2020 7.900.000 17.410.000 2,20

In een grafiek ziet dat er zo uit:

 

Woningcrisis
Woningcrisis – Woningen versus inwoners (verhouding)

Zoals je kunt zien is het aantal woningen, in verhouding tot het aantal inwoners, sterk gestegen de afgelopen decennia (vanaf 1950 tot/met 2020). Hoe kan het dan dat er een “woningtekort” is? De reden kun je zien in het bovenstaande tabelletje: er zijn steeds meer mensen die per persoon méér woningruimte nodig hebben.

Begin 2022 waren er 8,1 miljoen particuliere huishoudens in Nederland, waarvan 3,2 miljoen eenpersoonshuishoudens. Gemiddeld wonen er 2,13 mensen in een Nederlands huishouden, in 1962 was de gemiddelde huishoudensgrootte nog 3,53. (CBS). Dit heeft allerlei redenen natuurlijk, waaronder de vergrijzing.

Waar vroeger ouderen in een ‘bejaardenhuis’ of verzorgingsflat gingen wonen, moeten ze nu –vaak noodgedwongen– lang(er) zelfstandig wonen. Wat voor veel ouderen overigens helemaal niet zo’n feest is want een grote ééngezinswoning onderhouden inclusief tuin e.d. voor een alleenstaande oudere is best een opgave.

Zoals ik al zei: de Woningcrisis wordt door onszelf veroorzaakt. Toen ik opgroeide was het heel normaal bijvoorbeeld dat wanneer je ‘vrijgezel’ was, je samen met een broer of zus in één woning woonde. Tegenwoordig wil iedereen voor zichzelf woonruimte. Heel begrijpelijk, maar we moeten ons ook beseffen dat het een luxe is.

Vluchtelingendiscussie

De laatste weken hoor je als één van de argumenten tégen opname van asielzoekers “vol is vol” en “er zijn véél te weinig woningen”. Zoals ik hierboven ook al even aanstipte. Ik geloof er niets van. Er zijn genoeg woningen voor de bevolking beschikbaar. Een oplossing is dat we allemaal wat creatiever omgaan met de beschikbare woonruimte – en dan heb ik het nog niet over leegstand.

Eigenaren van panden die langer dan zes maanden leeg staan, zijn verplicht de leegstand te melden. Leegstand bijvoorbeeld als gevolg van frauderende autochtonen(!) die wél een woning huren maar ondertussen stiekem bij een vriend(in) wonen. Zodat ze dubbel utkering, huurtoeslag, energietoeslag enzovoorts kunnen incasseren. Woningen die leegstaan om allerlei andere redenen. Daarnaast zijn er ook ontzettend veel leegstande andere panden die als (tijdelijke) woonruimte gebruikt kunnen worden, ga zo maar door.

De officiële leegstand (in 2021 en 2020 ongeveer 2,4%, bijna 190.000 woningen!) heeft vaak een goede reden. Renovatie, tijdelijk wegens verkoop, verhuizing enzovoorts. Maar er is dus ook een deel van de woningen die op papier bewoond zijn en dat in de praktijk helemaal niet zijn.

Ik ga hier geen oplossingen aandragen of verzinnen. Ik pleit er ook niet voor dat ouders maar weer bij hun kinderen gaan wonen, of andersom, zoals in de jaren ’50 en ’60 heel gebruikelijk was. Maar het mag duidelijk zijn dat er, in mijn ogen, geen enorme crisis is op de woningmarkt. Er zijn heel veel woningen, de vraag is: hoe gaan we die verdelen, moeten we dat anders verdelen? Zoniet, dan accepteren we dat er een ’tekort’ is.

 

 

datagedreven werken zegen of vloek

Datagedreven werken, zegen of vloek?

Wat is eigenlijk datagedreven werken, wat kun je er mee? Wat zijn de potentiële maatschappelijke consequenties van datagedreven werken? Datagedreven werken is, zo lijkt het op het eerste gezicht, op basis van (onbewerkte) gegevens gaan werken en (bij)sturen. En dit gaat ver. Het is namelijk vaak een excuus om héél veel data te gaan verzamelen of samenvoegen.

