Categorie: Muziek

Vintage Radio Meubel met Platenspeler 02

Muziek ontdekken: Een Philips Radio met Platenwisselaar!

Ik moet ongeveer een jaar of 13 à 14 zijn geweest toen ik een radiomeubel kreeg met een platenspeler er in. Ik had de Philips Radio met platenwisselaar van mijn ouders gekregen omdat zij een andere stereoset hadden gekocht.

Het was het begin van de ontdekkingsreis in de (pop)muziek. Folk, Rock, Blues, Country. Hele andere muziek dan je normaliter hoorde. Ik werd er aan herinnerd door een Facebook-vriend die een foto van zo’n radio plaatste. Een mooie herinnering!

Vintage Radio Meubel met Platenspeler 03
Foto © https://www.froufrous.nl/ (overname met toestemming)

Philips Radio met Platenwisselaar

Jarenlang had de Philips Radio met Platenwisselaar in de woonkamer gestaan en mijn ouders hadden er een los tape-deck bij. Eigenlijk was het een “Rosita” radiomeubel. Rosita was een fabrikant die radiomeubels maakte met daarin radio’s en platenspelers van Philips en Grundig. De mijne had dus Philips onderdelen (radio en platenspeler).  Volgens het Nederlands Grammofoon Genootschap waren de radiomeubels van Rosita voorzien van breedband luidsprekers. De speakers van het ding hadden een geweldige klank.

De arm van de platenwisselaar werkte niet meer (maar daar wilde een weldenkend mens zijn LP’s toch niet serieus aan riskeren?!) maar de platenspeler nog wel. Toen het tape-deck het begaf kochten ze wat nieuws.

De radio met platenwisselaar kwam dus bij mij op de slaapkamer terecht. Ik was langzaamaan mijn muzikale smaak aan het ontwikkelen en kocht af en toe LP’s. Daarnaast leende ik ze bij de bibliotheek.

Ik had een goedkoop (mono?) tapedeckje gekoppeld aan het apparaat – en zo kon ik de LP’s die ik leende van de bieb opnemen op cassette. Ik heb nog steeds tapes uit die tijd!

Amerikaanse Legerradio en BBC

Het mooiste van dit Radiomeubel was wel dat de radio een hele goede AM ontvangst had en ik op mijn zolderkamer de Amerikaanse legerradio (uit Duitsland) kon ontvangen daarmee. Ook de BBC kon ik er goed mee ontvangen.

Dat was voor mij, qua muziek, een openbaring. Heel veel muziek die wij helemaal niet kenden of hoorden op de Nederlandse radio kwam voorbij, vooral op de Amerikaanse legerradio. Veel blues, folk, rock & roll en country. En zo kwam ik dan ook regelmatig met een briefje bij de bibliotheek met namen van albums of bands en de vraag of ik die kon lenen. Soms had ik geluk.

Vintage Radio Meubel met Platenspeler 02Luisteren naar de BBC en de Amerikaanse legerzender (en een abonnement op een Amerikaans tijdschrift) had nog een voordeel: mijn Engels ontwikkelde zich snel.

Het nádeel was dat mijn docente Engels, op de MAVO, vond dat mijn Engels “véél te Amerikaans” was.. en daarom gaf ze mij een erg laag cijfer op mijn mondelinge examen! Daarnaast was zij er ook totaal van overtuigd dat ik gespiekt had bij mijn schoolonderzoeken en proefwerken.

Ik was de laatste die lachtte want op mijn schriftelijke eindexamen haalde ik een ruime negen. Wederom zonder te spieken. Waardoor ik uiteindelijk alsnog een mooi gemiddelde haalde.

Na een paar jaar begaf de platenspeler het helaas en moest ik noodgedwongen iets nieuws kopen wilde ik LP’s kunnen blijven afspelen.

Het radiomeubel bood namelijk geen mogelijkheid om naast het cassettedeckje nog meer externe apparatuur aan te sluiten. Het werd een Grundig “drie-in-één” set met platenspeler, dubbel cassettedeck en radio. De radio had helaas niet de goede ontvangst die het radiomeubel had dus dat was wel een aderlating.

Het dubbele cassettedeck was wel geweldig. Ik kon radioprogramma’s opnemen en later de nummers die ik mooi vond makkelijk overzetten naar een 2e tape. Ruis? Kwaliteitsverlies? Ja, uiteraard. Maar ik gebruikte (dure!) TDK SA tapes als “master” en TDK D90 voor de verzameltapes dus dat viel best mee én een beetje ruis? Daar maalden we in die tijd minder om.

