Tag: china

Whataboutism op Social Media

Whataboutism op Social Media – Ja, maar zij!

“Ja, maar zij!” – wie herinnert het zich niet? Als je als kind straf ergens voor kreeg op school of thuis, wijzen naar ‘de ander’: “Ja, maar zij!”. Het Engels heeft daar een uitdrukking voor. Whataboutism. Whataboutism op Social Media is een veelvoorkomend fenomeen.

De bedoeling van Whataboutism op Social Media is: een bepaald probleem of sociaal issue weg te redeneren door naar iets anders te wijzen. Wat ‘veel erger’ is. Om de aandacht van het werkelijke probleem af te leiden. Net als dat kind dat een snoepje pikt, daarvoor gestraft wordt en vervolgens, om onder de straf uit te komen wijst naar anderen: “Ja, maar zij hebben dat gisteren ook gedaan!!” in een poging onder de gerechtvaardigde straf uit te komen.

Whataboutism, soms vernederlandst tot whataboutisme, ook bekend als whataboutery, is een drogreden waarmee iemand de beschuldiging van een misstand niet weerlegt, maar zijn of haar opponent er met een retorische vraag What about …? (Hoe zit het met …?) van beticht schuldig te zijn aan een andere ernstige misstand.

Het gaat om retorische technieken van het type tu quoque (Latijn: jij ook), een jij-bak waarmee op kritiek wordt gereageerd zonder er inhoudelijk op te antwoorden, vooral bedoeld om die kritiek te relativeren. (Wikipedia)

Een recent voorbeeld: de ellende in de Oekraïne wordt stelselmatig door mensen weggewuifd door de golfoorlog aan te halen. Argument is: “Wat Amerika in de golfoorlog in Irak deed was véél erger dan wat de Russen nu in Oekraïne doen”.

Om vervolgens een draai te geven aan de discussie die er is waarbij men het wangedrag van Poetin gaat recht praten. Vaak gelardeerd met de nodige desinformatie over de NAVO, de Europese Unie en beweringen over desinformatie vanuit de Oekraïne zelf.

Whataboutism op Social Media

Het is oorlog. Poetin valt burgers aan. Bombardeert ziekenhuizen, scholen en woonwijken. We zitten niet te wachten op Whataboutism op Social Media maar er zijn oplossingen nodig. Ja, de oorlog in Irak, Afghanistan, Syrië, de onderdrukking van de Oeigoeren, de Armeense Genocide en de vervolging van de Koerden door Turkije – allemaal vreselijk.

Wanneer echter iemand aandacht vraagt voor een bepaald probleem is het probleem dat jij er tegenover wilt zetten niet het issue en zeker geen argument om het aangekaarte onderwerp van tafel te vegen.

Het is een drogreden waarmee je de discussie wilt ombuigen. Bij voorkeur in jouw voordeel, om het aangehaalde probleem te bagatelliseren of om jouw punt te maken. Op fora noemen ze dat ook wel “topic kapen”. Iets waar ik als moderator in het verleden op diverse fora altijd streng tegen optrad. Want Whataboutism voegt niets maar dan ook helemaal niets toe. Integendeel.

Beproefde techniek

Afbeelding van mohamed Hassan via Pixabay
(Mohamed Hassan via Pixabay)

Whataboutism is een beproefde techniek. De fake-news websites maken er ook veel gebruik van.

Er zijn op Sociale Media áltijd mensen die er voor vallen en proberen de persoon die dit doet te overtuigen van zijn verkeerde zienswijze.

Maar dat maakt die persoon helemaal niet uit. Sterker nog: doel bereikt. Want het oorspronkelijke onderwerp is daarmee van tafel. Je bent in de kuil gevallen die ze graven daarmee.

Het is, zoals ik al aangaf, een methodiek die kinderen al gebruiken. Omdat ze weten dat daarmee succes behaald wordt, het is een bliksemafleider die vaak uitstekend werkt. Een slimme vader of moeder weet hoe daarmee om te gaan: “Daar hebben we nú niks mee te maken!”.