Heel veel mensen maken zich druk over “de QR-code”, de Europese Digitale Identiteit of een Social Credit Systeem. Persoonlijk geloof ik dat er een heel ander ‘doemscenario’ zich onder onze eigen neus kan of zal afspelen als we niet goed monitoren wat er allemaal gaande is op het gebied van datagedreven werken. Een ontwikkeling waar ik mij al geruime tijd zorgen over maak, vooral omdat gepoogd word datagedreven werken  aan te wenden voor het bereiken van gedragsverandering bij de burger. Begin jaren ’90 liep ik al tegen het fenomeen aan dat er ontzettend veel data verzameld wordt over burgers – data waar beslissingen op gebaseerd worden en waar zij geen énkele weet van hadden. Ik heb hier moeite mee. En dit fenomeen heeft onder de noemer ‘datagedreven werken’  vleugels gekregen.

Onderstaande is een verkorte versie van mijn artikel over datagedreven werken. Lees/download het volledige artikel (PDF) hier.

Datagedreven Werken

Als ICT’er heb ik altijd geleerd: gegevens (data) zijn géén informatie. Verzamelde data wordt omgezet in informatie. En met die informatie wordt iets gedaan.

Als het gaat om bedrijfsmatige data (verkoopcijfers, productiecijfers, afzetgebieden, resultaten advertentiecampagnes, sturing koopgedrag, enzovoorts) is er geen enkel bezwaar zolang er geen persoonsgegevens worden verwerkt en/of persoonsgegevens met expliciete toestemming zijn verzameld voor dit doel.

Echter, datagedreven werken wordt ook op ander gebied ingezet. Er wordt allerlei data over mensen verzameld, data van burgers. En daar worden analyses op gedaan en op basis van die analyses beslissingen genomen.

Data waar je, vanuit privacy-oogpunt, recht op inzage en correctie op moet hebben. Alleen.. niemand vertelt je dát ze die data over je verzamelen, daarmee aan het werk zijn en soms verregaande conclusies trekken op basis van die data! Laat staan dat je toestemming wordt gevraagd hiervoor.

Datagedreven werken - ambtenaar achter de laptop (Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay)
Bepaalt een ambtenaar achter de computer straks of uw gedrag wel ‘gewenst’ is? (Afb Gerd Altmann)

Gedragsverandering door Datagedreven werken

Het ministerie van Justitie en Veiligheid (JenV) heeft in 2019 een uitgebreid rapport gepubliceerd (mirror) waarin zij uit de doeken doen hoe zij middels datagedreven werken onder andere analyses (willen) doen op personen en gezinnen (families) en vervolgens willen gaan sturen op gedragsverandering.

Na het doornemen van het document van het Ministerie van JenV zie ik toch wel wat haken en ogen voor wat betreft het inzetten van datagedreven werken op die manier. Al was het maar wegens de enorme verzamelwoede van data (en bewaren er van) die daardoor ontstaat.

Een recent voorbeeld op dat gebied is de veiligheidsdienst. Bits of Freedom heeft hier een behoorlijk dossier over opgebouwd. De geheime diensten bewaren (nog steeds) onrechtmatig de gegevens van burgers, zo bleek recent. Ze hebben op dit gebied in juni jongstleden eindelijk een succes geboekt.

De toezichthouder heeft al aangegeven dat dit onrechtmatig is, maar de minister schuift dit oordeel terzijde en laat deze praktijk in stand. (BOF)

Dat is allemaal “big data”. Wat doen ze daar mee?

Datagedreven werken: waarom eigenlijk?

Een datagedreven werkwijze zorgt ervoor dat je sneller weet wanneer iets goed of juist niet goed gaat. Hierdoor is het mogelijk om sneller aan de knoppen te draaien om veranderingen teweeg te brengen. En niet alleen dat maar je weet ook nog eens aan welke knoppen je het beste kunt draaien voor het gewenste resultaat. (E-Mergo)

In dat geval zul je dus de data bewerkt moeten hebben of bepaalde indicatoren moeten hebben en is er geen sprake van onbewerkte, ruwe, data maar sprake van interpretatie van de data middels bijvoorbeeld een ‘dashboard’, gevoed door kunstmatige intelligentie (Artificial Intelligence, vaak afgekort tot “AI”).