Vakantiewerk

Mobylette (pinterest)
Foto – Pinterest, bron onbekend

De drie-in-één set van Grundig kocht ik bij de lokale radioboer. Ik had ‘m bijelkaar verdiend met vakantiewerk: bloesems dunnen in de boomgaard van de fruitkweker. Die heeft het lang volgehouden is pas toen ik al een paar jaar getrouwd was vervangen voor een andere set (van Sony).

Het jaar er op verdiende ik met het werken in de boomgaard geld voor mijn eerste gitaar én hield nog wat extra geld over waarmee mijn eerste bromfiets bekostigd kon worden.

Nouja, eigenlijk de 2e. De eerste kreeg ik gratis maar had aan het einde van de straat een vastloper (een Yamaha FS1). Dus kocht ik een ander bromfietsje, een knaloranje Kapteyn Mobylette. Maar bromfietsen, dat is weer een heel ander verhaal..

Fotoverantwoording
De foto’s van de radio zijn van een soorgelijke Radio met Platenwisselaar. Foto’s bij dit artikel zijn met vriendelijke toestemming overgenomen van de website FrouFrou’s, aanbieder van onder andere vintage meubelen en meer, zie https://www.froufrous.nl/

afb. Highway 61 Revisited

Bob Dylan’s Highway 61 Revisited

Als er één album is dat ik letterlijk grijs gedraaid heb is het wel Highway 61 Revisited van Bob Dylan. Ik ben nog zo iemand die een collectie LP’s heeft. Nog lang alles is niet vervangen door CD’s en waarschijnlijk gaat dat niet gebeuren ook. Want, en dat zal voor wie vaker deze site bezoekt geen geheim zijn, ik hou van muziek.. en sommige LP’s zijn onvervangbaar. Al was het alleen al vanwege de inlay of de mooie hoes die bij een heruitgave op CD jammerlijk verloren is gegaan.

De CD van Bob Dylan’s Highway 61 Revisited heeft nog wel dezelfde albumcover (zie scan hierboven) als de LP. En er zit een boekje in. Ik kreeg de CD van een collega. Nu heb ik ‘m dubbel maar dat kan nooit kwaad natuurlijk – zo heb ik er één extra voor op de werkkamer. Ik kreeg ook nog “Blonde on Blond” (die had ik alleen op LP) en “Californication” van de Red Hot Chili Peppers.

Bob Dylan

Toen ik een jaar of 14 was kocht ik mijn éérste Bob Dylan album. “Shot of Love“. Niet erg gebruikelijk zo’n aankoop voor een tiener in de jaren ’80. Niet alleen was Bob Dylan door de muziekpers afgebrand (waar ze nagenoeg allemaal op terugkwamen een paar jaar geleden toen “Trouble No More“, die ik uiteraard ook heb, uitkwam) vanwege zijn bekering tot het christendom en de muziek die er uit voortvloeide, het was muziek die mensen van mijn leeftijd simpelweg niet luisterden. Bob Dylan was van de vorige generatie. Mijn generatie luisterde hele andere muziek.

Ik kocht ‘m in een muziekwinkel in Meppel waar een hele stapel van het album lag voor slechts fl. 2,50. Het album was op dat moment zo’n twee jaar uit en volgens de verkoper (omdat ik vroeg waarom hij zo goedkoop was) “een regelrechte flop”.

Maar ik had één enthousiaste review gelezen in een (christelijk) jongerentijdschrift waar de recensent schreef dat “de christelijke albums van Dylan een standaard zouden moeten zijn voor alle christelijke muziek”. En ook Larry Norman, waar ik groot liefhebber van was, werd vaak “de Christelijke Bob Dylan” genoemd. Twéé redenen om dat album dus toch te kopen.

bob dylan ahoy rotterdam
(Bob Dylan, 20 oktober 2011, Ahoy Rotterdam)

Het was het begin van het aanleggen van een flinke collectie van LP’s, CD’s en bootlegs van Bob Dylan en bezoeken van een aantal concerten!

Highway 61 Revisited

Eén van de albums van Bob Dylan die met kop en schouders boven de verzameling uitsteekt (“Oh Mercy” en nog een paar andere Dylan albums, Traveling Wilburys, nagenoeg alles van U2 een aantal albums van Larry Norman horen daar ook bij) is dus Highway 61 Revisited. Hoe is het toch mogelijk dat een album dat inmiddels 57 jaar geleden is uitgebracht (voor dat ik überhaupt het levenslicht zag) mij zo aanspreekt dat ik ‘m nog regelmatig draai?