Kom je Whataboutism op Social Media tegen dan kun je het beste mensen wijzen op het feit dát ze deze manier van argumenteren gebruiken en niet inhoudelijk op ze in gaan. Daarmee is hun drogreden van tafel.

 

Rudy's Krabbels | ad33

Adeline AD-33 W-Jazz Soundhole Pickup (test) van Geek

Ik heb een voorliefde voor online kopen en als dat ook nog eens spotgoedkoop kan, en dat kan tegenwoordig, én ook nog eens kwalitatief redelijk oké is dan is dat helemaal mooi. Eén van m’n recente aankopen is een “pickup” voor mijn Washburn gitaar, vandaag per post ontvangen. Die wilde ik namelijk graag makkelijk kunnen opnemen in de studio en een pickup scheelt een hoop geklier met microfoons opstellen e.d.

Nu heeft dochter Mirjam een hele fijne Fishman Rare Earth pickup in haar gitaar, en dat was voor mij mede een argument om de Samick te kopen want: voorzien van Fishman pickup. En voor minder dan de prijs van een Firshman Rare Earth had ik nu een complete gitaar er bij..

Enfin, de AD-33 was nog onderweg. Want die had ik eerder al besteld. En arriveerde vandaag. De pickup in deze video lijkt op de Fishman Rare Earth en de Woody SC van Seymour Duncan maar is van Chinese makelij. En een fractie van de prijs van de eerder genoemden.

Zo’n pickup koop je dus via http://geek.wish.com/ voor nog geen 10 tot 15 euro op dit moment (de prijzen fluctueren sterk!). Via Geek koop ik van alles tegenwoordig. Geen hele duren zaken, dan ben je vaak elders nog goedkoper uit en aangezien soms spullen niet aankomen(!) kun je je daar in mijn optiek beter niet aan wagen als je een flink bedrag neer wilt tellen. Ik kan je verklappen dat een discussie over een niet geleverd product met Geek een drama is, .. 🙁 Kort en goed: je bent je geld gewoon kwijt. Zelf gebruik ik het vooral voor simpele en goedkope producten: snaren voor de gitaren, jack-kabels, plectrums, hoesje voor telefoon, een horloge, enz. Dingen die zo weinig kosten bij hen dat je het verlies op de koop toe neemt als je het niet geleverd krijgt.

Dus wat kun je er van verwachten? 

pluspunten:

  • ziet er mooi uit;
  • past makkelijk en zit stevig in het klankgat;
  • makkelijk te installeren;
  • prijs is absurd laag.

minpunten:

  • de klank is niet vergelijkbaar met een Fishman of Woody. Ze lijken wel op elkaar, maar de onderliggende techniek is anders;
  • ik vind er net iets te weinig laag in zitten maar dat is een persoonlijke voorkeur;
  • vind ‘m een beetje hol klinken maar kan zijn dat het komt door de opname/situatie;
  • lengte kabel is krap aan (afhankelijk van model gitaar uiteraard).

Ik denk er over ‘m in te bouwen d.w.z. de kabel binnendoor te laten gaan. Zeker weten doe ik het nog niet, maar het is een optie voor de handige doe het zelf liefhebber.

Voor wie af en toe zijn of haar akoestische gitaar wil versterken is dit echter een simpele en goedkope, oplossing. De “prijs-prestatie” verhouding is in elk geval goed.

Ik verwacht dat wanneer ik een setje nieuwe snaren op de gitaar doe het resultaat zelfs (iets) beter zal zijn. De huidge snaren zijn echt “op”. En deze gitaar is aan een kleine afstelbeurt toe maar dat maakt voor ’t geluid niet zo gek veel uit, .. als de snaren wat lager liggen zou dit ook een verbetering kunnen opleveren. Alhoewel ik niet verwacht dat de gevoeligheid van dit element zodanig groot is dat je dat verschil echt kunt horen.

Let op! Deze pickup is alleen geschikt voor gitaren met stalen snaren!

In de video eerst het geluid zoals de ‘camera’ (mijn smartphone!) die oppikt. Daarna geluid via de computer opgenomen.