Interpretatie
De dashboards/indicatoren veronderstellen kennis van de data en hoe die te interpreteren en te wegen, af te zetten, onderling. Wat weegt zwaarder? Welke handelwijze beïnvloedt de data? Wat voor vooringenomen standpunten wegen er in mee?

De weging en verwerking van data (waardoor het feitelijk weer omgezet wordt van gegevens naar een beperkte gegevensset i.c. informatie en er geen sprake meer is van werken op basis van ruwe data) zal dus zeer secuur, vrij van aannames en ethisch verantwoord moeten zijn.

Etniciteit
Bepaalde specifieke indicatoren, zo stelt JenV, mogen niet meewegen. Waardoor je eerdergenoemde interpretatie mijns inziens juist niet waardevrij maakt. In mijn optiek is vanaf dat punt de data al gemankeerd want: gefilterd.

De etnische gegevens bijvoorbeeld. Waarmee een filtering wordt gedaan op de ruwe data en er geen sprake meer is van datagedreven werken omdat relevante gegevens verwijderd zijn.

De aanname is “iedereen is gelijk”. Maar dat is een vooronderstelling die kant noch wal raakt. Juist etnische gegevens kunnen een bepaalde invloed hebben op gedrag.

Toch klinkt het raar in de oren van mensen als je dat soort feiten (etniciteit, woonomgeving, sociale situatie) juist wél laat meewegen want: “racisme”, “bevooroordeeld”, “mensen wegzetten” en “kijk maar naar de toeslagenaffaire”.

Anderzijds is het bewust buiten beschouwing laten van etniciteit, sociale omstandigheden, opleidingsniveeua e.d wel degelijk een misser als JenV gedragsverandering wil stimuleren met behulp van datagedreven werken. Immers, bepaalde (invloeden op) groepen blijven in je uiteindelijke ‘dashboard’ op die manier buiten het zicht van de mensen of systemen die je wilt beïnvloeden qua gedrag.

Profilering

de inzet van algoritmes haalt regelmatig de media – en meestal niet in positieve zin. Rond de opsporing van fraude zijn verschillende (overheids)organisaties breed uitgemeten onderuitgegaan. Ze koppelden data en voorspellende rekenmodellen aan ‘risicoprofielen’ en trokken onterechte conclusies over mogelijke misstanden.” – Frankwatching.

Er kunnen (dus) ook andere belangen (gaan) spelen bij de overheden. Bijvoorbeeld fraudebestrijding. Of het in beeld brengen van “probleemgezinnen”.

Wat zijn de bezwaren, en de nadelen, die hier aan kleven?

  • Profilering op basis van een dataset is profilering op basis van éénzijdige, onvolledige, gegevens; immers: niemand heeft een compleet dataprofiel van een burger. Beslissingen die op basis van een incompleet profiel worden genomen kunnen verstrekkende gevolgen hebben voor de betrokkene(n)!
  • De indicatoren op basis waarvan beslissingen worden genomen: hoe komen die tot stand, op basis van gedegen wetenschappelijk onderzoek en brede, geverifieerde, data-analyse of op basis van ‘ervaring’ en ‘onderbuikgevoel’?
  • Alle data die je hebt van een burger in één grote container stoppen, een datawarehouse, is dat eigenlijk wel legaal?
    • Dat een burger toestemming heeft gegeven het te gebruiken voor een bepaald doel (bijvoorbeeld vaststellen van recht op uitkering) wil niet zeggen dat je toestemming van dezelfde burger hebt het zomaar te gebruiken om een analyse te doen ten behoeve van jeugdzorg of andere doeleinden – integendeel!
    • De algemene regel is dat verstrekken van persoonsgegevens alleen mag als dat verenigbaar is met het doel waarvoor de gegevens zijn verzameld. Of dit het geval is, hangt af van de concrete omstandigheden. (Autoriteit Persoonsgegevens).
      Er mag vanaf worden geweken wanneer de verwerking van de persoonsgegevens noodzakelijk zijn om de publieke taak goed te kunnen vervullen. Het samenvoegen van data in een datawarehouse om daar middels ‘datagedreven werken’ allerlei leuke ontdekkingen mee te doen valt daar domweg niet onder.
  • Heeft de burger er weet van dat je dat doet, heeft de burger bewust, expliciet, toestemming gegeven voor gebruik van én inzage in deze data, hoe zit het met het recht op correctie?
  • Wie mag het allemaal raadplegen en waarom? Wat zijn de waarborgen dat de data op de juiste manier wordt gebruikt en door de juiste personen (en waarom zijn zij dat?) wordt geraadpleegd?
  • Is er sprake van correcte en herleidbare logging van deze dataraadplegingen? Denk aan het debacle met de GGD en inzage in gegevens door niet geautoriseerde personen en de illegale handel in deze gegevens.