Wikipedia schrijft er over “Het is Dylans eerste album dat bijna volledig opgenomen is met een rockband; alleen het slotnummer heeft geen drums en elektrische gitaar.”. Ik denk dat dat het wellicht is. Het is een album waar vanaf spat dat er energie was bij Bob Dylan die er uit móest. Hij wilde in mijn ogen duidelijk een statement maken en dat hoor je nog steeds terug als je het album luistert.

Het album is een statement. “Dit ben ik” klinkt er, volgens mij, stevig in door. En hij bleef dat doen. Ook in het album “Shot of Love” en latere albums. Dylan vindt zichzelf elke keer opnieuw uit. Dat is ook het boeiende. In herhaling vallen of een succesformule uitmelken? Daarvoor moet je niet bij Bob Dylan zijn. Dat maakt hem interessant, elke keer weer. Zelfs nu hij al tachtig is en zijn laatste, van de lange lijst, album wederom vriend en vijand verbaasde.

“Tombstone Blues”, “It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry”, “Desolation Row” en natuurlijk “Highway 61 Revisited” zijn in mijn ogen de beste nummers van het album maar het onderscheid tussen de tracks qua niveau is eigenlijk nihil.

Wie van muziek houdt en de muziekgeschiedenis wil kennen doet er in mijn ogen goed aan om Highway 61 Revisited eens op de kop te tikken. Alhoewel je natuurlijk ook via Spotify kunt luisteren vind ik dat je als serieuze muziekliefhebber het album natuurlijk gewoon moet kopen.

Fanboy - concert bob dylan ahoy rotterdam
Fanboy … Bob Dylan, Ahoy Rotterdam

Voor mij is, naast Larry Norman, U2, Lou Reed e.v.a. vooral Bob Dylan een grote inspiratie bij het schrijven van mijn eigen muziek. Ik ben nog steeds die platenhandel dankbaar dat hij het volgens hem geflopte album (Shot of Love) in de uitverkoop had. Waardoor ik ‘m van mijn schaarse zakgeld kon aanschaffen en de reis terug in de tijd begon..

Artec MSP-50 ENN

Test and Review Artec MSP-50 ENN Single Coil Pickup

Test and review of the Artec MSP-50 ENN Single Coil Pickup for Acoustic guitars (steel strings) with sound demo. Recorded using a microphone and the pickup straight into the DAW (Ardour). Comparison between microphone sound and pickup. The audio has not been edited afterwards except for normalization to even out the sound levels of speech and guitar. This is the sound as is!

What I noticed is when playing open chords the sound is leaning towards a single coil electric guitar. When playing barre chords or leads, it is leaning more towards the acoustic guitar sound.

Equipment used:
– Artec MSP-50 ENN
– AKG C900 Condenser Microphone
– Behringer UMC404HD audio interface
– Ardour (DAW)
– Washburn WD-42S

Before recording the guitar I put brand new strings on (D’Addario Phosphor Bronze Strings, string gauge: .012-.053).

Artec MSP-50 ENN (video)

Video details:
– Camera: Motorola Moto G7
– Video editing: Pitivi (Linux)

Supplier: Thomann, Germany.

digitech rp50 multi effects pedal

Digitech RP50 – Gitaareffecten ‘uit de oude doos’

De aanschaf van mijn MOOER pedaal was de aanleiding om mijn oude Digitech RP50 op te graven om die eventueel te verkopen. Want ik gebruikte ‘m al een tijd niet echt meer en veel was ‘ie ook niet gebruikt.  Voor ik het pedaal te koop wilde aanbieden, eerst eens even kijken of ik de handleiding nog had en een demo-filmpje maken. Zodat een koper zou weten wat er aangeboden werd.

Dat was het plan. Maar toen ik de handleiding doornam, wat ik eerder nooit gedaan had, ondekte ik iets waar ik nooit over nagedacht had. Namelijk dat dit pedaal een ‘stereo’ uitgang heeft; weliswaar via de hoofdtelefoon, wat ik wel wist. Maar met een geschikte kabel kun je dat ook stereo naar je studio-software/interface laten gaan. En dat zorgt er voor dat bij met name de ‘clean’ en ‘amp models’ er toch een heel leuk en acceptabel geluid uit komt.

Studio-engineers zijn overigens totaal niet gecharmeerd van dit pedaal. Recent las ik nog een stukje op een muziekblog waar de eigenaar van een studio flink tekeer ging over dit pedaal. Hij kon er met zijn verstand niet bij dat er gitaristen een studio binnenkwamen met dit soort pedaaltjes. Ik wel, al begrijp ik heel goed waarom ze in studio’s een hekel hebben aan dit type pedaaltjes. In de video laat ik zien/horen waarom.

(Engelstalige video)

Voor deze video heb ik gebruik gemaakt van:

  • Harley Benton Telecaster (“stock”);
  • Digitech RP50
  • Behringer UMC404HD USB Audio Interface
  • Y-kabel vanuit hoofdtelefoonuitgang naar de USB Interface

Uiteindelijk heb ik dus besloten dit ‘vintage’ pedaaltje vooralsnog te houden!

Rudy's Krabbels | mooer ge100 test review

Test: MOOER GE100 Multi-effects pedaal

De MOOER GE100  is een multi-effects pedaal voor je (electische) gitaar. Met 66 effecten, 8 effect-modules en 7 amp-modulations (versterker emulatie) kun je nagenoeg oneindige combinaties maken. Daarnaast heeft de MOOER GE100 ook nog eens 40 drum-ritmes én een looper aan boord.

Het pedaal is een echte prijsbreker en al een tijdje op de markt. Bij onder andere Thomann voor nét geen €100 verkrijgbaar. Ik kocht ‘m zelf via Geek (https://geek.wish.com/) voor minder dan €80,– inclusief verzending. Dan duurt het wat langer voordat je ‘m thuis hebt maar ach, er was geen haast bij.

Naast alle effecten die er aan boord zijn heeft het pedaal ook een looper waar ik écht heel enthouasiast over ben. Ik had al een looper-pedaaltje, maar doordat dit pedaal een metronoom/drumcomputer aan boord heeft is het véél makkelijker om een goede loop te maken en vervolgens “met jezelf mee te spelen”.

In bijgaande (Engelstalige) video een hele korte “unboxing” (dat hoort er nou eenmaal bij hè) en vervolgens geef ik een kleine demo en bespreking van wat ik er goed/minder goed aan vind.

In de demo maak ik gebruik van een Fame Vintage versterkertje, een AKG C900 microfoon voor het opnemen van dat geluid en een Harley Benton Telecaster gitaar (video review), gekregen voor mijn 50e verjaardag. Van Harley Benton had ik ook al een basgitaar en ik ben ontzettend te spreken over de kwaliteit van deze gitaren van Thomann.

Pluspunten:
+ enorme aantal effecten;
+ goed geluid;
+ gebruikersgemak
+ looper!!
+ drum (met kleine kanttekening) met “tap tempo” & metronoom

Minpunten:
– het wah-wah/volume-pedaal (gevoeligheid)

Alles bij elkaar genomen een fantastisch pedaal, zeker als je de prijs ziet, met veel mooie pre-sets maar ook de mogelijkheden om ze aan te passen naar eigen smaak uiteraard. Heb je alles flink zitten aanpassen en niet tevreden kun je altijd terug naar de ‘factory-settings’ uiteraard.

 

Audio test en review Auna DAB Radio Cassette Platenspeler

Lekker Retro! Auna FM/DAB+ HiFi met Platenspeler, Cassette, CD-speler én converteren naar MP3

Onze ‘oude trouwe’ Sony micro Hi-Fi stereo setje mét cassettedeck gaf de geest. Dat wil zeggen: het cassettedeck hield er mee op. Wij behoren tot de categorie mensen die nog steeds een (enorme) verzameling cassettes en lp’s hebben. Dus niet van de nieuwe lichting ‘retro’-liefhebbers maar nog van de oude stempel.. op de micro-set zat, naast dat er een ingebouwd cassettedeck in zat, ook een platenspeler aangesloten.

Op zoek naar losse componenten leverde niet echt op wat we zochten. Veelal tweedehands materiaal of nieuw dusdanig duur dat we ons afvroegen of het die investering wel waard was. Uiteindelijk kwam ik op Amazon producten van Auna tegen. Een leverancier die leuke alles-in-een ‘retro’ producten levert tegen een hele scherpe prijs. Zelfs dusdanig goedkoop dat je je afvraagt “wat moet ik daar dan nog van verwachten?  De reviews van andere gebruikers op Amazon waren echter erg enthousiast. Na bestelling was het binnen een weekje binnen en nu inmiddels een weekje in gebruik.