Aan data en daaruit volgende categorieën liggen altijd keuzes ten grondslag. Ze reproduceren dus een perspectief op de werkelijkheid. Dat effect versterkt bovendien naarmate we die vorm van de werkelijkheid meetbaar maken.

Ten tweede: mensen stoppen andere mensen graag in een hokje. Dat helpt ons om de wereld en de mensen die we tegenkomen te begrijpen. En dat conflicteert met de kern van een dataprofiel [..] dataprofielen zijn niet consistent: verschillende ordeningsprincipes kunnen door elkaar lopen en de categorieën sluiten elkaar ook niet onderling uit. Je scoort op alles, maar niet in gelijke mate. Frankwatching.

Datragedreven werken is niet waardevrij
Datragedreven werken is niet waardevrij (Afb. Gerd Altmann)

Datagedreven werken – Zegen of Vloek?

Er valt natuurlijk nog veel meer over te zeggen, er zijn heel veel voorbeelden te vinden hoe datagedreven werken werkelijk ‘een zegen’ kan zijn maar ook een regelrechte vloek werd of kan zijn.

In heel veel zaken kan datagedreven werken heel nuttig zijn. Maar wanneer we het gaan loslaten op de burger, in handen van amateur-analysten achter een ‘dashboard’ die het verschil tussen gegevens en informatie niet eens kennen, privacyregels al helemaal niet en zich niet bewust zijn van de manier van totstandkoming van de gegevens die ze hebben alsmede de weging die wel of niet is toegepast, is er mijns inziens een enorm risico dat de gegevens tot volstrekt verkeerde conclusies leiden. Met alle gevolgen van dien (zie de voorbeelden in het uitgebreide artikel).

Belangrijk is, denk ik, dat we niet zomaar de hype moeten volgen. Een systeem of methode gebruiken ‘omdat het er nu eenmaal is’ is nooit de juiste insteek.

Als er vanuit de maatschappij geen vraag naar is, is het domweg niet zinvol hier tijd en energie in te steken. Tenzij het voor de maatschappij een, ook door de burger zo ervaren, toegevoegde waarde heeft én de burger hier – op zijn minst impliciet maar bij voorkeur expliciet – mee instemt.

____________
Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven, geeft mijn persoonlijke observaties en mening weer en is gebaseerd op openbare bronnen.

geld tijd beleggen

Armoede Subsidiëren is Continueren. Nationaal Verduurzamingsplan!

Het subsidiëren van armoede betekent dat je armoede in stand houdt. Armoede subsidiëren is continueren.

Om te subsidiëren moet je daarnaast een andere groep geld afnemen. Subsidiëren kost geld. Het rondpompen van geld zorgt daarnaast voor extra kosten door de uitvoeringslasten die er mee gepaard gaan.

In de regel zijn het de ‘middeninkomens‘, de groep die ruwweg tussen de €35.000 en €70.000 per jaar verdient (op dit moment), die de subsidie voor ‘de armen’ moeten ophoesten. Want: belasting wordt over het algemeen geheven over inkomen en goederen. Met name heffing op inkomen (23%) staat bovenaan in de lijst van inkomsten uit belastingen.