De set die wij hebben gekocht, de Auna Oakland DAB Retro-stereo-installatie, bevat alle elementen die we zochten: cassette-deck, cd-speler en platenspeler. Daarnaast is er een USB- en cardreader aan boord waarmee je tevens LP’s, Casettes en CD’s kunt ‘opnemen’ in mp3-formaat. Met andere woorden: eenvoudig digitaliseren van je oude catalogus is nu super simpel.

Geluidskwaliteit

Retro Radio Cassettedeck Platenspeler (productfoto)De geluidskwaliteit van de geconverteerde bestanden is uitstekend. De geluidskwaliteit van de ingebouwde speakers helaas niet echt. Die zijn ondermaats maar voor wie klein behuisd is, geen hoge eisen stelt of het apparaat alléén gebruikt voor het converteren van muziek is dat geen enkel probleem natuurlijk. Het geeft alleen een verkeerde eerste indruk want de set is tot meer in staat dan de ingebouwde speakertjes doen vermoeden.

Ik had nog speakers van de oude (Sony) set en een losse versterker (eigenlijk een versterker voor een kleine zang-/karaoke-set) met 50 watt vermogen. De Auna heeft een line-out aansluiting, dus de set aangesloten op het versterkertje plus speakers. En dat was een verademing! Prachtig geluid (helaas hoor je dat in de video natuurlijk niet zo goed als in de woonkamer).

Een andere optie was geweest om de achterkant open te maken en de bedrading van de ingebouwde speakers aan te sluiten op losse speakers. Alleen vraag ik mij af of de ingebouwde versterking niet onvoldoende is om dan een goed resultaat te geven – enfin, voor mij was en is de aparte versterker een prima oplossing.

Wat ook opmerkelijk is: de geluidskwaliteit van het cassettedeck! Cassettebandjes hebben immers de reputatie dat er veel ruis in de opnames zit. Gek genoeg met dit deck niet! Een kennelijk voortgaande ontwikkeling in de techniek heeft er toe geleid dat de bandjes prima klinken. En ook de klank van de platenspeler is prima.

De tuner, tot slot, heeft FM en DAB+ beschikbaar. Wat mij opviel, en eerder bij andere apparaten ook al die dit bieden, is dat DAB absoluut niet superieur is aan FM – in tegenstelling tot wat de marketing-machine beweert. FM klinkt namelijk ruimtelijker. Hoe dat kan? Ik vermoed dat dit is omdat de bitrate van de meeste zenders eigenlijk te laag is. Radio2 bijvoorbeeld is in 96Kbps beschikbaar net als veel andere kanalen. Radio4 is in 128Kbps beschikbaar. Dat is altijd nog maar hetzelfde niveau als een vrij sterk gecomprimeerde mp3-file. Daardoor mis je bepaalde details maar vooral de “diepte” in geluid – dat wreekt zich vooral in de lage (bas)tonen en hoge tonen. Geen ruis, wat je met FM normaliter wel wat hebt, maar beter zou zijn als er toch minimaal op 192Kbps of hoger (“losless” formaat) zou worden uitgezonden.  Dat de DAB+ dus minder goed klinkt dan de FM-stereo ligt niet aan dit toestel maar aan de bron: de uitzending wordt in een te hoge compressie-verhouding (en te lage bitrate) verzorgd.

Naalddruk

De naalddruk van de platenspeler is helaas niet helemaal goed; de naald gaat te snel ‘wandelen’ over de plaat (te licht en gaat daardoor ‘uit de groef’) en dat is natuurlijk niet best. Dat was snel opgelost door een klein gewichtje (een klein schroefje van ca 2 gram) aan de toonarm te bevestigen. Tja, .. “life hacks” noemen ze dat maar in elk geval is het zo opgelost. Dat is wel het nadeel natuurlijk van dit soort goedkope apparatuur. Ergens moet er bezuinigd worden om de prijs te realiseren en helaas doen ze dat nét op het verkeerde punt door een te lichte toonarm te plaatsen. Na deze kleine fix was het geluid prima en ging de naald dus niet meer ‘aan de wandel’.

Video-review en geluidsvoorbeelden

Ik heb een video review gemaakt van het apparaat waarbij ook het geluid vergeleken wordt met de ingebouwde speakers en geluid via de versterker. In de video zie en hoor je opnames van de platenspeler, radio en cassettedeck alsmede het resultaat van conversie van LP naar MP3 via de USB-stick.

Door gebruik te maken van een (extra) externe microfoon is een realistische geluidsopname gemaakt maar natuurlijk klinkt het, zoals gezegd, altijd beter in het echt dan dat ik op deze manier kan weergeven. Het geeft echter wel een redelijk goede indruk van alle mogelijkheden en het geluid.

Nb. de video is Engelstalig omdat de Auna sets o.a. ook in Duitsland en Engeland worden verkocht.

Slotconclusie

De prijs-prestatie verhouding van dit apparaat is uitstekend te noemen. Mogelijk dat we op termijn toch nog eens kiezen voor losse componenten maar vooralsnog zijn we hier heel tevreden mee. Vooral de mogelijkheid om met één druk op de knop(!) lp’s en cassettes te digitaliseren is natuurlijk fantastisch. Zo kun je je oude cassettes en lp’s digitaal opslaan en ingeval er in de toekomst geen cassette-decks of platenspelers meer zijn heb je ze in elk geval in redelijk goede kwaliteit veilig gesteld. Auna levert overigens ook andere apparatuur in hogere prijs-range en andere retro sets.

Rudy's Krabbels | video 97053 1280

Gratis programma voor semi-professionele videobewerking

Videobewerking met Linux is gratis. Net als het Operating System zelf. En Gratis betekent niet dat het niet goed is, integendeel. Veel professionele video’s en films worden op Linux machines bewerkt en gemonteerd.

Vorig jaar heb ik over gratis foto en video software voor Windows, MacOS en Linux al eens geschreven in dit artikel. Mijn favoriete videobewerkingssoftware was, indertijd, KDEnlive. Helaas heeft dat programma wat eigenaardigheden en vind ik het toch niet zo gebruikersvriendelijk. Dus ging ik op zoek naar iets anders. OpenShot heb ik meerdere malen een keer geprobeerd, maar het bleef een probleemgeval. Vooral omdat het een hardware driver nodig heeft van Intel en die driver zorgt voor problemen.

FLOWBLADE
Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij FlowBlade. Voordelen? Semi-professioneel, makkelijk in gebruik (als je er even de tijd voor neemt alles te ontdekken) en uiteraard kosteloos. De versie die in Linux Mint wordt aangeboden voor de software manager is achterhaald. Download, bij voorkeur, de nieuwe versie van de officiële website https://jliljebl.github.io/flowblade/.

QUIRKS
Flowblade heeft wat quirks, oftewel eigenaardigheden. Zo kon ik maar moeizaam de functie vinden voor het maken van titels en werkt dit ook een beetje apart (het wordt opgeslagen als afbeelding die je dan weer moet verwerken in je video).

Als je de handleidingen op internet volgt, vind je de functie niet zo snel. Het staat onder de menu-optie “Tools” | “Titler”. Zoals gezegd, maak je een titel aan, dan moet je de opslaan, opnemen op een video-spoor en met de ‘blend’ functie laten samenvoegen met je beeld.

Rudy's Krabbels | flowblade

Een andere eigenaardigheid is de instellingen van de video wanneer je gaat renderen. Kies niet voor de standaard instellingen maar pas die aan als je volledig scherm wilt hebben voor je video’s. Zie bijgaande schermprint. Natuurlijk moet de video die je gebruikt wel deze resolutie of beter hebben! Neem je de standaardinstellingen dan krijg je namelijk een video op een (te) klein formaat. Niet meer van deze tijd en niet geschikt voor bijvoorbeeld YouTube.

Los van deze ‘weetjes’ heb ik geen echte nadelen gevonden. Wilde KDEnlive nog wel eens onverwacht crashen, FlowBlade bleef ook na urenlang editen gewoon stabiel draaien en de resultaten zijn (uitgezonder een kleine fout die ik gemaakt heb in de aftiteling) verder prima.

NIEUWE VIDEO
Reden voor mij om naar een ander programma om te kijken was dus dat KDEnlive mij toch niet helemaal beviel. En aangezien ik een nieuwe EP heb gemaakt, moest er ook een videoclip komen voor één van de nummers op het album. Bij deze dus. Want afgezien van websites bouwen, foto’s maken en fietsen en nog veel meer werkzaamheden en hobbies is er nog één grote liefde: de muziek!

Voor de video is gebruik gemaakt van zogeheten ‘stock video’, standaard, in dit geval gratis te gebruiken, video materiaal. Mijn website voor dit muziekproject is te vinden op https://www.solidrockbluesband.com/.