Loon- en inkomenstenbelasting   23%
Omzetbelasting (Btw)            20%
Zorgpremies                     14%
Premies volksverzekeringen      11%

Rijke mensen, zeg maar “de miljonairs”, verdienen meestal hun geld niet door te werken maar middels beleggen (aandelen, verhuur van panden etc), via hun bedrijf, etc.

Loon- en inkomstenbelasting alsmede premies volksverzekeringen worden ingehouden op loonvormende arbeid en dus voornamelijk door de middeninkomens opgebracht. Mensen die in loondienst zijn of als zelfstandige (ZZP’ers bijvoorbeeld) werkzaam zijn.

Miljonairsbelasting

Daarom stellen mensen als Lillian Marijnissen van de Socialistische Partij en anderen regelmatig voor ‘de rijken hun geld af te pakken’ middels een jaloeziebelasting namelijk door kapitaal of vermogen te belasten. Dit kapitaal moet éxtra belast worden, vinden zij, zodat daarmee zij die ‘arm’ zijn gesubsidieerd kunnen worden.

Dat dit helemaal niet werkt en de mensen die arm zijn of een laag inkomen hebben hier totaal niets mee opschieten zal ik onderstaand duidelijk proberen te maken.

Miljonairs
In totaal telde ons land in 2020 zo’n 278.000 huishoudens met een vermogen van 1 miljoen euro of meer. Maar bij vermogen gaat het grotendeels om het vermogen op papier.

Dat is dus geen cash geld of geld op je lopende- of spaarrekeningen. Het is vooral de waarde van de eigen woning (minus de hypotheekschuld) en andere bezittingen, zoals een belang in een bedrijf. Dat “kapitaal” kun je dus sowieso niet zomaar benutten laat staan zondermeer belasten. Er is wel sprake van rendement en dit rendement kan- en wordt belast. Een miljonairsbelasting is dus domweg niet haalbaar.

In het artikel “De Overheid als Robin Hood” heb ik hier eerder al eens aandacht aan besteed.

Energiecrisis

De energiecrisis heeft er toe geleid dat de roep om het verhogen van belastingen toenam. Zodat de extra belasting vervolgens kan worden uitgedeeld aan ‘de armen’.

Een systeem waarbij wederom geld rondgepompt moet worden door overbelaste instellingen, zoals de belastingdienst, en waar de te belasten groep waarschijnlijk snel creatieve uitwegen voor zal vinden.

Pieter Omtzigt deed recent nog een voorstel om de grote bedrijven extra te belasten.

Ik wil praten over elke mogelijkheid. Er ontstaan op bepaalde plekken exorbitante winsten, terwijl huishoudens niet kunnen rondkomen. Wat ze in het Verenigd Koninkrijk, Spanje en Italië kunnen, kunnen we hier ook.’

Hij deed in de 2e kamer ook het voorstel om de 10 miljard gasbaten aan te wenden voor gezinnen die de gasrekening niet kunnen betalen.

Daarmee los je het probleem niet op maar continueer je alleen maar. Door mensen subsidies te verstrekken geef je een perverse prikkel – er is geen enkele aanleiding voor hen om het échte probleem aan te pakken namelijk: ze moeten hun gasverbruik temperen of zelfs helemaal stopzetten.

Vadertje Staat
Als vadertje staat maar door blijft gaan slecht gedrag te belonen zal niemand een noodzaak ervaren te verduurzamen. Verhuurders, huurders, woningeigenaren: allemaal roepen ze “het is de schuld van het kabinet” en eisen dat die de opgehouden handjes gaat vullen.

Dat is niet houdbaar. Want dit jaar is er een energiecrisis en koopkrachtprobleem, volgend jaar is er wel weer iets anders. Daar komt bij, zoals ik eerder liet zien, dat er een groep is die de rekening hiervoor gepresenteerd krijgt: de middeninkomens. Daar moeten we dus onmiddellijk mee ophouden.

Nationaal Verduurzamingsplan Armoede Subsidiëren is continueren
Afbeelding van Alina Kuptsova via Pixabay

Nationaal Isolatie- of Verduurzamingsplan

Een veel betere oplossing zou mijns inziens zijn om die 10 miljard euro aan aardgasbaten en eventuele opbrengst van de exhorbitante, te belasten, extra winsten te spenderen aan een ‘nationaal verduurzamingsplan’ waarbij bijvoorbeeld woningeigenaren, coöperaties en (particuliere) verhuurders een royale subsidie krijgen voor het goed isoleren en, voorzover mogelijk, aardgasvrij maken van woningen.

Verhuurders als coöperaties en commerciële huisjesmelkers zou je zelfs dwingend kunnen opleggen hier aan mee te werken – door bijvoorbeeld een wet waarbij gesteld wordt dat men tot 2030 heeft om de woningen ‘van het gas af’ te halen en tot 2025 hiervoor subsidie te verstrekken.

Aangezien verhuurders niet in staat zullen zijn, wellicht, dit voor die tijd te regelen kun je ook huurders een rol laten spelen (zelfwerkzaamheid, eigen initatief).

Tot nu toe kijkt men véél te passief naar de overheid, ook huurders!, en doet domweg niets. En nu het moment daar is dat de shit de ventilator raakt willen we ‘gratis geld’ gaan uitdelen? Dat is, zoals gezegd, continueren, de status quo handhaven, door te subsidiëren.

Voorbeelden? Je kunt lucht-lucht verwarming in je woning (laten) installeren. Ook als huurder. Je kunt, ook als huurder, zelf voorzetwanden en isolatie plaatsen. Zelf een bedrijf bellen om dubbel glas te plaatsen (in overleg met de verhuurder uiteraard). Vervolgens zou je dan voor zo’n maatregel van de overheid een tegemoetkoming uit de pot van aardgasbaten moeten krijgen. De verhuurder hoeft dan minder of zelfs wellicht niets te doen. En mag, uiteraard, in dergelijke gevallen niet de huur verhogen.

Huurtoeslag

geld, loonzakjeEen 2e toeslag die zorgt voor veel extra lasten voor de burgers uit de middengroep, wat veel mensen helemaal niet zo zien of onderkennen, is de huurtoeslag.

De huurtoeslag leidt er toe dat eigenaren van woningen de verhuurprijs vaak vlák onder de grens vaststellen onder het motto ‘maar de huurder kan toch huurtoeslag aanvragen?’. En zo vangt de verhuurder maximaal geld voor een woning en de huurder woont, door de toeslag, relatief goedkoop.

Echter, wie betaalt uiteindelijk de huurtoeslag? Juist! De belastingbetaler! De middengroep die belasting afdraagt subsidieert op deze manier de huur van een ander. Maar bovenal de inkomsten en winsten van de pandjesbazen (en hun hypotheekverstrekkers) worden hier uit bekostigd! Dat is bizar.

Huurtoeslag moet daarom zo spoedig mogelijk afgebouwd worden zodat de huren gaan dalen. Desnoods dwingt de overheid de verhuurders hiertoe. Er moet een gereguleerde huurmarkt komen waarbij het puntensysteem dwingend opgelegd wordt, ook aan commerciële verhuurders,

Daarmee vang je twee vliegen in één klap. Het wordt voor pandeigenaren minder interessant om panden, ten laste van de belastingbetaler, in de verhuur te doen en zij zullen deze van de hand doen.

De prijzen van woningen, die al heel lang véél te hoog zijn, zullen door het aanbod dat op die manier ontstaat ook dalen. Waardoor starters meer kansen hebben – immers, het is een bekend fenomeen dat starters geen huis kunnen kopen omdat beleggers hen grof overbieden?

Daarnaast zijn eigenaren van panden vaak mensen die in de ‘miljonairsklasse’ zitten. Zo pak je deze groep, zónder belastingen te heffen, toch aan – want, dat ben ik met o.a. de SP eens, men verdient geld, véél geld, aan de ellende van een ander. Door huurders uit te melken.

Aftrek hypotheekrente

Zelf ben ik eigenaar van een koopwoning. Het zal u wellicht verbazen maar ik ben voorstander van de afbouw van hypotheekrente-aftrek.

Eigenlijk vanwege dezelfde redenen. Immers, de hypotheekrente-aftrek wordt door anderen aan meebetaald/gesubsidieerd.

Het is een vreemd, krom, idee toch dat een ander meebetaalt aan jouw vermogensopbouw en de winst van de bankenmeefinanciert?

Zorgtoeslag

Andere toeslagen, zoals de zorgtoeslag, zijn eveneens een perverse prikkel. Het zorgt er voor dat de zorgverzekeraars bijvoorbeeld hoge premies kunnen vragen voor hun verzekeringsproduct. Immers, wie dat niet kan betalen kan, ten laste van de middeninkomens, gesubsidieerd worden?

De overheid, de belastingbetaler, betaalt 4,9 miljard euro aan zorgtoeslag volgens het CBS.

Beter zou dan ook zijn het totaalbedrag dat uitgekeerd wordt aan zorgtoeslagen rechtstreeks aan de verzekeraars over te maken zodat ze de premies naar beneden toe kunnen bijstellen.

Doorgeefluik in het Toeslagencircus
Het hele toeslagencircus is niets anders dan schuiven met geld van de ene groep naar de andere.

De mensen die in armoede leven schieten er niets mee op.

Ze krijgen aan de ene kant hoge rekeningen gepresenteerd, die aan de andere kant worden gecompenseerd door toeslagen, kortingen, eenmalige toelagen, speciale potjes voor ‘armoedebestrijding’ bij gemeenten, kortom: subsidies. Waardoor ze als doorgeefluik fungeren in een systeem dat voornamelijk bekostigd wordt door de middeninkomens.

Armoedebestrijding
Allerlei loketten en instanties houden zich ook bezig met ‘armoedebestrijding’ en onderzoek daarnaar. Tientallen miljoenen worden gespendeerd aan de ‘armoede-industrie’.

Dat geld kan beter gebruikt worden door het rechtstreeks te géven aan die mensen middels bijvoorbeeld verhoging kinderbijslag, bijstand of verlaging van premies voor ziektekostenverzekeringen.

Verhogen inkomen

De zorg- en huurtoeslag afschaffen, alsmede de hypotheekrente-aftrek afbouwen, kun je eventueel ook compenseren door uitkeringen of lage inkomens te verhogen. Maar bovenal moet als een paal boven water staan dat wat we nu doen water naar de zee dragen is.

Blijft, in mijn ogen, dan wel het feit dat dit alsnog gedeeltelijk gesubsidieerd inkomen is (ingeval van uitkeringen). Het beste zou dan zijn de belastingvrije voet te verhogen en/of de arbeidskorting.

Dit is geen probleem. Uit de gegevens van het CBS blijkt immers dat de lage inkomens veel méér toeslagen ontvangen dan dat zij aan belastingen afdragen. Ze zijn netto ontvanger. Dat kun je daarom efficiënter regelen.

Het is zinloos en mensonterend om mensen een energietoeslag, huurtoeslag, zorgtoeslag enzovoorts te geven waardoor ze geen uitzicht hebben op een betere toekomst en financiële zelfstandigheid. Ze blijven levenslang aan- en veroordeeld tot de bedelstaf en afhankelijk van de staat. Als een kind dat voor altijd aan de borstvoeding blijft en nooit zelf zal leren eten.

Dit toeslagencircus moet stoppen. Een overheid moet regulerend optreden (door bijvoorbeeld verhuurders aan te pakken!) en allen die mensen steunen die echt steun nodig hebben.  Dat zorgt ook voor, bijkomend effect, een kleinere overheid omdat al die instanties die nu hun bestaansrecht aan dit subsidiecircus ontlenen opgedoekt kunnen worden. Helicoptergeld (blijven) strooien lost niets op.

____
Dit artikel kwam mede tot stand als gevolg van een whatsapp gesprek over dit onderwerp met mijn broer Thomas
waarin we onze gedachten over dit onderwerp uitwisselden. Voor de uiteindelijke inhoud ben ik uiteraard zelf verantwoordelijk.